Τετάρτη 20 Απριλίου 2016

ΑΠΕΡΓΙΑ

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ
Ολοι στον αγώνα, όλοι στη 48ωρη απεργία!
Ανακοίνωση για το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο που παρουσίασε η κυβέρνηση
Σε ανακοίνωση για το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, το ΠΑΜΕ σημειώνει: «Κανένας εργαζόμενος να μην ξεγελαστεί από τους ελιγμούς, τις μεθοδεύσεις και τους τακτικισμούς της κυβέρνησης, που στόχο έχουν να αδυνατίσουν την αγωνιστική απάντηση απέναντι στο νέο χτύπημα που φέρνει στην Κοινωνική Ασφάλιση. Να απαντήσουμε στα προκλητικά ψέματα της κυβέρνησης!
Μετά το νέο τσεκούρι που επιβλήθηκε το καλοκαίρι στις ήδη τσακισμένες συντάξεις, όταν έχουν ήδη ψηφιστεί μειώσεις ύψους 1,8 δισ. στις συνταξιοδοτικές δαπάνες μόνο για το 2016 και για τα έτη 2017 - 2018 προβλέπονται μεγαλύτερες περικοπές, προκλητικά η κυβέρνηση συνεχίζει το παραμύθι ότι με το νέο νόμο - λαιμητόμο δεν θα υπάρξουν μειώσεις στις συντάξεις.
Ερχεται βαρύ πλήγμα στο Ασφαλιστικό που μας αγγίζει όλους! Κάθε εργαζόμενο, κάθε κλάδο! Εργαζόμενους νέους και παλιούς, στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, εργαζόμενους με πολλά έτη ασφάλισης, εργαζόμενους με μισθούς που χαρακτηρίζονται "υψηλοί" προκειμένου να δικαιολογηθεί η εξίσωση προς τα κάτω σε συντάξεις και δικαιώματα, ώστε να συνηθίσουμε τη ζωή με τα ελάχιστα και τα ψίχουλα!
Το νέο Ασφαλιστικό χτυπά κύρια τους εργαζόμενους που βρίσκονται στους σημερινούς άθλιους μισθούς των 586 και 511 ευρώ, τους εργαζόμενους που εργάζονται με όλες τις ελαστικές μορφές εργασίας, τους ανέργους! Είναι οι εργαζόμενοι που καταδικάζονται σήμερα στην ανέχεια και στο μέλλον σε μια σύνταξη στα όρια των 400 - 500 ευρώ, λίγο παραπάνω από το ποσό της εθνικής σύνταξης που θα εγγυάται δήθεν το κράτος!
Με τα μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση τσακίζεται η σημερινή κατώτερη σύνταξη έως και 15% περίπου. Από τα 486 ευρώ κατρακυλά στα 345 της εθνικής σύνταξης. Τα 15 έτη του ανταποδοτικού τμήματος της σύνταξης που θα προστίθενται στην εθνική σύνταξη, θα υπολογίζονται με ποσοστό αναπλήρωσης 0,77%, δηλαδή στην κυριολεξία θα προστίθενται ψίχουλα! Επιπλέον, τα 384 ευρώ της εθνικής σύνταξης θα δίνονται με 20 έτη ασφάλισης όταν σήμερα αρκούσαν 15 έτη. Οποιος εργαζόμενος θέλει να βγει στα 62 έτη, όπως για πολλές κατηγορίες ίσχυε έως σήμερα, θα δέχεται ποινή 40%, δηλαδή θα μειώνεται απευθείας η σύνταξή του, στα 230 ευρώ.
Οι μειώσεις δεν αγγίζουν μόνο τους νέους συνταξιούχους αλλά και τους παλιούς! Ο επανυπολογισμός των συντάξεων, ο υπολογισμός με βάση το μέσο όρο του εργασιακού βίου, η νέα σφαγή στις επικουρικές συντάξεις, το τσάκισμα του ΕΚΑΣ μέχρι την πλήρη κατάργησή του, το χτύπημα στις αναπηρικές συντάξεις πλαισιώνονται με νέα μειωμένα ποσοστά αναπλήρωσης, με αυτόματους κόφτες συντάξεων!
Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο! Καμιά αναμονή! Δε θα τους αφήσουμε να ολοκληρώσουν τη σφαγή! Δε θα παραδώσουμε την ασφάλιση στα κοράκια των ασφαλιστικών εταιρειών που περιμένουν στη γωνία! Δε θα περάσει ο νόμος - λαιμητόμος! Ολοι στον αγώνα, όλοι στη 48ωρη απεργία!».
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 20-4-2016

