ΕΚΛΟΓΕΣ

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ

Το ΚΚΕ θα δώσει τη μάχη των εκλογών για να δυναμώσει το μήνυμα της αντίστασης, της πάλης ενάντια στα επαίσχυντα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς, τους αντιλαϊκούς νόμους, για να ενισχυθεί η μοναδική δύναμη που μπορεί να στηριχτεί πάνω της το εργατικό λαϊκό κίνημα, να ηγηθεί της πάλης για μια πραγματική εναλλακτική διέξοδο από την κρίση σε όφελος του λαού, για το ίδιο το μέλλον της νέας γενιάς.

          Το ΚΚΕ  θα σταθεί απέναντι σε κάθε εκβιαστικό δίλημμα, σε κάθε προσπάθεια κοροϊδίας, αποπροσανατολισμού και χειραγώγησης. Αυτή τη στιγμή δεν έχουν κανένα νόημα οι όποιες τυπικές διαδικασίες των διερευνητικών εντολών για σχηματισμό κυβέρνησης μετά την απόφαση παραίτησης της σημερινής.

          Το ΚΚΕ, όπως έχει επανειλημμένα δηλώσει και σήμερα αισθάνεται δικαιωμένο γι’ αυτό, δεν παίρνει μέρος στις διάφορες απόπειρες διαμόρφωσης αντιλαϊκών κυβερνήσεων διαχείρισης, όπως κι αν αυτές ονομασθούν, «ειδικού σκοπού», «αριστερές», «σωτηρίας», που οδηγούν συνέχεια το λαό στη χρεοκοπία, όπως έδειξε η πείρα των τελευταίων 5 χρόνων της κρίσης, με τις κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, αλλά και το τελευταίο 6μηνο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

          Το ΚΚΕ θα διεκδικήσει κάθε λαϊκή ψήφο, σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σχολή, σε κάθε πόλη και χωριό της πατρίδας μας, για την ολόπλευρη ενίσχυσή του, για να βγει δυνατός ο ίδιος ο λαός, για τη δική του προοπτική και εξουσία. 

ΑΘΗΝΑ 20/8/2015                                            ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΠΕΔΥ ΑΡΤΑΣ

Διαλύουν την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας στην Άρτα

Του Βασίλη Ζιώβα (*)
Με βήματα σταθερά, μεθοδικά, ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΑ, μεθοδευόταν τα τελευταία χρόνια η αποδιοργάνωση κάθε ίχνους Δημόσιας Παροχής Υγείας και κοινωνικής πρόνοιας. Τώρα τη χαριστική βολή έρχεται να τη δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ΟΧΙ μόνο δεν απέσυρε ούτε έναν μνημονιακό νόμο των προηγούμενων κυβερνήσεων, αλλά προχωράει ακόμα αντιλαϊκότερα.

