ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

Στοιχεία για έναν λίβελο

1. Είναι αδύνατο έναν ολόκληρο χρόνο να είσαι μέσα στην αγωνία της βιοτής και ξαφνικά σε δέκα μέρες να γίνεις ευτυχισμένος για να ακολουθήσεις το πνεύμα των εορτών. Μακάρι να ήταν έτσι. Καλύτερα να πεις ότι πήρες δεκαήμερη άδεια από την πραγματικότητα. Ισως έτσι σχηματίσεις τη δική σου εικόνα για τη φάτνη και το θείο βρέφος. Εικόνα που δεν έχει σχέση με την επιμέρους αλήθεια της Εκκλησίας, αλλά μόνο με τη λαϊκή παράδοση, που κατέχει το όλον.

2. Η άμεση ευτυχία των Χριστουγέννων και του νέου έτους είναι το πιο προσοδοφόρο εμπόρευμα, χωρίς να χρήζει διαφήμισης. Ολοι πάμε κατευθείαν στο προϊόν με μοναδική ευκολία. Και δεν έχω γνωρίσει κανέναν που να έφτασε μέχρι εκεί χωρίς να ψωνίσει.

3. Πώς αντιλαμβάνεται το κράτος το πνεύμα των Χριστουγέννων; Να στολίσουμε τους δρόμους, τα δημόσια κτίρια ώστε να φαίνονται πρόσχαρα και καθαρά. Δυστυχώς, ακόμα και αυτός ο στολισμός μοιάζει μίζερος, μελαγχολικός. Η πόλη έχει χάσει προ πολλού τη γοητεία της, τη ζωντάνια της, μοιάζει παλιά, ξεθωριασμένη, σαν να προσπαθεί να μιμηθεί το παρελθόν της. Σέρνεται σε γιορτές γεμάτες ελαττώματα, κοιτάζοντας απορημένη την κυβερνητική κοκεταρία, που ακούει μόνο τη φωνή της.

4. Θα περάσουμε στον νέο χρόνο και η Δικαιοσύνη θα συνεχίσει τη δίκη της Χρυσής Αυγής, η οποία επιστρέφει στα έδρανα σαν να πηγαίνει σε χειμερινό κινηματογράφο. Ετσι κι αλλιώς αυτός ο πυρήνας των γελοίων δεν πρόκειται να αλλάξει, η βία είναι σύμφυτη με την υπόστασή τους. Η ψυχική κατάσταση των θυμάτων τους, από το Πέραμα μέχρι το κέντρο, παραμένει η ίδια και χειρότερη. Οι μετανάστες φοβούνται ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να δεχθούν επίθεση. Δεν είναι μόνο η Δικαιοσύνη τυφλή, είναι και η αστυνομία. Η παραμικρή δυσαρέσκεια εκ μέρους των μεταναστών προβοκάρεται από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, για να ακολουθήσει η δικαιολογημένη εξέγερσή τους, που φυσικά καταπνίγεται. Αποφάσισε η εξουσία να βάλει τάξη και άρχισε από τους μετανάστες;

5. Κι ενώ το ηφαίστειο είναι μπροστά μας, Τσίπρας και Μητσοτάκης απολαμβάνουν την πολιτική σαν άσκηση πεντικιούρ. Λησμονούν ότι οι πολίτες είναι θυμωμένοι και ότι έχουν δικαιώματα που έχουν καταπατηθεί.

6. Κι ο Θεός πού βρίσκεται σε όλα αυτά; Ανατρέχω στον αγαπημένο μου άθεο Μισέλ Ονφρέ: «Eίναι περίεργο πως το θέαμα της παραφροσύνης του διπλανού κάνει εκείνον, που παραβλέπει τη δική του, να χαμογελάει. Ο χριστιανός που τρώει ψάρι την Παρασκευή χαμογελάει με τον μουσουλμάνο που αρνείται το χοιρινό κρέας, ο οποίος κοροϊδεύει τον εβραίο που απορρίπτει τα οστρακοειδή. Ο εβραίος που ταλαντεύεται μπροστά στο τείχος των δακρύων κοιτάζει έκπληκτος τον χριστιανό που γονατίζει στο στασίδι, την ώρα που ο μουσουλμάνος τοποθετεί το χαλί της προσευχής προς τη Μέκκα. Ωστόσο κανείς δεν συμπεραίνει ότι διυλίζει τον κώνωπα του διπλανού και καταπίνει τη δική του κάμηλο και ότι το κριτικό πνεύμα, τόσο εύστοχο και πάντοτε καλοδεχούμενο όταν πρόκειται για τους άλλους, θα κέρδιζε αν επεκτεινόταν και προς τη δική του γνώση και συμμόρφωση» (από το βιβλίο «Πραγματεία περί αθεΐας», μετ. Σαπφώς Διαμαντή, εκδόσεις «Εξάντας»).

7. Ζωντανοί και όχι υποταγμένοι θα υποδεχτούμε τον νέο χρόνο. Ο δικός μας τρόπος σκέψης έχει να κάνει άμεσα με την επαναστατική πράξη. Είμαστε απέναντι στο κενό, το οποίο διανθίζουν τα κόμματα των αστών με κοινοτοπίες, στην προσπάθειά τους να μας εξαγοράσουν πνευματικά. Παρ' όλα αυτά, υψώνω το ποτήρι μου στο χρόνο που έρχεται.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 23-12-2017

ΚΑΝΕΛΛΗ

Και ιδιώνυμα σας ψηφίζουμε...

Ποιος θα φανταζότανε ότι η πρωτοδεύτερη φορά αριστερά, κλείνοντας τάχα μου δήθεν τον κύκλο της μεταπολίτευσης, και ανοίγοντας τον δικό της, θα τον σταμπάριζε με τη θέσπιση ιδιότυπου ιδιώνυμου αδικήματος με το οποίο θα συλλαμβάνονται και θα καταδικάζονται σε φυλάκιση όσοι διαμαρτύρονται ή τολμήσουν να διαταράξουν τους πλειστηριασμούς.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης εξελίχθηκε, με κίνητρο την απόλαυση λίγης ακόμα αστικής εξουσίας, σε δικηγόρο όχι Ζακύνθου αλλά πασών των τραπεζών, σε πατριάρχη της συριζανέλικης δογματικής. Η εξαπάτηση βουλευτών και λαού στο θέμα των πλειστηριασμών έκανε το πολιτικό ψεύδος στον τόπο μας όχι απλώς με κοντά ποδάρια, αλλά ασπόνδυλο!
Στο προεκλογικό έτος 2018 συγκροτείται τάχιστα η συνιστώσα των σαβουροψηφιστών, ώστε να γραφούν υποθήκες σε καριέρες που δε θα κρέμονται αναγκαστικά από τη γενναιοδωρία του Καμμένου. Στο βωμό της αγοράς, εκεί που κάποτε θριάμβευαν οι 29 κατασκευαστές πλυντηρίων, τώρα έχουμε τους κυβερνητικούς κατασκευαστές 29 τροπολογιών, κρυμμένων στα σκέλια του ψηφισμένου προϋπολογισμού, πίσω από τις οποίες κρύβονται, φωτογραφικά και μη, προαπαιτούμενα όλων των ομάδων των αντιλαϊκών συμφερόντων.