Δευτέρα 18 Απριλίου 2016

ΑΒΑΡΙΤΣΑ

Η ΓΕΦΥΡΑ ΑΒΑΡΙΤΣΑΣ ΕΚΠΕΜΠΕΙ… SOS

Φώτο 1 Γέφυρα Αβαρίτσας Κατάντη περιοχή
 Οι χειμερινές πλημμύρες δημιούργησαν κατά μήκος της κοίτης του Αβαριτσιώτη  τα πολύ σοβαρά προβλήματα ,που φαίνονται στις επόμενες 7 φωτογραφίες :

Φώτο 2 Γέφυρα Αβαρίτσας Ανάντη περιοχή.
Αν δεν γίνουν σημαντικές επεμβάσεις στην περιοχή της γέφυρας , το αργότερο μέχρι και τον ερχόμενο Αύγουστο , το δυτικό ακρόβαθρο και το αντίστοιχο τμήμα του φορέα της γέφυρας αντιμετωπίζουν κίνδυνο κατάρρευσης μετά από έντονη και πολύωρη βροχόπτωση..

Φώτο 3 Γέφυρα Αβαρίτσας Δυτικό Ακρόβαθρο.
Απαιτούνται επίσης και σημαντικές σποραδικές επεμβάσεις κατά μήκος της κοίτης του ΑΒΑΡΙΤΣIΏΤΗ ( τοπικές διαπλατύνσεις κοίτης, παρόχθια συρματοκιβώτια και αναχώματα, κλπ ), ώστε να προστατευτούν επαρκώς τα παρόχθια κτήματα και ο υπάρχων μοναδικός δημοτικός δρόμος προς Φυσάϊ και Άγιο Στέφανο.

Φώτο 4 Γέφυρα Αβαρίτσας Υποσκαφή στο δυτικό 
Ακρόβαθρο.


Φώτο 5 Γέφυρα Αβαρίτσας Κατάσταση Λιθοδομής
στο δυτικό Ακρόβαθρο.
Ελπίζουμε ότι ο Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων και οι λοιπές αρμόδιες Υπηρεσίες της Περιφέρειας Ηπείρου θα επεμβούν έγκαιρα και δραστικά στον ΑΒΑΡΙΤΣΙΩΤΗ, ώστε να μην έχουμε ανυπέρβλητα πρόβλήματα στο άμεσο μέλλον.
Φώτο 6 Ζάλη Καρακίτσιου Διάβρωση όχθης

Φώτο 7 Περιοχή Φυσάι  Ροή ποταμού όπισθεν 
υπάρχοντος σαραζανέτ.
Να σημειώσουμε ότι πρόσφατα ο Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων επιχορηγήθηκε από το υπουργείο Υποδομών και μεταφορών με το ποσό των 500.000 Ευρώ για αντιπλημμυρικά έργα. 
Υ.Γ. Οι φωτογραφίες λήφθηκαν από τον πατριώτη μας Ν. ΤΣΙΟΥΝΗ
ΑΠΟ ΑΒΑΡΙΤΣΑ