Με απόφαση του Διοικητή της 6ης ΥΠΕ κ. Γιαννόπουλου διαλύεται η μονάδα του ΠΕΔΥ Άρτας καθώς ένα μέρος των γιατρών (Πνευμονολόγος, Καρδιολόγοι, Ορθοπεδικοί, Οδοντίατροι) θα μεταφερθούν στο παλιό Νοσοκομείο και άλλοι (Νεφρολόγος, Ρευματολόγος, Δερματολόγος και παιδοψυχίατρος) στο Καινούργιο Νοσοκομείο. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τη μεγάλη ταλαιπωρία των ασφαλισμένων, αφού για να επισκεφτούν τους θεράποντες γιατρούς και να κάνουν τις εξετάσεις τους, θα πρέπει να πηγαινοέρχονται μεταξύ του παλαιού νοσοκομείου, του Νοσοκομείου στο λόφο Περάνθης και των εργαστηρίων κοντά στην Αγία θεοδώρα.
Προκαλεί εντύπωση πάντως το γεγονός ότι ενώ όλες αυτές οι μεθοδεύσεις έχουν δει το φως της δημοσιότητας εδώ και αρκετές μέρες τα λαλίστατα τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ποιούν την νησαν! Συμφωνούν με τη διάλυση του ΠΕΔΥ Άρτας, που αφορά την συντριπτική πλειοψηφία των ασφαλισμένων του νομού μας;
Επιπλέον αποκαλύπτεται πλήρως ο πυροσβεστικός ρόλος των κάθε λογής κοινωνικών ιατρείων-φαρμακείων-παντοπωλείων που προωθούσαν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αφού γνώριζαν ότι θα εφαρμόσει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πολιτική εξαθλίωσης των λαϊκών στρωμάτων, πολιτική διάλυσης κάθε έννοιας κοινωνικής Πρόνοιας-Δημόσιας και Δωρεάν Υγείας.
Για να μην περάσει λοιπόν η συγκεκριμένη απόφαση, να μην υλοποιηθεί η διάλυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας χρειάζεται:
-ΓΕΝΙΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ- ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ
-ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΠΕΔΥ (πρώην ΙΚΑ)- ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΕ: ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ-ΠΕΔΥ-ΚΕΝΤΡΑ ΥΓΕΙΑΣ
(*) Ο Βασίλης Ζιώβας είναι Περιφερειακός Σύμβουλος Ηπείρου της "Λαϊκής Συσπείρωσης", Μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων στο Δήμο Αρταίων

ΗΧΩ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ

ΓΕΦΥΡΑ ΠΛΑΚΑΣ

Το γεφύρι της Πλάκας,  ο θρήνος στο Τζουμέρκο, η ΜΚΟ και η «αναστήλωση»

"Ο ΓΙΓΑΝΤΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΑΝΟΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ…
Όταν σωριάζεται ένας γίγαντας, όταν κείται πια νεκρός, τότε αποκαλύπτεται το μέγεθός του! Αιωνία η μνήμη του…
Και τα ανθρωπάκια -αναστηλωμένοι του κόμματος αρμόδιοι- πασχίζουν για τον πλούσιο κατά τ’ άλλα νεκρόδειπνο. Στιγμιαία η μνήμη τους" Σπύρος Μαντάς

«Μιὰ πίκρα εἶν᾿ ἀμίλητη, μιὰ πίκρα εἶν᾿ ἀξήγητη,
μιὰ πίκρα μεγάλη,
ἡ πίκρα ποὺ εἶν᾿ ἄσβηστη» Κ. Παλαμάς