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, λίγες ώρες πριν από την ονομαστική ψηφοφορία που ζήτησε το ΚΚΕ, η τροπολογία που ποινικοποιεί την αντίδραση στους πλειστηριασμούς των λαϊκών κατοικιών όχι απλώς δεν έχει αποσυρθεί, αλλά ο κορυφαίος των κατασκευαστών ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, κ. Τσακαλώτος, χουλιγκάνισε την κοινοβουλευτική του ομάδα, λέγοντας ότι θα πέσει η κυβέρνηση αν δεν ψηφιστεί, άκουσον - άκουσον, το να αναγνωριστεί ως ιερό πρόσωπο του συστήματος και να προστατεύεται αυτεπαγγέλτως όποιος βγάζει στο σφυρί τα σπίτια του κόσμου «απρόσκοπτα και εύρυθμα». Γιατί, όπως αιτιολογούν στην ντροπολογία την υποταγή τους σε αλλότρια ταξικά συμφέροντα, οι ρυθμίσεις υπαγορεύονται, άκουσον - άκουσον, από λόγους υπέρτερου δημοσιονομικού και δημοσίου συμφέροντος. Λιανά το ποιο είναι αυτό, το εξηγούν γραπτώς. Η ακώλυτη διενέργεια πλειστηριασμών στηρίζει και προστατεύει την εθνική οικονομία, ενισχύει τη ρευστότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος και γλιτώνει τις τράπεζες από νέα ανακεφαλαιοποίηση. Οπου συμβολαιογράφος, από δω κι ένας αστυνομικός να τον προστατεύει, προφανώς όχι σαν τον τελευταίο διαβόητο που προστάτευε κοτζάμ πρωθυπουργό.

Κι επειδή όλα θα παιχτούν ξανά στο μελάνι που αφήνει η σουπιά όταν χέζεται από το φόβο της, οι έχοντες και οι μη έχοντες σπίτια να ξέρουν ότι θα τυλιχτούν σε μια κόλλα λερό χρηματοπιστωτικό χαρτί, θα υποχρεωθούν να προσκυνάνε το τραστ και τον δανειστή και θα φροντίσουν τα κατάλληλα επικοινωνιακά επιτελεία να ξεκινήσει και μια εκστρατεία υπέρ της μη προσφυγοποίησης των νέων έμμισθων υποθηκοφυλακείων, των χειριστών πλειστηριαστικών υπολογιστών και τυχόν χάκερς που θα προσπαθήσουν να σταματήσουν το πολιτικό πορνό, που λέγεται δήθεν προστασία της πρώτης κατοικίας.

Με τη φόρα που έχει πάρει η κυβέρνηση να δείξει την πυγμή της υποταγής της, μη βγάλετε στο μπαλκόνι καμιά λεκάνη με νερό, γιατί θα πληρώσετε και φόρο πισίνας με αυτεπάγγελτο το φθόνο του γείτονα που τυραννιέται με το πλυντήριο. Γιατί, όπως έλεγε κι η γιαγιά μου, κρίμα ο ένας δανειστής, κρίμα ο άλλος τραπεζίτης, κανένα σπίτι σε χέρια ιδιοκτήτη.

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 23-12-2017

ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΤΑ

Χαλάνε τη σούπα

Ανάμεσα στα πολλά ψέματα που είπε τις τελευταίες μέρες ο υπουργός Εσωτερικών, Π. Σκουρλέτης, για το ΚΚΕ και τις ταξικές συνδικαλιστικές δυνάμεις, είναι ότι δεν θέλουν τη «μονιμοποίηση» των συμβασιούχων στους ΟΤΑ που προωθεί τάχα η κυβέρνηση μέσω διαγωνισμού του ΑΣΕΠ, για μερικές χιλιάδες προσλήψεις στην καθαριότητα των δήμων. Ο Π. Σκουρλέτης διαστρεβλώνει σκόπιμα την αλήθεια για να συκοφαντήσει το ΚΚΕ και για να κρύψει τις πομπές τις δικές του και της κυβέρνησης. Η απόφαση της κυβέρνησης να εγκρίνει προσλήψεις στους δήμους πάρθηκε κάτω από την πίεση πολύμηνων αγώνων των εργαζομένων στους ΟΤΑ, που κορυφώθηκαν με πολυήμερη απεργία. Στις κινητοποιήσεις αυτές πρωτοστάτησαν οι κομμουνιστές και άλλοι συνδικαλιστές και εργαζόμενοι, μέσα από τα ταξικά σωματεία, τις Επιτροπές Αγώνα. Το αίτημα που πρόβαλαν οι εργαζόμενοι ήταν «καμιά απόλυση, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη δικαιώματα». Αντ' αυτού, η κυβέρνηση προκήρυξε διαγωνισμό για την πρόσληψη με συμβάσεις αορίστου χρόνου ορισμένων μόνο από τους χιλιάδες συμβασιούχους, κάνοντας μάλιστα το εξής κόλπο: Μεταθέτει στους δήμους την ευθύνη της μισθοδοσίας τους από τα ανταποδοτικά τέλη και όχι από την κρατική επιχορήγηση, ενισχύοντας την αντίληψη που λέει ότι για να έχει ο λαός στοιχειώδεις υπηρεσίες καθαριότητας, θα πρέπει να πληρώνει ολοένα και περισσότερα από την τσέπη του. Ο Σκουρλέτης ήθελε να περιφέρει ως θριαμβευτής την απόφαση της κυβέρνησης, αλλά οι ταξικές δυνάμεις τού χαλάνε τη σούπα. Γι' αυτό επιτίθεται με μένος και με ψέματα στο ΚΚΕ, που στηρίζει με όλα τα μέσα το δίκαιο αίτημα των εργαζομένων στους ΟΤΑ για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 23-12-2017

ΠΑΝΟΣ ΓΕΡΑΜΑΝΗΣ

Οι «Λαϊκοί Βάρδοι» του Πάνου Γεραμάνη

20-12-2017

Στον Πάνο Γεραμάνη οφείλουμε ότι δεν χάθηκε ένα σημαντικό κομμάτι του λαϊκού μας πολιτισμού. Το αυθεντικό λαϊκό τραγούδι όπως το γνωρίζουμε κι όπως ο Γεραμάνης μας παρέχει τη δυνατότητα να το γνωρίσουμε καλύτερα και να το μελετήσουμε, αλλά και η λαμπρή διαδρομή εκατοντάδων δημιουργών του, χάρη στον Πάνο Γεραμάνη καταγράφηκε μέσα κυρίως από την εκπομπή «Λαϊκοί Βάρδοι», αλλά όχι μόνο.