Κυριακή 17 Απριλίου 2016

ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

Χοιροστάσιο


1. Το πείραμα των Ευρωπαίων παίρνει τέλος. Η κοινωνία μας έχασε χρόνο για να κατανοήσει πως όλες οι κυβερνήσεις μας και η Ευρώπη ήταν ένα αδιαίρετο καθεστώς. Δεν λειτούργησε το ένστικτο ούτε η όραση, αφού από τον Κωστάκη Καραμανλή μέχρι σήμερα, όλοι τους δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να μετακομίζουν τα υπάρχοντά τους στην Ευρώπη, ενώ συγχρόνως, ξεπέφτοντας στο μελόδραμα, να παραμυθιάζονται όλοι μαζί - Δεξιοί, Κεντρώοι κι Αριστεροί και το κακό συναπάντημα - ότι δίνουν την ύστατη μάχη τους ...έρποντας.
2. Οσοι ασπάστηκαν το καθεστώς της Ευρώπης, γνώριζαν πως δεν θα έχουν καθόλου επιπτώσεις, αφού η δικαιοσύνη είναι στο όριο της εξαφάνισης. Είμαστε τμήμα μιας βαρβαρότητας. Αυτή την ύστατη στιγμή όλοι οι μνημονιακοί παίζουν το νέο τους χαρτί, για να πάψουμε να έχουμε αυταπάτες και να προσαρμοστούμε. Η δεινότητά τους εξαντλήθηκε και τώρα συμφωνούν ότι έφτασε η ώρα της ωμότητας. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε κυβέρνηση και αντιπολίτευση σαν στυγνούς εκπροσώπους του καθεστώτος.
3. Αναμασώντας δικαιολογίες για να καλύψει το χάλι του, ο κάθε μικροαστός αποδεικνύει πως ακόμα έχει αφεθεί στο παραμιλητό των γνωστών δημοσιογράφων οι οποίοι ακόμα και τώρα ναρκώνουν τους θεατές και κάνουν τα παιχνίδια τους.
4. Η ωμότητα δεν άργησε να κάνει την εμφάνισή της πρώτα στην Ειδομένη από τους Σκοπιανούς και στη συνέχεια στον Πειραιά από τους χρυσαυγίτες. Μιχαλολιάκος και Κασιδιάρης επιδόθηκαν, όπως πάντα, σε αυτά που γνωρίζουν και μπορούν να κάνουν, όπως οι πίθηκοι, έχοντας στο πλάι τους τη φιλική παρουσία των μπάτσων. Θα ήμουν ηλίθιος αν απευθυνόμουν στη Δικαιοσύνη ρωτώντας πώς δύο υπόδικοι προκαλούν το δημόσιο αίσθημα. Από δω και στο εξής όλα τα περιμένω. Αλλά, προσέξτε, ο πολίτης που ακόμα και τώρα τρέφει μεγάλη εκτίμηση για τους νόμους σας, ελπίζω να έχει την κατανόησή σας όταν αναγκαστεί να υπερασπιστεί την ατομική του ακεραιότητα.
5. Τα κινήματα στην Ευρώπη είναι κατακερματισμένα. Μια από τις πολλές αιτίες αναμφίβολα, στις αρχές της δεκαετίας του '70, ήταν ο ιστορικός συμβιβασμός.
6. Τώρα, μέσα στο χοιροστάσιο, κοιτάμε έκπληκτοι δεξιά κι αριστερά, αλλά κανείς δεν τολμά να εκστομίσει μια ακόμη αξιοθρήνητη δικαιολογία. Αυτό το θεωρώ πρώτη σκέψη για την αυτογνωσία μας. Είμαστε υπεύθυνοι για την πτώση μας. Τώρα θα αποφασίσουμε: ή θα μας βουλιάξουν μέσα στη λάσπη ή θα επιχειρήσουμε όλοι μια έξοδο.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 17-4-2016

ΑΠΟΨΕΙΣ

Πολλάκις υποκριτές!