Θρηνούν οι Τζουμερκιώτες, οι Ηπειρώτες, οι Έλληνες…
Το ιστορικό γεφύρι της Πλάκας (επί του Αράχθου), το σημείο κάθε Τζουμερκιώτικης αναφοράς.
Το καμάρι των Τζουμέρκων. Δεν υπάρχει πια…
Έπεσε θύμα της σφοδρής και παρατεταμένης νεροποντής που έπληξε την Ήπειρο και ενταφιάστηκε(1 Φεβρουαρίου 2015) στον υγρό του τάφο, στον Άραχθο…
Το ιστορικό γεφύρι, έμφορτο ηρωικής ιστορίας, θρύλων και παραδόσεων, αλλά και θαυμαστής τοπικής αρχιτεκτονικής, κτισμένο το 1866 από τοπικούς μαστόρους με πρωτομάστορα τον Πραμαντιώτη Κώστα Μπέκα και τοπικά υλικά μέχρι το 1913 ήταν το σύνορο μεταξύ της ελεύθερης με τη σκλαβωμένη Ήπειρο.
Επρόκειτο για το μεγαλύτερο μονότοξο, (άνοιγμα τόξου 40,20 μέτρα και ύψος στο κέντρο 21 μέτρα), γεφύρι στα Βαλκάνια. Εκεί λειτουργούσε το τελωνείο της Ελεύθερης Ελλάδας με τη σκλαβωμένη Ήπειρο και εκεί έγινε, στις 29 Φεβρουαρίου 1944, η συμφωνία της Πλάκας - Μυρόφυλλου ανάμεσα στον ΕΔΕΣ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΚΚΑ και των εκπροσώπων του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής και της Ελληνικής Στρατιωτικής Διοίκησης, του Αμερικανού ταγματάρχη Ουάινς και του Βρετανού συνταγματάρχη Γουντχάους.
Η βροχή που έπεσε ασταμάτητα από το πρωί του Σαββάτου (31/1/2015) και στους τέσσερις Νομούς της Ηπείρου δημιούργησε σοβαρά προβλήματα σε ολόκληρη την Ήπειρο στις υποδομές, καταστροφές σε καλλιέργειες σε κτηνοτροφικές μονάδες. Η αποκορύφωση ήταν η καταστροφή του γεφυριού.
Μέγιστη και ανείπωτη η συμφορά!
Εμείς, που μεγαλώσαμε, εκεί στο ποτάμι, και που το νιώθουμε ως το μόνιμο σύντροφό μας, που ταξιδεύει στους αιώνες και στις εποχές σιγομουρμουρίζοντας στο ήρεμο διάβα του.
Που παίξαμε και μπλατσιαρίσαμε στα βάθρα της γέφυρας και μας νανούρισε ο δυνατός απόηχος κάποιας κατεβασιάς του Αράχθου.
Εκεί, όπου, στο γεφύρι, κάτω από τα βαθύσκιωτα πλατάνια, όχι μόνο ονειρευτήκαμε, αλλά και πλάσαμε φυλλωσιές ονείρων!
Αυτό μόνο νιώθουμε.
Γύρισα στὰ ξανθὰ παιδιάτικα λημέρια,
γύρισα στὸ λευκό της νιότης μονοπάτι,
γύρισα γιὰ νὰ ἰδῶ τὸ θαυμαστὸ παλάτι,
γιὰ μὲ χτισμένο ἀπ᾿ τῶν Ἐρώτων τ᾿ ἅγια χέρια.
Τὸ μονοπάτι τὸ ᾿πνιξαν οἱ ἀρκουδοβάτοι,
καὶ τὰ λημέρια τὰ ᾿καψαν τὰ μεσημέρια,
κ᾿ ἕνας σεισμὸς τὸ ᾿ρριξε κάτου τὸ παλάτι,
καὶ μέσ᾿ στὰ ἐρείπια τώρα(…)
ἀπομένω παράλυτος· Κ. Παλαμάς
Κι αυτό μόνο μπορούμε να πούμε:
Ο Άραχθος, το γεφύρι και η «εθνική μας δόξα»
«Ολίγον κατωτέρω εκ της φάλαγγος Ραφταναίων βιαίας, ως και από εξακοντιζούσης ποταμώδους πηγής, εξόδου του Αράχθου διασκελίζει αυτόν υπερήφανος μονότοξος λιθίνη γέφυρα, θαυμάσιον έργον εμπείρου και αρχιτεκτονικής εμπνεύσεως, εντοπίου -εκ Πραμάντων- Αρχιμάστορα.
Το υπέροχον τούτο έργον φέρον το όνομα της ιστορικής « Πλάκας» υπενθυμίζει εθνικήν μας δόξαν, παλαιοτέραν μεν την Μάρκου Μπότσαρη, Γώγου και Κουτελίδα, κατόπιν δε και των Θεοδ. Γρίβα και Κωνστ. Κωττίκα». Νικ. Χ. Παπακώστα, Ηπειρωτικά, Αθήνα 1967, σελ. 257.
Πίστευε ο μέγας αυτός Τζουμερκιώτης και διαλαλούσε την εθνική μας δόξα. Πού να φανταστεί ότι θα άλλαζαν άρδην τα πράγματα. Η εθνική δόξα απαιτεί καταρχάς έθνος. Το έθνος, εθνική συνείδηση. Τη συνείδηση δηλαδή που «συνέταξαν» οι πρόγονοί μας με αγώνες, θυσίες και ποταμούς αίματος.
Την «εθνική συνείδηση» θα την προσδιόριζε ο μπάρμα Γιάννης ο Σκαρίμπας-αν ζούσε-, ως ευρώ.
Τα πράγματα είναι χειρότερα. Εθνική συνείδηση δεν υπάρχει. Ποτάμια, γεφύρια και συνειδήσεις θα τα πνίξει, όχι η φύση -αυτή τη δουλειά της κάνει- αλλά η ανυπαρξία οικολογικής, πολιτιστικής και ιστορικής συνείδησης.
Ό,τι δημιούργησαν οι πρόγονοί μας με κόπο, πόνο, αίμα και θυσίες όλα αυτά γίνονται θυσία στον βωμό της αλλοπρόσαλλης «ουδετερότητας» και αδιαφορίας για τον εθνικό μας πλούτο.
Και εθνικός πλούτος είναι οι άνθρωποι, τα μνημεία της ιστορίας μας, η πολιτιστική μας κληρονομιά και η εθνική μας συνείδηση.
Θα το κατανοήσουμε κάποτε; …