Νίκος Πουρναράς / Οικοδόμος

Στις 17 του Δεκέμβρη συμπληρώθηκαν 72 χρόνια από τη γέννηση του αλησμόνητου Πάνου Γεραμάνη. Ο Πάνος Γεραμάνης τίμησε την έντυπη δημοσιογραφία, ήταν πούρος ραδιοφωνατζής, ένας άνθρωπος που τίμησε το δώρο να γεννηθεί άνθρωπος και που απ’ όταν κατάλαβε τον εαυτό του δεν έκανε τίποτ’ άλλο παρά να προσφέρει και να κάνει φίλους. Πολλούς φίλους, το καταλάβαινε κι ο ίδιος, το ένιωθε κι ας μην πρόλαβε στα εξήντα χρόνια που έζησε να τους γνωρίσει όλους.
«Μες στο τεράστιο σώμα του είχε μια αθώα καρδιά…». Ο στίχος του Καββαδία μοιάζει σα να γράφτηκε για τον Πάνο Γεραμάνη… μα, κοίτα να δεις… Αυτά που γράφεις άρχισαν κιόλας να ξεφεύγουν από τα «τυπικά» μιας «επετειακής ανάρτησης» και εισβάλλουν σε άλλα πεδία. Για έναν άνθρωπο που δεν είχες την τύχη να γνωρίσεις, μα τον νιώθεις, δικό σου. Κι ας μην τον πλησίασες όσο ζούσε, να του εκφράσεις αυτό που νιώθεις, να του πεις ευχαριστώ· ας μην είχες την τύχη να κάτσεις δίπλα του, μπροστά σ’ ένα από κείνα τα τραπέζια που συσπειρώνουν τις παρέες και τις μετατρέπουν σε γροθιές από συναισθήματα.
Θα πει κάποιος, που δεν ξέρει και γι’ αυτό ίσως δεν μπορεί να καταλάβει, ότι εδώ άρχισε να ξετυλίγεται  μια αγιογραφία. Και θα ’χει δίκιο, μα όχι όπως το έχει στο μυαλό του. Ο Γεραμάνης ήταν ένας «άγιος» εν ζωή, που ρουφούσε μέχρι τελευταία σταγόνα την κάθε μέρα πριν περάσει, με τα τρωτά και τα πάθη του, που τον ομόρφαιναν ακόμα περισσότερο, ο «άγιος» του λαϊκού μας τραγουδιού.
Δεν διάβαζα ποτέ αθλητικές εφημερίδες κι απ’ τις πολιτικές όλα τα χρόνια που θυμάμαι μόνο μια έμπαινε στο σπίτι. «Συναντηθήκαμε» μέσα απ’ το ραδιόφωνο. Ξεχώριζε η αργή, δωρική, βγαλμένη απ’ το βαρύ ηχείο του κορμιού του φωνή, όταν προλόγιζε τις λαϊκές νότες που ξεπηδούσαν μέσα από κείνο το πρωτόγνωρο εγχείρημα, που πλημμύρισε κάποτε με ενθουσιασμό και όμορφα συναισθήματα χιλιάδες καρδιές, τον 902 Αριστερά στα FM. «Οι άνθρωποι της νύχτας» γίνονταν περισσότεροι, κι όταν στη συνέχεια ο Πάνος έδωσε «Το μικρόφωνο στο τραγούδι» άρχισαν να γίνονται και φίλοι κι οι φίλοι να πληθαίνουν.
Η –κοινή– αγάπη για τον μέγιστο Καζαντζίδη και βέβαια για το λαϊκό τραγούδι, αποτέλεσε τη συγκολλητική ουσία, από τότε, να προσπαθώ να τον παρακολουθώ, διαβάζοντας πότε-πότε τα κείμενά του στα Νέα, είτε ακούγοντας τις θρυλικές εκπομπές «Λαϊκοί Βάρδοι», στο Δεύτερο Πρόγραμμα, όπου μετακόμισε στη συνέχεια, για να γράψει χρυσές σελίδες στην ιστορία των ερτζιανών, και παρέμεινε μέχρι το τέλος.
Στον Πάνο Γεραμάνη οφείλουμε ότι δεν χάθηκε ένα σημαντικό κομμάτι του λαϊκού μας πολιτισμού. Το αυθεντικό λαϊκό τραγούδι όπως το γνωρίζουμε σήμερα κι όπως ο Γεραμάνης μας παρέχει τη δυνατότητα να το γνωρίσουμε καλύτερα και να το μελετήσουμε, αλλά και η λαμπρή διαδρομή εκατοντάδων δημιουργών του, μουσικοσυνθετών, μουσικών, στιχουργών και τραγουδιστών-τραγουδιστριών, χάρη στον Πάνο Γεραμάνη καταγράφηκε μέσα κυρίως από την εκπομπή «Λαϊκοί Βάρδοι», αλλά όχι μόνο. Όλοι οι παραπάνω έχουν μιλήσει και συνεχίζουν να μιλάνε, με σεβασμό και αγάπη για κείνο το ψηλό ντροπαλό αλλά πεισματάρικο και δεκτικό σα σφουγγάρι νεαρό παλικαράκι με το μπλοκάκι και το στυλό στα χέρια, που απ’ όταν τους πλησίασε, δεν τους πρόδωσε ποτέ.
Το μικρόβιο του ερευνητή που κουβάλησε στην πρωτεύουσα απ’ τη γενέτειρά του, το Βασιλικό Χαλκίδας, ο Πάνος Γεραμάνης, με τα χρόνια αντί να εξασθενεί φούντωνε δημιουργικά μέσα του. Με αποτέλεσμα μετά από μισό σχεδόν αιώνα επαγγελματικής ενασχόλησης να έχει συγκεντρωθεί, με την ακάματη προσπάθεια και επιμέλειά του, ένα τεράστιο αρχείο γραπτού και ηχογραφημένου λόγου, φωτογραφίες, δίσκοι κλπ, που αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για τις γενιές που το κληρονομούν.
Επαγγελματικής;… Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, εκτός ίσως από τους λίγους πολύ κοντινούς του, ποιο απ’ όλα, το μεράκι, η μεθοδικότητα, η επαγγελματική «διαστροφή», η συνέπεια, η μελέτη, η γνώση, η έρευνα, κυριαρχούσε στο χαρακτήρα του, για να υπάρξει αυτό το αποτέλεσμα.  Όλα από εκεί ξεκινούν και καταλήγουν, στο χαρακτήρα. Από τα παραπάνω λείπει επίτηδες η αγάπη, διότι πιστεύω ότι ήταν αυτό που σκέπαζε στοργικά όλα τ’ άλλα. Ο Πάνος Γεραμάνης ήταν αγάπη «απ’ την κορφή ως τα νύχια», για τη δουλειά του, για τους ανθρώπους, για τη ζωή και στις πιο απλές καθημερινές εκφράσεις της. Υπό αυτή την έννοια μπορεί να ειπωθεί ότι υπήρξε  άνθρωπος τυχερός. Βιοπορίστηκε με αυτά που αγαπούσε να κάνει και λόγω της ιδιαίτερης σχέσης του μαζί τους τα πήγε βήματα μπροστά και τα ανέδειξε σε ψηλό βάθρο. Η αγάπη ήταν που μπόλιασε τη δική του αλήθεια στις καρδιές και τις συνειδήσεις χιλιάδων απλών, λαϊκών σαν τον Πάνο, ανθρώπων που μέσω του ραδιοφώνου τον έβαλαν στα σπίτια τους και δεν του άνοιξαν την πόρτα να βγει, ούτε όταν ένα πρωί ο Πάνος «έφυγε» για πάντα.
Ο Γεραμάνης ενώ μπορούσε ν’ αποχτήσει πολλά, δεν ήξερε τι θα πει «δικό μου». Είχε συνειδητοποιήσει από νωρίς ότι η ευτυχία δεν κρύβεται πίσω από τα υλικά αγαθά, την άκρατη κατανάλωση. Την ευτυχία την αναζητούσε, και την έβρισκε, πίσω από τα εκθαμβωτικά φώτα και τις γυαλιστερές ρεκλάμες της επίδειξης και του φτηνού εντυπωσιασμού, στην ουσιαστική επαφή με τους ανθρώπους που λάτρευε και στους αιώνιους δεσμούς της ανθρωπιάς, της άδολης προσφοράς και της αλληλεγγύης που χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο, που μπορεί να μοιάζουν στις μέρες μας χαλαροί, μα ποτέ δεν εξέλιπαν. Τον χαρακτήριζαν η σεμνότητα και η δοτικότητα, στο πέρασμά του δίδασκε και ποιούσε ήθος, ακολουθώντας την πάντα ανήσυχη αλλά «χαμηλή φωνή» της ασυμβίβαστης με το άδικο συνείδησής του, που δεν έχει ανάγκη από συνθήματα και κραυγές, που σε κάνουν να ξεχωρίζεις όσο η στιγμιαία λάμψη ενός αστεριού που πέφτει. Ο Πάνος Γεραμάνης είναι ένα αστέρι φωτεινό που η λάμψη του δε σβήνει.