Ανάμεσα papers και non papers παίζεται το παιχνίδι της σύγχρονης ντόπιας επικοινωνιακής πολιτικής με όρους, μεθόδους, κυρίως όμως στιλ «εδώ παπάς, εκεί παπάς». Σ' ένα κοινοβούλιο που η αριστερά εδώ και 15 μήνες συναγωνίζεται, μήτε καν ανταγωνίζεται, τη δεξιά σε άθλιες κορόνες, ορυμαγδό εκατοντάδων τροπολογιών και βομβαρδισμό Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, συγκυβερνώσα δε με μια στολή παραλλαγής, η ατμόσφαιρα θυμίζει μέρες ομοιόχρωμου - ομοιόμορφου. Αλλιώς πώς να εξηγήσει κανείς ότι αυτοί που κόπτονται για τις αποκαλύψεις των χαρτιών του Παναμά, βομβαρδίζουν τους δικούς τους και μη δημοσιογράφους με άτυπα μη χαρτιά, που εξηγούν πώς είναι το ηρωικό σκύψιμο στην κάθε απαίτηση των δανειστών, η γενναία ενσωμάτωση στο χοντρό καπιταλιστικό παιχνίδι, η εξαργύρωση του κοινωνικού προσωπείου με φαμφαρόνικες μαγκιές κατευθυνόμενης αλληλεγγύης.
Πολλάκις ως τώρα, σχεδόν ως πυρ ομαδόν, η πολιτική ασυνέπεια λόγων και έργων της κυβέρνησης Συριζανέλ εμφανίζεται ως ελευθερία που παρέχεται σε επιδοτούμενα γκρουπούσκουλα και επίδειξη πυγμής σε διαπραγματεύσεις, συναντήσεις, ταξίδια τάχα μου δήθεν στη νήσο της Δύσης ενός Γκιούλιβερ - αιχμαλώτου Πυγμαίων συμμάχων.
Η υποκρισία της ταύτισης του κυβερνητικού συνονθυλεύματος με το καλό του αριστερού καπιταλισμού σε σχέση με το κακό που είναι πάντα οι άλλοι, φτιάχνει μια καρικατούρα ελιγμών πολιτικής επιβίωσης, σε καιρούς πραγματικά ζοφερούς. Η Ελλάδα γίνεται σιγά - σιγά ένα φτηνό κόμικ, προορισμένο να διαβάζεται ως η μόνη υψηλή λογοτεχνία, που κάποτε ήταν το πραγματικό προνομιακό πεδίο έκφρασης της διανόησης που καμάρωνε για λαϊκούς αγώνες και μπορούσε να τους αντιπαραθέσει ποιοτικά ακόμα και στα φωτεινότερα έργα της αστικής ριζοσπαστικής σκέψης.
Με τα «εδώ παπάς εκεί παπάς» και την αναγωγή του ηρωισμού σε αντοχή στα βασανιστήρια εκ στόματος Λαγκάρντ, ο λαός παύει να ξεγελιέται κι εξευτελίζεται όταν υποχρεώνεται από την κρατική «αντιστασιακή» προπαγάνδα να κολακεύεται, επειδή ο Κατρούγκαλος του λέει ότι δε θα πονέσει, ο χ συριζαίος υπουργός ότι δεν έχει βάσανα παρά μόνον τηλεοπτικά κι ο ψ παρακυβερνητικός παρατρεχάμενος ότι δεν καταλαβαίνει πόσο δύσκολο είναι να μην αναγνωρίζεις στο δήμιό σου τη βαριά καρδιά με την οποία σε εκτελεί.
Το παιχνίδι δεν είναι ούτε απλό, ούτε απλοϊκό, ούτε αφελές, ούτε οφειλόμενο σε κυβερνητική απειρία και την κακιά συγκυρία. Είναι καλά σχεδιασμένο, αποτελεσματικά εκτελούμενο και εμπνευσμένο από χοντράδες χρυσαυγίτικης μεθοδολογίας. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο καμιά εκδοχή «της αριστεράς που πέρασε και δεν ακούμπησε», που να μη δικάζει φασίστες επειδή δεν έχει αίθουσα... Και την ίδια στιγμή να τους αφήνει να σέρνονται σαν αγανακτισμένα φίδια ανάμεσα στους πρόσφυγες, αντιπαραθέτοντας το νέο τύπο homosyrisens ως allillegius aristeristicus!
Ετσι σιγά - σιγά οδηγούμαστε στην αισθητική αποδοχή ενός Πολάκη, που έκανε διακοπές με βαρκάκι με το χτεσινό αβγό, νεαρό πρωθυπουργό, ωσάν αυτός να εξασφαλίζει τουλάχιστον ως αβγό στρουθοκαμήλου μεγαλύτερη ομελέτα για τους πεινασμένους και φτωχούς και μόνον που καταδέχεται να σπάει για χάρη τους. Ο αφόρητος λαϊκισμός της αστικοποιημένης αριστερής διαχείρισης είναι ύπουλη ζημιά, σαν αυτή που κάνουν οι αρρώστιες που δε φαίνονται αλλά σκοτώνουν.
Στόχος αυτής της αποθέωσης της υποκρισίας και της αναγωγής της σε εργαλείο χειραγώγησης των μαζών έχει τις ρίζες της σ' εκείνη την προοδευτικάρια μικροαστική ψευδοδιανόηση που άκουγε «Φωνή της Αμερικής» όχι γι' αυτά που έλεγε, αλλά... για τη μουσική. Αν προκύψει μια γενιά που θα διεκδικεί την εξουσία με υποκειμενικά πρόσημα συμφερόντων ανεβασμένα στο επίπεδο του γενικού καλού ημών υπέρ υμών, τότε κάθε μορφής χρεοκοπία, οικονομική, πολιτική, ιδεολογική θα έχει τη σφραγίδα του κισμέτ, ως κάλπικο παράσημο στο στέρνο άβουλων και μοιραίων αντάμα...