Μια φωνή αγανάκτησης «εις ώτα μη ακουόντων». Χρόνια τώρα. Απαξάπαντες οι «αρμόδιοι» «πασχουσιν» από οξύτατη βαρηκοΐα. Όχι, το γεφύρι της Πλάκας δεν το γκρέμισε η κατεβασιά του Αράχθου. Το γεφύρι «πήγε» από την αδιαφορία τούτων ή εκείνων, υπεύθυνων και ποτέ υπόλογων της συντήρησης, διατήρησης και προβολής της όποιας πολιτιστικής κληρονομιάς μας.

Και να ήξεραν τι πα να πει πολιτισμός; Πού να καταλάβουν ότι ο πολιτισμός είναι η νίκη κατά των αδυναμιών του ανθρώπου. Γι’ αυτό και οι πολιτισμένοι: 

«...φκιάνουν εκκλησιές, φκιάνουν και μοναστήρια φκιάνουν και πετρογιόφυρα για να περνάη ο κόσμος...»

Το ποτάμι έζεψαν, οι Τζουμερκιώτες, να περάσουν, να ενώσουν και να ενωθούν, να χαιρετήσουν οι μεν τα περήφανα και ατρόμητα Τζουμέρκα, οι δε τα αδέλφια τους, να συμπονέσουν και να ευχηθούν…

Το ποτάμι έζεψαν, να περάσουν για άλεσμα τα γεννήματα  και δίδαξαν πως το φιλότιμο δεν μπορεί κανείς  να το αλέσει στο μύλο της όποιας επικοινωνιακής σκοπιμότητας.

Κι ακαρτέρει, κι ακαρτέρει…  Ώσπου οι από δω ελευθερώθηκαν… Και επικοινωνούσαν με τα αδέλφια τους, περνώντας τον Άραχθο και μεταφέροντας καημούς και σκέψεις, κλαυθμούς και πλανταγμούς, όνειρα και ελπίδες για τη λευτεριά. Το ποτάμι ένωνε τον Άραχθο και παράλληλα ατσάλωνε  τη λεύτερη ψυχή τους. 

Και ήρθε για όλους η πολυπόθητη λευτεριά! Εκεί πάνω στη γέφυρα οι Τζουμερκιώτες τη γιόρτασαν και εκεί θεμέλιωσαν για τα καλά την ελευθερία τους. Ήξεραν και γι’ αυτό τη βομβάρδισαν οι Γερμανοί. (Σώθηκε από τους Γερμανούς… την έφαγαν οι σιαταναραίοι!).

Τζουμερκιώτικο, πανεθνικό, οικουμενικό σύμβολο!