***

Το απόσπασμα που ακολουθεί αναφέρεται στη θρυλική εκπομπή του Πάνου Γεραμάνη «Λαϊκοί Βάρδοι» και είναι παρμένο απ’ το εξαιρετικό βιβλίο του Βασίλη Καρδάση «Πάνος Γεραμάνης, Σε δρόμους λαϊκούς» (εκδ. Άγκυρα, Αθήνα 2010), που πρέπει να διαβάσετε.

«103,7 fm, ακούτε πάντα το Δεύτερο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, Πάνος Γεραμάνης με “Λαϊκούς Βάρδους”, τεχνικός συνεργάτης σήμερα ο…»

(…)Η μεγάλη συνεισφορά του Πάνου Γεραμάνη στο λαϊκό τραγούδι συνδέθηκε με τη μετάδοση της εκπομπής «Λαϊκοί Βάρδοι», στο Β΄ Πρόγραμμα της Κρατικής Ραδιοφωνίας. Από τις 19 Μαρτίου 1990, 4 με 5 το απόγευμα, τρεις ημέρες την εβδομάδα, και μετά το 1993, με απόφαση του διευθυντή της ΕΡΑ Άκη Κοσώνα ημερησίως, Δευτέρα έως Παρασκευή, η βελόνα των ραδιοφώνων ήταν προκλητικά αμετακίνητη στους δέκτες πολλών σπιτιών. Η πρόταση του Γιώργου Τσαγκάρη από τη Διεύθυνση της Ραδιοφωνίας, ήταν πολύ συγκεκριμένη: δέκα εκπομπές για τον Καζαντζίδη και άλλες τόσες για τον Μπιθικώτση. Όλα ξεκίνησαν συνεπώς με τις δέκα συνεχόμενες εκπομπές, στις οποίες ο Πάνος πήρε μακρά συνέντευξη από τον Στέλιο Καζαντζίδη. Αναμνήσεις, αναφορές στο χτες, πληροφορίες για τη ζωή του και πολλά αγαπημένα τραγούδια. Και αμέσως μετά ο άλλος μεγάλος ερμηνευτής του τραγουδιού, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, σε άλλες δέκα εκπομπές.
Η ανταπόκριση των ακροατών ήταν κυριολεκτικά απίστευτη. Η κρατική ΕΡΤ έτριβε τα χέρια της από ικανοποίηση, οι «Λαϊκοί Βάρδοι» άγγιξαν εντυπωσιακά νούμερα ακροαματικότητας, πρωτόγνωρα για τα δεδομένα του κρατικού ραδιόφωνου. Ήταν η εποχή που στα ερτζιανά βασίλευε το χάος των ιδιωτικών σταθμών με τις απίθανες εκπομπές των φλύαρων εκφωνητών και των ακατάσχετων λόγων, με τους ανούσιους όσο και εκφυλισμένους μονολόγους. Τότε που το λαϊκό τραγούδι είχε παραμεριστεί, όπως και το δημοτικό. Τότε που οι μουσικοί παραγωγοί του ραδιοφώνου εντέχνως απέκλεισαν τους παλιούς λαϊκούς δημιουργούς, για να προωθήσουν με μονότονο τρόπο το επονομαζόμενο έντεχνο τραγούδι.
Την 1η Απριλίου 2004, με την ευκαιρία της βράβευσης του Πάνου από την ΕΡΤ για τα 15 χρόνια της εκπομπής, ο Μίκης Θεοδωράκης έδωσε την ακριβέστερη ίσως αποτίμηση της προσφοράς του: «Ο Πάνος Γεραμάνης πρέπει να χαίρεται γιατί με την πένα και τον λόγο του συνέβαλε στη διάδοση και κατανόηση ενός είδους μουσικής, που την είχαν καταδικάσει στο περιθώριο». Να προσθέσουμε τη γνώμη του σπουδαίου Γιάννη Σταματίου, του σολίστα του μπουζουκιού, που έχει συμμετάσχει σε πολλές σημαντικές εκτελέσεις λαϊκών τραγουδιών: «Ο Πάνος κατόρθωσε και έβγαλε όλη την παλιά φρουρά του λαϊκού τραγουδιού από την αφάνεια στην επιφάνεια. Την ξαναθύμισε στον κόσμο και της έδωσε ξανά τον πρωταγωνιστικό ρόλο που κάποτε είχε. Χωρίς αυτόν, δυστυχώς, κανένας δεν θα θυμόταν αυτούς που γέννησαν και στήριξαν το λαϊκό τραγούδι».
Πράγματι, ουσιαστικά ο Πάνος ανέσυρε από τη λήθη τη χρυσή εποχή του λαϊκού τραγουδιού, επανέφερε στο προσκήνιο τους θρύλους της λαϊκής μουσικής, στιχουργούς, συνθέτες, ερμηνευτές και οργανοπαίκτες, ξεσκόνισε παλιούς δίσκους 78 και 45 στροφών, αναζωογόνησε την «εν υπνώσει» μνήμη μας, ανατροφοδότησε τις αισθήσεις μας, πλούτισε τα αισθήματα μας.
Με κατάλληλη προετοιμασία που βασιζόταν στην προσωπική έρευνα, αλλά και με όπλο την αστείρευτη μνήμη του, ο Πάνος «έντυνε» τις εκπομπές για να τιμήσει τους φιλοξενούμενούς του και να προσελκύσει το ενδιαφέρον του κοινού. Επιστράτευε φίλους και συλλέκτες που διέθεταν ξεχασμένα 45άρια σε παλιά μπαούλα και σκονισμένα ντουλάπια. Τηλεφωνούσε, ρωτούσε για κάποιο τραγούδι, για την παραγωγή ενός δίσκου, να μάθει και την πιο μικρή λεπτομέρεια της ζωής ενός καλλιτέχνη. Του έγινε πάθος η διάσωση ενός ανεκτίμητου υλικού. Πολλαπλασίασε τις επισκέψεις του στο Μοναστηράκι και σε άλλες περιοχές, για να βρει δίσκους 78 και 45 στροφών. Σημαντικές ήταν οι πληροφορίες που εκμαίευε συχνά από τον φίλο του Στέλιο Πλακίτση. Έφτασε να ταξιδεύει με τη Ναυσικά στη Θεσσαλονίκη και τη Δράμα, για να εξασφαλίσει -πληρώνοντας ακριβά, μάλιστα- μικρούς δίσκους με αξέχαστες επιτυχίες.