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
ριζοσπαστησ 17-4-2016

Τρίτη 12 Απριλίου 2016

ΑΡΘΡΟ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ
Ο καλός (ΕΕ), ο κακός (ΔΝΤ) και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ
Αρθρο του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, που δημοσιεύτηκε την Κυριακή 10/4, στην εφημερίδα «Εθνος της Κυριακής»

Eurokinissi
Οι συζητήσεις των στελεχών του ΔΝΤ, που δημοσιεύτηκαν στον ιστότοπο «Wikileaks», έφεραν στην επιφάνεια τις οξύτατες αντιθέσεις ανάμεσα στο ΔΝΤ, τμήματα του κεφαλαίου των ΗΠΑ, από τη μία, και την ΕΕ και ειδικότερα τμήματα του γερμανικού κεφαλαίου, από την άλλη, οι οποίες εκδηλώνονται με αφορμή το ελληνικό πρόγραμμα και τις δυσκολίες στην ολοκλήρωση της τρέχουσας «αξιολόγησης».
Γιατί είναι αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι η δημοσίευση αυτών των συνομιλιών, σε αυτήν τη χρονική στιγμή, αλλά και όσα ακολούθησαν, όπως η συνάντηση Μέρκελ - Λαγκάρντ, έχουν να κάνουν μόνο με την πορεία της διαπραγμάτευσης της ελληνικής κυβέρνησης και τη στάση τεχνοκρατών τύπου Τόμσεν και Βελκουλέσκου.
Τα αίτια είναι πολύ βαθύτερα και αφορούν τη διαχείριση του χρέους συνολικά και όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και την ίδια την πορεία της Ευρωζώνης.
Για παράδειγμα, οι ΗΠΑ, και κατ' επέκταση το ΔΝΤ, προβάλλουν την ολοκλήρωση της «αξιολόγησης» ως προϋπόθεση για «κούρεμα» του ελληνικού κρατικού χρέους, την οποία θα επωμιστεί κυρίως η Γερμανία.
Η Γερμανία αντιδρά σε αυτήν την προοπτική και προβάλλει την ολοκλήρωση της «αξιολόγησης» ως μέσο πίεσης για επιτάχυνση των αναδιαρθρώσεων, διατηρώντας ανοιχτό ακόμα και το ενδεχόμενο της εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη.
Συνεπώς, η προβολή αυτής της αντιπαράθεσης μέσω δημοσιευμάτων ούτε τυχαία είναι ούτε και πρωτοφανής. Θυμίζουμε την αμερικανογερμανική διαμάχη, με αφορμή τις αποκαλύψεις του πράκτορα της NSA, Σνόουντεν, για παρακολουθήσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων από υπηρεσίες των ΗΠΑ, με εμπλοκή και τότε των «Wikileaks».
Αλλωστε, το τελευταίο διάστημα, πιο γενικευμένα από κάθε άλλη φορά, διακινούνται πολλά και αντιμαχόμενα σενάρια σχετικά με το μέλλον της ΕΕ, σε συνδυασμό πάντα με το μέλλον της Ευρωζώνης, με βασικούς φορείς της αντιπαράθεσης τη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία.
Και όλα αυτά στο φόντο των ανησυχιών για την παγκόσμια οικονομία, αφού το 2015 η παγκόσμια καπιταλιστική ανάπτυξη επιβραδύνθηκε, ενώ το 2016 ξεκίνησε με επικίνδυνα μηνύματα. Η απειλή νέων συγχρονισμένων κλυδωνισμών στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία ρίχνει ακόμα περισσότερο «λάδι στη φωτιά» των ανταγωνισμών των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και των αντίστοιχων κρατών και διεθνών συμμαχιών, που συμπεριφέρονται σαν συμμορίες ληστών. Οι μεταξύ τους συμμαχίες στρέφονται πρώτα και κύρια σε βάρος των λαών, ενώ διατηρούνται για όσο καιρό και σε όσα πεδία υπάρχει σύμπλευση των συμφερόντων τους.