Ποιος/α και με ποιο μυαλό, και με ποιο ήθος θα υπηρετούσε σύμβολα;

Χρόνια τώρα ο πολιτισμός είναι υπό εκποίηση, η σκέψη υπό διωγμό, η παράδοση υπό βιασμό και η αρχιτεκτονική υπό καταποντισμό. Τα πάντα υπό πώληση!

Γενικώς πουλάμε.  Επί του “οικοπέδου” που ονομάζεται Ελλάς, τα πάντα πωλούνται. Βουνά, ποτάμια και ρεματιές, λαγκάδια και ρυάκια, υψώματα και ζάβατα, οροσειρές και καραούλια, θάλασσες και νησιά, δρόμοι και  μπιστούρες, κτήρια, απόσκια και ρουπάκια, ακροθαλασσιές και ρυάκια, σχολεία και παράδοση, ιστορία και πολιτισμός. Το είπαμε και το ξαναλέμε:
«Διεμερίσαντο τα ιμάτιά της εαυτοίς
και επί τον ιματισμόν της έβαλον κλήρον»
ή κάπως διαφορετικά: «λάβετε φάγετε»

Ποιος να σκεφτεί, να προγραμματίσει, να μεριμνήσει, όπως ήταν το γεφύρι της Πλάκας; Γενικός ο κανόνας. Ποτάμια, γεφύρια και συνειδήσεις θα τα πνίξει, όχι η φύση -αυτή τη δουλειά της κάνει- αλλά η ανυπαρξία οικολογικής, πολιτιστικής και  ιστορικής συνείδησης.

Ό,τι δημιούργησαν οι πρόγονοί μας με κόπο, πόνο, αίμα και θυσίες όλα αυτά γίνονται θυσία στο βωμό της αλλοπρόσαλλης «ουδετερότητας» και αδιαφορίας (ημών) για τον εθνικό μας πλούτο.

Και εθνικός πλούτος είναι οι άνθρωποι, τα μνημεία της ιστορίας μας, η πολιτιστική μας κληρονομιά και η εθνική μας συνείδηση. 

« Εδώ μια επισκευή της προκοπής δεν μπορούν να κάνουν και θα ζωντανέψουν ένα τέτοιο έργο; Κάλλιο λοιπόν ένας αξιοπρεπής θάνατος, παρά καραγκιοζιλίκια. Το κάθε λαϊκό έργο είναι ένα και μοναδικό. Το όποιο του αντίγραφο καταντάει κιτς. Η μαζική παραγωγή είναι ίδιο του καιρού μας, όχι του 1866». Σοφές κουβέντες. ..

Άδειασαν τα σπίτια και τα δέντρα. Τα πουλιά 

δεν έχουν πού να καθίσουν. Όλη τη μέρα 

περνάνε οι γυρολόγοι. Τους μάθαμε. 

Ψεύτικα υφάσματα, ψεύτικα κοσμήματα. 

Γιάννης Ρίτσος 

Όχι, το γεφύρι δε θα γίνει αιτία να «μοστράρουν» μερικοί την αφεντομουτσουνάρα τους.

Δεν το επιτρέπει τουλάχιστον η Τζουμερκιώτικη αξιοπρέπεια….

Όταν το έφτιαχναν οι Τζουμερκιώτες δεν υπήρχαν Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ).