Δεν περιοριζόταν από χρόνο και κόπο, όταν με πάθος έψαχνε να βρει, να ανασύρει. Μια παραμονή Πρωτοχρονιάς, καθώς πλησίαζε η αλλαγή του χρόνου, ο Πάνος και η Ναυσικά, μέσα στις σκονισμένες κούτες, ένιωθαν ευτυχισμένοι. Ο μαγαζάτορας τους εκλιπαρούσε να σταματήσουν, να κλείσει, να πάει στην οικογένεια του.
Ο Πάνος γοητεύεται από την επιτυχία των «Λαϊκών Βάρδων», νιώθει ότι συνεισφέρει στο πλατύ κοινό για ένα φαινόμενο που από παιδί λάτρευε -χαίρεται και το δείχνει. Ξεπερνάει την κόπωση, δεν τον καταβάλλει ο αγώνας για να ερευνήσει, να ανακαλύψει, να μάθει. Δεν τον αλλάζει η πρωτόγνωρη επιτυχία, είναι πάντοτε φιλικός με τον κόσμο, συναινετικός με τους καλλιτέχνες, διαλογικός στη συνέντευξη, δημοκρατικός στην παρουσίαση των ανθρώπων, και διαθέτει έναν βαθύτατο σεβασμό προς όλους. Άμεση συνέπεια της εκπομπής, ήταν να γίνει ευρύτερα γνωστός στο πανελλήνιο -εξ ου και τα άπειρα περιστατικά που συμβαίνουν καθημερινά στη ζωή του, τον συγκινούν, τον ξαφνιάζουν, τον ευαισθητοποιούν, αλλά και τον μελαγχολούν πολλές φορές.
Η δημοσιότητα δεν ανήκε ποτέ στις επιδιώξεις του. Η οικογένεια στον Μπράλο της Φθιώτιδας που τον αναγνωρίζει από τη φωνή όταν πίνει νερό στην πηγή, ο αστυνομικός της Λευκάδας, φανατικός ακροατής, που συγκινείται από τη γνωριμία τους και προσφέρει φιλοξενία, ο άγνωστος που χτυπάει το κουδούνι του σπιτιού και ζητάει επιμόνως να τον γνωρίσει, κάμποσοι ακόμη που του στέλνουν στίχους τους να τους αξιοποιήσει, και άλλοι πολλοί. Και να τα πεσκέσια, ελιές, κρασί, λάδι, κρέατα, αυγά, όλα τα καλά του κόσμου τούτου άρχισαν να καταφθάνουν στο σπίτι του Πάνου, έτσι, ως αντίδωρο των αναγνωστών για την ικανοποίηση που τους παρείχε μέσα από τις εκπομπές του. Τα μοίραζε αμέσως, οι επισκέπτες έφευγαν από το σπίτι συνήθως φορτωμένοι με τα σχετικά δώρα. Ακόμη καλύτερα ένιωθε όταν οι ακροατές τού έδιναν πληροφορίες, του έστελναν κάποιο σπάνιο 45άρι, να παίξει στην εκπομπή. Ήταν πολλές αυτές οι περιπτώσεις, καθότι αρκετοί διέθεταν καλή δισκοθήκη και ήταν πρόθυμοι να συνδράμουν το έργο του Πάνου. Έτσι, ο κύκλος των φίλων του επεκτάθηκε πλέον σε πρωτοφανή επίπεδα. Μεγάλωσαν, εννοείται, και οι παρέες του κρασιού και του μεζέ, πολλαπλασιάστηκαν τα γλέντια στις ταβέρνες.
Η εκπομπή έγινε το καθημερινό καταφύγιο εκατομμυρίων ακροατών, μουσική όαση, παρηγοριά στις δύσκολες ώρες, ευδαιμονία στη διασκέδαση. Λειτούργησε ως σχολή μαθητείας για ρυθμούς και δρόμους της μουσικής, ως πηγή πληροφοριών για ορχήστρες, λαϊκά κέντρα, συνεργασίες καλλιτεχνών, ως πομπός γνώσης για νοοτροπίες, ήθη και συνήθειες ενός κόσμου που συνέδεσε την ύπαρξή του με το μεγαλείο του λαϊκού τραγουδιού, στις δεκαετίες του 1950 και 1960. Γιατί οι προσκεκλημένοι δεν περιορίζονταν στον κόσμο των δημιουργών. Εκτός από ερμηνευτές, συνθέτες, στιχουργούς και οργανοπαίκτες, θαμώνες και σερβιτόροι των κέντρων, φωτογράφοι και ρεπόρτερς, συλλέκτες δίσκων, όσοι είχαν να αφηγηθούν γεγονότα και περιστατικά από την πορεία του λαϊκού τραγουδιού, παρέλασαν από τους «Λαϊκούς Βάρδους». Ακόμη έγιναν αφιερώματα για δημιουργούς που είχαν φύγει από τη ζωή.
Ένας ολόκληρος κόσμος τέθηκε σε εγρήγορση. Ο Πάνος έγινε σημείο αναφοράς για τους λάτρεις της λαϊκής μουσικής, απέκτησε φίλους σε όλη την Ελλάδα και σε όλες τις περιοχές της γης που ζει ο ξενιτεμένος Ελληνισμός. «Εσύ βάζε τα τραγούδια σου, σήκωνε το αεράκι και άσε τον καθένα να ανοίξει τα πανιά του καταπώς γουστάρει το τραγούδι», τον συμβούλευε ο φίλος του, ο ζωγράφος Τάκης Τζίφας, ο Τακατζίφας του Τσιτσάνη. Αυτή ακριβώς η φράση αντιπροσωπεύει περισσότερο απ’ οποιαδήποτε άλλη την ουσία της εκπομπής, αυτό που πέτυχε ο Πάνος στον ψυχισμό των ανθρώπων που τον άκουγαν. Γι’ αυτούς, εξάλλου, δεν είχαν γραφτεί τα εκατοντάδες λαϊκά τραγούδια; αυτοί δεν τα είχαν ανάγκη; Το αεράκι σήκωνε ο ίδιος και οι δεκάδες χιλιάδες ακροατές ταξίδευαν μόνοι τους.