Οσον αφορά την κυβέρνηση είναι φανερό ότι αξιοποιεί τις συνομιλίες των στελεχών του ΔΝΤ, για να επαναφέρει το γνωστό και δοκιμασμένο εκβιασμό ότι «υπάρχουν και χειρότερα», για να επιταχύνει την «αξιολόγηση», δηλαδή το νέο πακέτο μέτρων και να εξωραΐσει το μνημόνιο που έχει υπογράψει με την ΕΕ. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι, ενώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το προηγούμενο διάστημα είχε επενδύσει στο ρόλο των ΔΝΤ - ΗΠΑ, τώρα εμφανίζεται να είναι πιο κοντά στις θέσεις της ΕΕ - Γερμανίας. Αυτή η εναλλαγή ρόλων «καλού - κακού» δεν μπορεί να κρύψει, φυσικά, ότι τόσο το ΔΝΤ όσο και η ΕΕ, έχουν κοινό στόχο την υλοποίηση των αντιλαϊκών μέτρων και τη θωράκιση της κερδοφορίας των ομίλων τους, σε βάρος του ελληνικού λαού.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που εκλέχτηκε με τα συνθήματα της κατάργησης των μνημονίων, έφτασε στο σημείο σήμερα, 15 μήνες μετά, όχι μόνο να εφαρμόζει τα προηγούμενα μνημόνια των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και να υπογράφει κι άλλο, αλλά να κάνει και σημαία την «κατά γράμμα εφαρμογή» του μνημονίου και μάλιστα ως «πράξη αντίστασης» στις απαιτήσεις του ΔΝΤ!
Προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να ξεπεράσει τις δυσκολίες στην ολοκλήρωση της «αξιολόγησης», που οφείλονται και στις αντιθέσεις των «θεσμών», αλλά και στη λαϊκή κινητοποίηση και αντίθεση στα νέα μέτρα, το Φορολογικό, το Ασφαλιστικό κ.λπ. Τα αστικά επιτελεία, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας, προτιμούν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να «κλείσει» την «αξιολόγηση», αλλά ταυτόχρονα προετοιμάζονται και για άλλα πιθανά πολιτικά ενδεχόμενα. Ενώ τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης και κυρίως η ΝΔ θέτουν ζήτημα αλλαγής κυβέρνησης, είτε μέσω εκλογών είτε από την παρούσα Βουλή.
Ολα αυτά πρέπει να είναι σε γνώση του ελληνικού λαού, για να μην παρακολουθεί παθητικά τις εξελίξεις, να μην εγκλωβίζεται ανάμεσα στη «Σκύλλα και τη Χάρυβδη», να μην παρασύρεται από τα επικοινωνιακά παιχνίδια των κυβερνώντων αλλά και των άλλων κομμάτων και, κυρίως, για να μπορεί ο ίδιος ο λαός, οι εργαζόμενοι, το κίνημα να βάζουν τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις, με γνώμονα τα δικά τους συμφέροντα κι όχι τον παραπλανητικό «εθνικό» στόχο της ανάκαμψης, που ούτως ή άλλως είναι αβέβαιος, αλλά γιατί κυρίως θα στηριχτεί στα ερείπια των δικαιωμάτων του.
Πάνω από όλα, για να μπορεί να οργανώνει και να κατευθύνει την πάλη του στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του, στην οικοδόμηση μιας νέας μεγάλης Λαϊκής Συμμαχίας, που θα στοχεύει το ίδιο το σάπιο σύστημα και τους μονοπωλιακούς ομίλους.
Ιδιαίτερα άνθρωποι που αναγνωρίζουν στο ΚΚΕ τη μαχητικότητα, τη σταθερότητα και συνέπεια στην πάλη υπέρ των λαϊκών συμφερόντων, ήδη προβληματίζονται. Μπορούν και πρέπει να κάνουν το βήμα σήμερα και να υποστηρίξουν ενεργά την πολιτική πρόταση διεξόδου από την κρίση που προβάλλει το ΚΚΕ, για μια νέα κοινωνική οργάνωση, που θα καταργήσει τις βάρβαρες σχέσεις εκμετάλλευσης, θα οργανώσει και θα διευθύνει την παραγωγή, την οικονομία, τις κοινωνικές υπηρεσίες, τις σχέσεις με τις άλλες χώρες προς όφελος της λαϊκής ευημερίας, των πραγματικών λαϊκών αναγκών και της εξασφάλισης μόνιμης και σταθερής δουλειάς για όλους και όλες.
Οσο κερδίζει έδαφος αυτή η πρόταση, θα μπορούμε και να καθυστερούμε και να βάζουμε εμπόδια στα αντιλαϊκά μέτρα, να διεκδικούμε βελτίωση της ζωής μας, να έχουμε κατακτήσεις. Εχει αποκτηθεί αρκετή πείρα. Ομως ο λαός δεν έχει αξιοποιήσει ακόμα την πραγματική του δύναμη. Αυτή τη δύναμη πρέπει και μπορεί πλέον να δοκιμάσει. Κι ας μη βαυκαλίζεται η κυβέρνηση ότι αν φέρει τα νομοσχέδια στη Βουλή μαζί με τη Σταύρωση και τον Επιτάφιο ο λαός δε θα βγει στους δρόμους.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 12-4-2016