Σήμερα-μπορεί να το δούμε κι αυτό-, όσοι «αγωνίστηκαν» να το θάψουν, να  μεταβάλλονται σε σωτήρες… Η ΤΕΡΝΑ ανταποκρίθηκε θετικά στην έκκληση του κ. Περιφερειάρχη Ηπείρου… Θα χρηματοδοτήσει «την ανακατασκευή ή αναστήλωσή του!!!»…

(Από την επιτόπια επίσκεψη της Όλγας Γεροβασίλη. Ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Χρήστος Σπίρτζης ακολουθώντας ενημερώνεται υπευθύνως από «αρμόδια» πρόσωπα)

Το απόλυτο κενό, έξω και μέσα μας

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΟΥΜΠΟΥΡΟΣ

ΤΡΙΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ

ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΠΟΥ ΥΠΕΓΡΑΨΕ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΜΕ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ

          Το τρίτο μνημόνιο, που συμφώνησε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ με τους θεσμούς και φέρνει άμεσα για ψήφιση στη βουλή, πρέπει να συναντήσει τη μέγιστη δυνατή αντίσταση απ’ τη μεριά των εργαζομένων και όλου του λαού. Περιέχει μέτρα τέτοιας βαναυσότητας και σκληρότητας που καμιά κυβέρνηση στο παρελθόν δεν τόλμησε να φέρει, κάτω από το φόβο της λαϊκής κατακραυγής. Αυτή είναι και η μεγάλη συνεισφορά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στο σύστημα. Με το παραμύθι της «αριστερής κυβέρνησης» και του «πρωθυπουργού που πάλεψε αλλά δεν τον άφησαν», προχωρά στην υλοποίηση βάρβαρων μέτρων που αποτελούσαν πάγια αιτήματα του μεγάλου κεφαλαίου και κατευθύνσεις της ΕΕ και τα οποία κατεδαφίζουν ότι έχει απομείνει όρθιο στα εργατικά λαϊκά δικαιώματα.

          Το τρίτο μνημόνιο και οι εφαρμοστικοί νόμοι που το συνοδεύουν περιλαμβάνει τη συνέχιση όλων των προηγούμενων μνημονίων και τη δέσμευση ότι τα αντιλαϊκά μέτρα θα εφαρμοστούν μέχρι κεραίας. Περιλαμβάνει νέα επώδυνα μέτρα για τα εργασιακά, το ασφαλιστικό, τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς και μεσαίους αγρότες, που θα κάνουν ακόμη πιο δύσκολη την επιβίωσή τους. Την ίδια στιγμή περιέχει την υλοποίηση μέτρων που στοχεύουν στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας του κεφαλαίου, στη συγκέντρωση του πλούτου σε ακόμη πιο λίγα χέρια, μέσα από τις ιδιωτικοποιήσεις, τις κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ, την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, την παραπέρα απελευθέρωση της αγοράς της ενέργειας, το ταμείο στο οποίο θα παραχωρηθεί κρατική περιουσία ύψους 50 δις.

          Στην πραγματικότητα και το τρίτο μνημόνιο συνιστά μια μόνιμη και διαρκής απειλή σε βάρος του λαού, ο οποίος θα εκβιάζεται συνεχώς να κάνει νέες θυσίες για την επίτευξη των στόχων, των πρωτογενών πλεονασμάτων, της δημοσιονομικής πειθαρχίας και πάνω απ’ όλα της ίδιας της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Άλλωστε, με το Συμβούλιο Δημοσιονομικής Πολιτικής που έχει ήδη ψηφιστεί ως προαπαιτούμενο, ανά πάσα στιγμή μπορούν να υπάρχουν και νέες περικοπές στο λαϊκό εισόδημα, στο βαθμό που δεν επιτυγχάνονται οι στόχοι της κυβέρνησης και των θεσμών.

          Ο λαός έχει πλέον χειροπιαστά και ατράνταχτα στοιχεία, που αποδεικνύουν ότι, στο πλαίσιο της ΕΕ και της οικονομίας του κεφαλαίου, καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί όχι απλά να ασκήσει φιλολαϊκή πολιτική, αλλά ούτε καν να ανακουφίσει στοιχειωδώς το λαό. Από τη στιγμή που και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ θεωρεί μονόδρομο τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, η σύναψη νέου αντιλαϊκού μνημονίου ήταν πια θέμα χρόνου. Η κυβέρνηση με την πολιτική της ουσιαστικά δίνει άφεση αμαρτιών στις προηγούμενες κυβερνήσεις, συγκροτώντας μαζί με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το ΠΟΤΑΜΙ ένα κοινοβουλευτικό μέτωπο ψήφισης και υλοποίησης των νέων βάρβαρων μέτρων.