Όπως λέει ο μαθηματικός, καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Γιάννης Κοντογιάννης: «Ο Γεραμάνης δεν “ασχολήθηκε” με το τραγούδι. Το έζησε. Γι’ αυτό και η δύναμή του και η σημασία της εκπομπής του δεν ήταν τα ωραία τραγούδια που έπαιζε, αλλά το γεγονός, πως, με το να τα επιλέγει, στέγαζε και δικαίωνε καθημερινά τις πονεμένες μας ψυχές». Ο κόσμος επικοινωνούσε καθημερινά μαζί του, ρωτώντας για αγαπημένους τραγουδιστές, για εκτελέσεις τραγουδιών, για παραγωγές δίσκων. Μέσω της εκπομπής οι αποστάσεις μειώθηκαν, οι φιλίες αποκαταστάθηκαν, νέες γνωριμίες αναπτύχθηκαν, οι παλαιές όσο και πολύτιμες αξίες μιας περασμένης εποχής επανήλθαν στο προσκήνιο.
Για να ικανοποιήσει την επιθυμία των φανατικών ακροατών του να επικοινωνήσουν μαζί του, αλλά και για να ενισχύσει την προσπάθεια τεκμηρίωσης της έρευνάς του για τον κόσμο του λαϊκού τραγουδιού, στην αρχή μία φορά κάθε μήνα, μετέπειτα κάδε Παρασκευή, ο Πάνος μιλούσε ζωντανά με δεκάδες ανθρώπους που είχαν παλιούς δίσκους, που λάτρευαν τα λαϊκά, που είχαν γλεντήσει σε αγαπημένα κέντρα του παρελθόντος, που είχαν δουλέψει σε ορχήστρες. Και με άλλους που είχαν ξενιτευτεί, που ταξίδευαν στις θάλασσες πάνω στα γκαζάδικα, που μετέδιδαν τις αναμνήσεις της περασμένης ζωής τους.
Απευθυνόταν στον κόσμο με την αργή, χαρακτηριστική φωνή του, με ήρεμο τόνο στον λόγο του, με προσεκτική διατύπωση, με ικανή διαχείριση της προφορικής έκφρασης, με τονισμό των λέξεων που ήθελε να υπογραμμίσει, με χρωματισμό των φράσεων όταν ένιωθε ότι έλεγε κάτι αξιοπρόσεκτο, αλλά και με ταπεινότητα, με σεβασμό προς τους πρωταγωνιστές-δημιουργούς του λαϊκού τραγουδιού. Οι προσφωνήσεις του στην έναρξη της εκπομπής έδιναν ηχηρά το στίγμα του προσώπου που θα παρουσιαζόταν. Ο Νίκος Μεϊμάρης, «ο συνθέτης των Γλάρων», ο Βασίλης Καραπατάκης, «ο αφανής εργάτης του λαϊκού τραγουδιού», ο Ιορδάνης Τσομίδης, «ο βαρύς ήχος του τρίχορδου», ο Κώστας Σταματάκης, «ο λαϊκός οργανοπαίκτης που βλέπει τον κόσμο με τα μάτια της ψυχής». Οι συνεντεύξεις του αποπνέουν πολιτισμό. Επειδή η βαθιά γνώση του αντικειμένου δεν τον έκανε αλαζόνα, η προβολή των απόψεών του δεν αναίρεσε την ευπρέπεια, η φιλία με τους καλλιτέχνες δεν ξεπέρασε ποτέ τα όρια της επιβαλλόμενης διακριτικότητας, ακόμη και όταν η συζήτηση αφορούσε στις προσωπικές στιγμές των δημιουργών.
Ο Πάνος γνώριζε από πρώτο χέρι την εξέλιξη προσώπων και πραγμάτων. Πολλές φορές, μάλιστα, δημιουργούσε την εντύπωση ότι κατείχε περισσότερα απ’ όσα οι ίδιοι οι δημιουργοί είχαν πλέον στη μνήμη τους. «Ήξερε τη ζωή μου καλύτερα από μένα», γράφει παραστατικά σε κάποιο αφιέρωμα στη μνήμη του Πάνου, ο Γιάννης Σταματίου, ο περίφημος «Σπόρος», ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού. Ένα ξεχασμένο περιστατικό, μια άγνωστη περιπέτεια, μια αδημοσίευτη εμπειρία, ένα ανέκδοτο γεγονός ανασύρονταν, πάντα διακριτικά, για να εμπλουτίσουν την προσωπικότητα του καλλιτέχνη. Ο Γεραμάνης ανέδειξε με περισσή ευλάβεια την πορεία αυτών των κορυφαίων μορφών του ελληνικού τραγουδιού από την αφάνεια στην αποθέωση. Χωρίς ίχνος ευτέλειας μίλησε με άνεση για τον εργάτη υφαντουργείου Στέλιο Καζαντζίδη, για τον υδραυλικό Μπιθικώτση, για τον ψαρά Γαβαλά, για τη μοδίστρα Χρυσάφη, για την εργάτρια Λύδια, για τον κουρέα Ζαμπέτα, για τον μπογιατζή Πουλόπουλο, για την κορδελιάστρα Μοσχολιού και για πολλούς άλλους ακόμη.
Ακριβώς επειδή ο Πάνος είχε βιώσει εκ του πλησίον αυτόν τον κόσμο της καθημερινής βιοπάλης, είχε την ευχέρεια να αναφερθεί στην αφετηρία μιας καριέρας, δηλαδή στο πέρασμα από την ανωνυμία στην αναγνώριση του κοινού, στη μετάβαση από τη λαϊκή γειτονιά στα προάστια της εύπορης τάξης – ένα ζήτημα, άλλωστε, που ανέκαθεν προκαλούσε το ενδιαφέρον αναγνωστών και ακροατών. Επιλεγμένα προσέγγισε τη διαδρομή των λαϊκών δημιουργών, επειδή ο ίδιος θεωρούσε πως η βιοπάλη ήταν τίτλος τιμής, συνιστούσε ηθική αξία. Αρνήθηκε έντονα την τάση ορισμένων καλλιτεχνών να ωραιοποιήσουν το παρελθόν, να εξοβελίσουν τη λαϊκή τους καταγωγή.
(…)Για να γίνουν όλα αυτά πράξη, ο Γεραμάνης επέδειξε μια απίστευτη κινητικότητα. Απανωτές επισκέψεις στα φτωχόσπιτα παλιών ρεμπέτηδων, συνομιλίες για άγνωστες λεπτομέρειες ενός ένδοξου παρελθόντος, το οποίο φρόντιζε να αναδείξει με τον δέοντα σεβασμό μέσα από την εκπομπή του ραδιοφώνου. Επανειλημμένες συναντήσεις με σπουδαίους ερμηνευτές, με δεξιοτέχνες του μπουζουκιού, για να συζητηθούν άγνωστες εκδόσεις δίσκων.