ΑΠΕΡΓΙΑ

Στη μάχη για την απεργία
Η νέα αντιλαϊκή επίθεση κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ που προετοιμάζεται και αποκρυσταλλώνεται τις επόμενες μέρες πρέπει να συναντήσει τη μαχητική απάντηση των εργαζομένων. Η 48ωρη απεργία πρέπει να αφήσει το στίγμα της στους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες και η επιτυχία της να αποτελέσει έναυσμα για τη συνέχεια.
Η μεγάλη πορεία αγώνα ενάντια στην ανεργία, από την Πάτρα μέχρι την Αθήνα, που ολοκληρώθηκε με ένα μεγάλο συλλαλητήριο την Κυριακή στο Σύνταγμα, και αγκαλιάστηκε ευρύτερα από εργαζόμενους και φτωχά λαϊκά στρώματα, που δεν έχουν σταθερούς δεσμούς με το εργατικό - λαϊκό κίνημα, δείχνει ότι υπάρχουν δυνατότητες να δυναμώνει η αντίληψη πως μόνο με την οργάνωση και τη δράση μπορούν οι εργαζόμενοι, ο λαός, να διεκδικήσουν, να απαντήσουν στην αντιλαϊκή πολιτική.
Παράλληλα, η νίκη των εργαζομένων στην «Ανακύκλωση» του Ηρακλείου, μετά από 165 μέρες κινητοποιήσεων, δίνει απάντηση στην αντιδραστική προπαγάνδα ότι με τον αγώνα δεν βγαίνει τίποτα, ότι «και να απεργήσουμε τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει». Με τέτοια απαιτητικότητα και αποφασιστικότητα να δώσουμε τη μάχη της 48ωρης γενικής απεργίας. Βεβαίως, πρόκειται για μια μάχη πολύ πιο δύσκολη και πιο απαιτητική. Το κύριο βάρος πρέπει να πέσει στους κλάδους, στους χώρους δουλειάς.
Στην προετοιμασία της απεργίας χρειάζεται να αξιοποιείται κάθε αφορμή για να ανεβαίνουν η μαχητικότητα, το επίπεδο των διεκδικήσεων, να συνδέονται τα γενικότερα αιτήματα που παλεύει το ταξικό κίνημα με τα οξυμένα προβλήματα που ξεσπάνε και οξύνονται καθημερινά στους χώρους δουλειάς.
Οι κινητοποιήσεις της περασμένης βδομάδας είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Μια σειρά συνδικάτων από διάφορους κλάδους, με αφορμή το πιεστικό πρόβλημα της ανεργίας, πήραν πρωτοβουλίες και οργάνωσαν κινητοποιήσεις που βοήθησαν να ανέβει το αγωνιστικό κλίμα.
Αυτή η δράση χρειάζεται να ενταθεί, παράλληλα με τη διαφωτιστική δουλειά για το τι επιφυλάσσουν στο λαό τα νέα μέτρα, ιδιαίτερα στις νεότερες γενιές, ποια είναι η διέξοδος, γιατί πρέπει να πετύχει η απεργία.