          Τεράστιες είναι και οι ευθύνες των στελεχών της λεγόμενης «Αριστερής Πλατφόρμας» του ΣΥΡΙΖΑ, που αφού έσπειραν άφθονες αυταπάτες σε αριστερό, ριζοσπαστικό κόσμο για μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αφού στήριξαν όλα τα βήματα προς το νέο μνημόνιο (συμφωνία 20^ης Φλεβάρη, πρόταση Τσίπρα 47 σελίδων κλπ) τώρα διαφοροποιούνται, συνεχίζοντας να στηρίζουν την κυβέρνηση. Προτείνουν την - εξίσου αδιέξοδη για το λαό - πολιτική της καπιταλιστικής Ελλάδας με εθνικό νόμισμα, που από άλλες αφετηρίες προτείνουν αντιδραστικές δυνάμεις, όπως ο Σόιμπλε, άλλες φασιστικές και ακροδεξιές δυνάμεις του ευρωσκεπτικισμού στη Ελλάδα και την Ευρώπη. Κρύβουν ότι η έξοδος από το ευρώ και μόνο, χωρίς αποδέσμευση από την ΕΕ, χωρίς ριζικές αλλαγές στην οικονομία και την εξουσία, θα οδηγήσει – από άλλο δρόμο – στο ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή στη λαϊκή χρεοκοπία, την ώρα που κάποια τμήματα του κεφαλαίου θα βγουν πολλαπλά ωφελημένα.

          Ήρθε η ώρα ο λαός να σηκώσει το ανάστημά του, να πάρει την υπόθεση στα χέρια του, να αξιοποιήσει τη δική του δύναμη, που μέχρι σήμερα την έχει αφήσει ανεκμετάλλευτη, με την ελπίδα μιας μελλοντικής κυβερνητικής διαχείρισης, που δήθεν θα του έλυνε τα προβλήματα. Όλες όμως οι εναλλακτικές κυβερνητικές λύσεις, εντός των τειχών, αποδείχτηκαν εφιάλτης για το λαό. Αν σήμερα ο λαός συναινέσει, αν δεν αντισταθεί, τότε τα χειρότερα είναι μπροστά του και ταυτόχρονα κινδυνεύει να χάσει και άλλο πολύτιμο χρόνο.

          Το ΚΚΕ λέει στο λαό ότι υπάρχει ελπίδα. Τα μνημόνια, η φτώχεια, η ανεργία, η εκμετάλλευση του λαού για να κερδίζουν οι λίγοι δεν είναι μονόδρομος, ούτε μπορεί να αποτελεί το μέλλον του ίδιου και των παιδιών του. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι η οργάνωση και το δυνάμωμα της πάλης ενάντια στο τρίτο μνημόνιο και τα μέτρα που φέρνει. Είναι η ενίσχυση των ταξικών και ριζοσπαστικών δυνάμεων στο εργατικό λαϊκό κίνημα, για την κατάργηση των αντεργατικών αντιλαϊκών νόμων, την ανάκτηση των απωλειών, την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών, σε ρήξη με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους.

Αυτό που χρειάζεται είναι η συμπόρευση, η στήριξη και ισχυροποίηση του ΚΚΕ, που ποτέ δεν είπε ψέματα στο λαό, στάθηκε πάντα δίπλα του και σήμερα προτείνει τη μοναδική ρεαλιστική φιλολαϊκή διέξοδο: τη συνολική αποδέσμευση από την ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, του πλούτου της χώρας με τον ίδιο το λαό στην εξουσία.

         

ΑΘΗΝΑ 11/8/2015                                               ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