Δημοσιογράφοι Δημοσιογράφος Λαϊκό τραγούδι Λαϊκοί Βάρδοι ΜΜΕ Νίκος Πουρναράς / Οικοδόμος Πάνος Γεραμάνης

 

Επειδή τον γνώρισα από κοντά και είχαμε συζητήσει μ' αυτον τον ΜΕΓΑΛΟ ανθρωπο και με την Ναυσικά, την γυναίκα του αισθάνομε την υποχρέωση να αναπάραξω και να δημοσιοποιήσω το παραπάνω άρθρο.
Στο σπιτι του μου είχε δείξει το μεγαλύτερο αρχείο δίσκων 45 στροφών εκείνης της εποχής.
 Νομίζω πως σήμερα δεν πρέπει να υπάρχει άλλο. Μου είναι ένας αξέχαστος φίλος και σύντροφος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΥΚΟΣ

ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ

ΠΑΜΕ: Ακόμη μια πρόκληση που θα πάρει την ανάλογη απάντηση

«Ακόμη μία πρόκληση» που «θα πάρει την ανάλογη απάντηση από το οργανωμένο εργατικό κίνημα» χαρακτηρίζει το ΠΑΜΕ την τροπολογία της κυβέρνησης που προσπαθεί να βάλει στο γύψο όποιον υπερασπίζεται τη λαϊκή κατοικία.
Το ΠΑΜΕ στην ανακοίνωση που εξέδωσε επισημαίνει τα εξής:
«Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προχωράει σε μέτρα καταστολής ενάντια στο εργατικό - λαϊκό κίνημα που αντιδρά στην αρπαγή της λαϊκής κατοικίας. Με τροπολογία που έφερε σήμερα διώκει αυτεπάγγελτα όποιον διακόψει πλειστηριασμό, με ποινή φυλάκισης από 3 μέχρι 6 μήνες κατά ελάχιστο. Είναι ακόμη μια πρόκληση η οποία και αυτή θα πάρει την ανάλογη απάντηση από το οργανωμένο εργατικό κίνημα.
Ο κατήφορός τους δεν έχει σταματημό.
Πριν λίγες μέρες στο στόχαστρό τους μπήκε η απεργία, σήμερα οι κινητοποιήσεις στα Ειρηνοδικεία, αύριο όπου επιτάσσουν τα μονοπώλια για την εξασφάλιση της κερδοφορίας τους. Είναι η κυβέρνηση για τη βρώμικη δουλειά, ικανή για όλα και το αποδεικνύει καθημερινά. Ταυτόχρονα, συνεχίζει τον εμπαιγμό των λαϊκών νοικοκυριών με τις "συμφωνίες κυρίων" που προχώρα με τους τραπεζίτες.
Απαιτούμε νομική κατοχύρωση προστασίας της λαϊκής κατοικίας. Καλούμε τους εργαζόμενους να εντείνουν την πάλη τους για την προστασία της λαϊκής κατοικίας. Στη βία και καταστολή, στο "'νόμος και τάξη"' απαντάμε με οργάνωση και πάλη».
902  20-112-2017

ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ

Ανακοίνωση για την τροπολογία που ποινικοποιεί τη δράση ενάντια στους πλειστηριασμούς

Σε ανακοίνωσή του σχετικά με την τροπολογία της κυβέρνησης για την ποινικοποίηση της δράσης ενάντια στους πλειστηριασμούς, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:

«Ο κατήφορος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν έχει τελειωμό. Μετά την τροπολογία για την απεργία, τώρα με ένα ακόμη αυταρχικό, αντιδραστικό μέτρο, προσπαθεί να ποινικοποιήσει τη δράση και τις κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς, να τρομοκρατήσει και να φοβίσει όσους αντιστέκονται σ’ αυτή την πολιτική.
Οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις, με την αυτεπάγγελτη δίωξη, στην ουσία ανοίγουν το δρόμο για να ενισχυθεί η κρατική βία και αυθαιρεσία. Είναι προπομπός συνολικότερης επίθεσης ενάντια στις εργατικές - λαϊκές κινητοποιήσεις, που όπως φαίνεται έχουν μπει για τα καλά στο στόχαστρο της κυβέρνησης και του κεφαλαίου. Αποδεικνύεται ότι οι πλειστηριασμοί στρέφονται απέναντι στη λαϊκή κατοικία, γι’ αυτό και η κυβέρνηση σπεύδει να πάρει τα μέτρα της.
Το ότι και αυτό το αυταρχικό μέτρο έρχεται με εκπρόθεσμη τροπολογία της τελευταίας στιγμής δεν προκαλεί πλέον καμία έκπληξη.
Είναι βαθιά γελασμένοι, όμως, όσοι νομίζουν ότι με τον αυταρχισμό, με την επαναφορά του δόγματος "νόμος και τάξη" σε συριζαίικη εκδοχή θα βάλουν στο γύψο τη λαϊκή πάλη, που θα ενταθεί το επόμενο διάστημα απέναντι στην πολιτική τους».
902  20-12-2017

ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ

Για την προστασία της πρώτης κατοικίας από κατασχέσεις και πλειστηριασμούς

Σε παρέμβαση προχώρησαν οι 5 Κομμουνιστές δήμαρχοι, για την προστασία της πρώτης κατοικίας από κατασχέσεις και πλειστηριασμούς τραπεζών, κράτους, δήμων. Συγκεκριμένα, στην επιστολή τους, οι δήμαρχοι Ικαρίας Στέλιος Σταμούλος, Καισαριανής Ηλίας Σταμέλος, Πατρέων Κώστας Πελετίδης, Πετρούπολης Βαγγέλης Σίμος και Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος επισημαίνουν:

«Η κυβέρνηση έχει βάλει μπροστά τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, με στόχο το βιος και την κατοικία των φτωχών λαϊκών νοικοκυριών που αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στο κυνήγι τραπεζών και κράτους. Το εργατικό - λαϊκό κίνημα εντείνει την πάλη του ενάντια στους πλειστηριασμούς και η κυβέρνηση απαντά με την ποινικοποίησή της. Την ίδια ώρα, όχι τυχαία, πολλαπλασιάζονται και οι δήθεν πρωτοβουλίες για "τη σωτηρία της πρώτης κατοικίας". Δίπλα στο "μαστίγιο" της καταστολής, η κυβέρνηση και κάθε λογής πολιτικοί και δημοτικοί παράγοντες έχουν εξαπολύσει μια ολόκληρη εκστρατεία κοροϊδίας σε βάρος του λαού. Παραποιούν για άλλη μια φορά την πραγματικότητα. Κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους, για να μένει στο απυρόβλητο η αντιλαϊκή επιδρομή κεφαλαίου - κυβέρνησης, που βγάζει στο σφυρί τη λαϊκή κατοικία, με οδηγό τους την προστασία των τραπεζών, την επιδότηση με ζεστό χρήμα των μεγάλων επιχειρήσεων από το κράτος.
Σε αυτό το σκηνικό δίνει το "παρών" και ένα μέρος των δημοτικών αρχών. Πρόσωπα και αστικές δυνάμεις στους δήμους, που υλοποιούν την αντιλαϊκή πολιτική στην Τοπική Διοίκηση και ασκούνται για χρόνια στην παραπλάνηση, προτείνουν, ως δρόμο σωτηρίας της λαϊκής κατοικίας, τη σύσταση δημοτικών επιχειρήσεων που θα αγοράζουν τα "κόκκινα" δάνεια! Προτείνουν δηλαδή οι δήμοι να παίξουν το ρόλο των funds! Τέτοιες "πρωτοβουλίες", κατά τη γνώμη μας, ούτε τυχαίες είναι, ούτε άδολες. Ολοι αυτοί πατούν στην αγωνία χιλιάδων λαϊκών νοικοκυριών να προστατεύσουν το σπίτι τους και παρεμβαίνουν με τυχοδιωκτικό τρόπο! Δεν αποκλείουμε κάποια funds, με τον μανδύα των δήμων, να επιδιώκουν να αλώσουν πιο γρήγορα τη λαϊκή κατοικία και τέτοιου είδους πρωτοβουλίες τούς ανοίγουν δρόμο.

Από κοντά και η ΚΕΔΕ

Δυστυχώς, σε αυτό το σκηνικό παραπλάνησης του λαού, συμπαραστέκεται με τον τρόπο της και η ΚΕΔΕ. Με ομόφωνο ψήφισμά της, κατέληξε σε ένα πλαίσιο δράσεων "για να σώσει" και αυτή την πρώτη κατοικία! Πατούλης, Κοιμήσης, Μπίρμπας (ΝΔ - Κίνημα Αλλαγής - ΣΥΡΙΖΑ) σηκώνουν τα μανίκια για "σειρά επαφών με την Τράπεζα της Ελλάδας και εκπροσώπους κοινωνικών και παραγωγικών φορέων, με στόχο τη διαμόρφωση κοινού μετώπου για την προώθηση νομοθετικής ρύθμισης η οποία θα προβλέπει το δικαίωμα πρώτης προτίμησης πώλησης του δανείου στον δανειολήπτη ή ένα άτομο που εκείνος θα υποδείξει (μοντέλο Κύπρου)", όπως μας ενημερώνουν. Δεν ξέρουμε τι να πρωτοθαυμάσουμε στις ρηξικέλευθες πρωτοβουλίες και προτάσεις της ΚΕΔΕ! Ενα είναι σίγουρο. Η ΚΕΔΕ, με τις ενέργειές της, θα "προστατεύσει" τη λαϊκή κατοικία όσο και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την πολιτική της! Ρίχνει σκοινί σωτηρίας στην πολιτική της κυβέρνησης και των τραπεζών και νερό στο μύλο του αποπροσανατολισμού από το ένα και μοναδικό αίτημα, την απαγόρευση των κατασχέσεων σπιτιών και καταθέσεων των εργατικών - λαϊκών νοικοκυριών.
Για ποιον πραγματικά νοιάζεται η πλειοψηφία της ΚΕΔΕ, το αποκαλύπτει η στάση της στο ζήτημα των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών, με αφετηρία τα οφειλόμενα των νοικοκυριών στους δήμους. Δεν διανοείται να πει κουβέντα για τη διαγραφή των μικροχρεών στους δήμους, για αυτούς που αποδεδειγμένα ούτε μπορούν, ούτε έχουν να πληρώσουν. Δεν γνωρίζει άραγε η ΚΕΔΕ τα χιλιάδες άνεργα νοικοκυριά στους δήμους, τους χιλιάδες που ζούνε με τα ψίχουλα του ΚΕΑ και τη σακούλα του κοινωνικού παντοπωλείου; Δεν γνωρίζει ότι ελάχιστοι μπήκαν στις 100 δόσεις και πολλοί από αυτούς που μπήκαν δεν μπορούν να είναι συνεπείς; Επειδή γνωρίζουν, είναι πρόκληση να ζητάει η πλειοψηφία της ΚΕΔΕ από την κυβέρνηση απλά και μόνο να επιτρέψει στους δήμους να μην προβαίνουν σε κατάσχεση των μικροοφειλών από τους λογαριασμούς των τσακισμένων νοικοκυριών και να στέλνουν τις οφειλές στην Εφορία!! Αλήθεια, δεν γνωρίζουν τι ακολουθεί μετά την Εφορία; Τι ζητάει η ΚΕΔΕ από την κυβέρνηση; Απλώς να μην "εκθέτει" τους δήμους στη λαϊκή οργή! Η Εφορία να κάνει τη βρώμικη δουλειά και οι δήμαρχοι σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου!! Καλούμε την ΚΕΔΕ να αφήσει τη στρεψοδικία και να πάρει καθαρή θέση, για την προστασία της λαϊκής κατοικίας, που σήμερα κινδυνεύει και από τα οφειλόμενα στους δήμους.

Εως εδώ με την κοροϊδία!

Καλούμε κάθε αιρετό που στέκεται με τις αγωνίες του λαού μας, να πει έως εδώ με την κοροϊδία και το φοροκυνηγητό των λαϊκών νοικοκυριών, των ανέργων, από τράπεζες, κράτος, δήμους.
Απαιτούμε τη διαγραφή όλων των μικροοφειλών για τα νοικοκυριά που αποδεδειγμένα δεν μπορούν και δεν έχουν να πληρώσουν, με ευθύνη και απόφαση των Δημοτικών Συμβουλίων.
Απαιτούμε τώρα από την κυβέρνηση να άρει νομοθετικά την καταναγκαστική διαδικασία που εκβιάζει εργαζόμενους και αιρετούς να στέλνουν το φτωχόκοσμο στη σέντρα της Εφορίας και να σηκώνουν τα χέρια μπροστά στους μεγαλοκατέχοντες.
Μπροστά στον ορατό κίνδυνο της λαϊκής κατοικίας από την επίθεση, όχι μόνο του κράτους και των τραπεζών, αλλά και των δήμων, παίρνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί.
Δεν θα αποστείλουμε μικροοφειλές νοικοκυριών στο γκισέ της Εφορίας.
Θα περιφρουρήσουμε θεσμικά και πολιτικά τους υπαλλήλους των δήμων μας από τις απειλές καταλογισμού της κρατικής διοίκησης.
Θα ενισχύσουμε με τη δράση και τη στάση μας την πάλη του λαού για την προστασία της λαϊκής κατοικίας από κατασχέσεις και πλειστηριασμούς».
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 20-12-2017