Η κυβέρνηση ελίσσεται, προσπαθεί να ροκανίσει χρόνο, να κοροϊδέψει τους εργαζόμενους και το λαό ότι δίνει τάχα μάχη για τα δικά τους συμφέροντα, όταν στην πραγματικότητα παζαρεύει για τα συμφέροντα του κεφαλαίου.
Δεν είναι μόνο το Ασφαλιστικό, το Φορολογικό, τα «κόκκινα» δάνεια. Παράδειγμα αποτελούν και οι ιδιωτικοποιήσεις, όπως αυτή που ολοκληρώθηκε τις προάλλες με τη συμφωνία πώλησης των μετοχών της ΟΛΠ ΑΕ στην «Cosco».
Απέναντι στις εργατικές - λαϊκές αντιδράσεις η κυβέρνηση επιστράτευσε προπάντων την προπαγάνδα ότι είναι μια «καλή συμφωνία», που υπηρετεί τον αναπτυξιακό προσανατολισμό του λιμανιού, με συμμετοχή του κράτους.
Αλλοι υπουργοί, που εμφανίζονταν να διαφωνούν με αυτήν τη μορφή ιδιωτικοποίησης, ανέλαβαν να εξηγήσουν στο λαό τα ...οφέλη της και να καλλιεργήσουν προσδοκίες ότι μέχρι την οριστικοποίηση της μεταβίβασης των μετοχών, πολλά μπορούν ακόμα να αλλάξουν.
Είναι μελετημένη η τακτική της κυβέρνησης και διαμορφώνεται στη βάση της ικανότητας που έχει ακόμα να χειραγωγεί λαϊκές αντιδράσεις από την αντιλαϊκή πολιτική της, με τη συνδρομή και του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού. Γι' αυτό έχει την εμπιστοσύνη του κεφαλαίου.
Παράλληλα, το «τίποτα δεν γίνεται με τους αγώνες» δίνει και παίρνει στους τόπους δουλειάς. Η διάχυση της απογοήτευσης είναι η άλλη όψη της τρομοκρατίας που ανθεί, κυρίως εκεί που διαμορφώνονται προϋποθέσεις να εκφραστούν αγωνιστικές διαθέσεις και να υπάρξει μεγαλύτερη συσπείρωση σε κινητοποιήσεις.
Δουλειά, λοιπόν, με σχέδιο σε κάθε κλάδο και στους τόπους δουλειάς, προσπάθεια να πάρουν ευθύνη οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στην οργάνωσή της, να γίνει δική τους υπόθεση, μέσα από Γενικές Συνελεύσεις, συγκεντρώσεις και άλλες συλλογικές διαδικασίες.
Μόνο η οργανωμένη, αποφασιστική και καλά σχεδιασμένη παρέμβαση των ταξικών συνδικαλιστικών δυνάμεων μπορεί να απαντήσει στην προσπάθεια της εργοδοσίας και των κομμάτων της να περάσει ατσαλάκωτη η πολιτική του κεφαλαίου και να νομοθετήσουν τα μέτρα που τσακίζουν το λαό.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 12-4-2016