εΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΣΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΟΤΑ

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΔΗΜΑΡΧΟΙ

Να σταματήσει το έγκλημα σε βάρος των εργαζόμενων στους Δήμους

Ανακοίνωση σχετικά με τα εργατικά δυστυχήματα, με αφορμή το θάνατο οδηγού απορριμματοφόρου του Δήμου Αλίμου, στη Λεωφόρο ΝΑΤΟ στα Άνω Λιόσια, τα ξημερώματα της Παρασκευής, εξέδωσαν οι πέντε κομμουνιστές Δήμαρχοι Ικαρίας Στέλιος Σταμούλος, Καισαριανής Ηλίας Σταμέλος, Πατρέων Κώστας Πελετίδης, Πετρούπολης Βαγγέλης Σίμος και Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος.
Αναλυτικά το κείμενο, έχει ως εξής:
«Τα 4 μόνο τελευταία χρονιά μετράμε 43 θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα στους δήμους και 60 σοβαρούς τραυματισμούς!! Μπροστά σε ένα τέτοιο Μαμωνά Αίματος, κάνεις πια δεν δικαιούται να σιωπά ή άπλα να καταγράφει το οδυνηρό, για τις οικογένειες των εργατών, αποτέλεσμα. Το χρονικό του εγκλήματος που έχει αίτιο και ενόχους.
Αίτιο η εντεινόμενη αντιλαϊκή πολίτικη, ένοχες οι κυβερνήσεις που τη διαδέχονται και την υλοποιούν...
Δημοτικές αρχές και εκλεγμένοι στους δήμους οφείλουμε να πάρουμε θέση και να απαιτήσουμε να σταματήσει το έγκλημα.
Να αναδείξουμε τις πιο βαθιές αίτιες που τροφοδοτούν τα πολλαπλά εργατικά ατυχήματα στους δήμους.
Οι εργαζόμενοι και τα σωματεία τους αναδείχνουν τακτικά τις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας που είτε δεν υφίστανται, είτε μένουν μόνο στα χαρτιά. Τις διαχρονικές και μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό, τις ευκαιριακές εργασιακές σχέσεις που εντείνουν το πρόβλημα. Το στόλο καθαριότητας και τα οχήματα έργου που παραμένουν πεπαλαιωμένα και πλημμελώς συντηρημένα, τις ιδιωτικοποιήσεις και την επέλαση των εργολάβων.
Οι παραπάνω παράγοντες είναι οι βασικές και διαχρονικές αιτίες των εργατικών ατυχημάτων στους δήμους, που παραμένουν και γιγαντώνονται στις μέρες μας. Είναι συνέχεια και το αποτέλεσμα των κυβερνητικών αντιλαϊκών πολιτικών που θέλουν οι δήμοι να λειτουργούν ως μοχλοί εξυπηρέτησης των επιχειρηματικών συμφερόντων, επιβάρυνσης και εμπορευματοποίησης των λαϊκών αναγκών.
Γι' αυτό και πετσοκόβουν σταθερά οι κυβερνήσεις τη χρηματοδότηση από το κράτος και τη φορτώνουν τους δημότες. Γι' αυτό και εντείνουν την επίθεση στους εργαζόμενους, περικόπτουν μισθούς, δικαιώματα, ανατρέπουν εργασιακές σχέσεις, εντείνουν την εντατικοποίηση της εργασίας.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες ξεχωρίζει και ωριμάζει ως ιδιαίτερα επιβαρυντικός παράγοντας των συνεχών εργατικών ατυχημάτων, της εντατικοποίησης και της λογικής της εργολαβίας που έχει επικρατήσει σε υπηρεσίες όπως η καθαριότητα των δήμων, το αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο της 24ωρης λειτουργίας που έχει επικρατήσει στους δήμους.
Ένα αντιδραστικό αντεργατικό θεσμικό καθεστώς που στην εποχή των διευρυμένων και μόνιμων ελλείψεων σε προσωπικό, της σωρείας των ανατροπών στις εργασιακές σχέσεις, έχει γίνει το έδαφος για να ανθεί η υπερεργασία, η λογική της εργολαβίας, το ξεχείλωμα του ωραρίου, του 5ήμερου, να εντείνονται τα εργατικά ατυχήματα.
Ένα αντιδραστικό καθεστώς, που μέρος των εργαζόμενων "το παραβλέπει" μπροστά στο κυνηγητό των υπερωριών που συμπληρώνουν το πετσοκομμένο μεροκάματο που έχουν βυθίσει στα τάρταρα οι μνημονικές πολιτικές που συνεχίζονται. Πρέπει να ενισχυθεί η πάλη για μισθούς που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων.
Είναι κατά τη γνώμη μας πια καιρός να μπει στο στόχαστρο όλων, εργαζομένων, των συνδικάτων τους, των δημοτικών άρχων και άλλων εκλεγμένων που ως αφετηρία τους έχουν τις λαϊκές ανάγκες και αγωνίες, το αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο του ν. 3584/2007 (άρθρο 36), που στο όνομα της ιδιαίτερης εργασίας σειράς υπηρεσιών στους δήμους έχει θεσμοθετήσει τη διευθέτηση του ωραρίου σε 24ωρη βάση, το 5ήμερο το έχει κάνει 7ήμερο, τις υποχρεωτικές ημέρες ανάπαυσης ανέκδοτο, τις Κυριακές και αργίες σε υποχρεωτικά εργάσιμες, κλπ. Απαιτούμε την άμεση κατάργηση και την αναθεώρησή του.
Απαιτούμε ακόμα: Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους δήμους, καθώς και τον ουσιαστικό έλεγχό τους από τα αρμόδια όργανα του κράτους.
Διασφάλιση του ωραρίου, του 5ήμερου, των υποχρεωτικών ημερών ανάπαυσης για κάθε εργαζόμενο.
Υψώνουμε μέτωπο εναντίωσης στην κατάργηση του θεσμού των ΒΑΕ που χαράζουν κυβέρνηση, ΕΕ. Συνταξιοδότηση στα 60 για άντρες και στα 55 για γυναίκες, που είναι σε ανθυγιεινά επαγγέλματα.
Αντιπαλεύουμε την ανταποδοτικότητα στις προσλήψεις προσωπικού, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει μονιμοποιήσει σε υπηρεσίες όπως η καθαριότητα και απαιτούμε την πλήρη και άμεση κάλυψη των αναγκών σε προσωπικό.
Εξασφάλιση από τον κρατικό προϋπολογισμό όλων των αναγκαίων λειτουργικών δαπανών και της μισθοδοσίας όλων των εργαζομένων.
Καμιά ιδιωτικοποίηση άμεση ή έμμεση κρίσιμων δημοτικών υπηρεσιών, όπως είναι η καθαριότητα (αποκομιδή και διαχείριση των απορριμμάτων), ο ηλεκτροφωτισμός που βρίσκονται στο στόχαστρο των επιχειρηματικών συμφερόντων. Να καταργηθεί το θεσμικό πλαίσιο που το επιτρέπει».
902 20-11-2018

ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

Σαν ψέματα

1. Οταν, παλαιότερα, περνούσα μπροστά από κάποιο νοσοκομείο και παρατηρούσα, τη νύχτα, τα λιγοστά φωτισμένα δωμάτια υποθέτοντας ότι κάποιος ξενυχτούσε στο προσκεφάλι ενός αρρώστου, ένιωθα ότι ο κόσμος αυτός ήταν ένας άλλος πλανήτης. Οταν, με τη σειρά μου, κατοίκησα κι εγώ σ' αυτόν τον πλανήτη, έβλεπα έξω από το παράθυρο τη ζωή να κυλά σαν αυτή να βρίσκεται σ' έναν άλλο πλανήτη.

2. Ο ασθενής ανήκει σε μια μικρή πόλη που αντιμετωπίζει στα ίσα την επικράτεια του θανάτου. Στην πόλη αυτή θα γνωρίσει ανθρώπους με την αληθινή τους μορφή. Εχουν λάβει το μήνυμα, πέρασαν την πρώτη ταραχή και τώρα μαζεύουν τις δυνάμεις τους για τη μάχη. Σε αυτήν τη μάχη, μέσα στο θάλαμο, ο ένας είναι δίπλα στον άλλο, υπάρχει άφθονη παρηγοριά και ο δυνατότερος δίνει δύναμη στον ασθενέστερο.

3. Ο Θεός κυκλοφορεί ανάμεσά μας με ελεύθερο ωράριο, περνώντας γρήγορα από τους θαλάμους, φοβούμενος μήπως συναντηθεί με την ομάδα των ασθενών που δηλώνουν την απέχθειά τους.

4. Σύντομη η ζωή έτσι κι αλλιώς. Τα χειρουργεία λειτουργούν συνέχεια ενάντια στην αρρώστια, η οποία είναι «με τη σιγή και τη διάρκεια οπλισμένη», για να παραφράσω τον Τάκη Παπατσώνη.

5. Ο ασθενής οφείλει για τη ζωή του να παλέψει πνευματικά, από μέσα προς τα έξω, να εξημερώσει το κτήνος που προσπαθεί να τον εξοντώσει και να το πετάξει από το σώμα του. Αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο, αλλά έχω νιώσει ότι έπρεπε να παλεύω, να παλεύω, και τίποτ' άλλο.

6. Η εικόνα που μου έρχεται πρώτη στο νου είναι οι νοσοκόμες να τρέχουν για να τα προλάβουν όλα και οι γιατροί να μπαίνουν και να βγαίνουν στους θαλάμους αδιάκοπα.

7. Βάλσαμο οι φίλοι με τις επισκέψεις και το γέλιο τους. Επαιρνα δύναμη και αισιοδοξία. Οταν έφευγαν, ήμουν χαρούμενος.

8. Φυσικά καταλαβαίνεις πόσο ταξική είναι η ιστορία της υγείας. Αν έχεις την οικονομική δυνατότητα, έχεις την καλύτερη περίθαλψη. Οχι γιατί τα δημόσια νοσοκομεία υστερούν σε ιατρική πείρα - το αντίθετο, μάλιστα - αλλά λόγω του τεράστιου φόρτου εργασίας που πέφτει στις πλάτες των εργαζομένων και των δύσκολων συνθηκών που καλούνται να αντιμετωπίσουν, πολλές φορές αυτοσχεδιάζοντας.

9. Καμία κυβέρνηση από τη μεταπολίτευση έως σήμερα δεν στήριξε την Υγεία ως όφειλε. Το κοινωνικό κράτος υπήρξε και υπάρχει σαν φαρσοκωμωδία. Η Υγεία ως εμπόρευμα είναι επινόηση της άρχουσας τάξης, αυτής της «φιλάνθρωπης», γνωστής κατά βάθος για την απέχθειά της προς τον κόσμο. Πόσο δίκιο είχε η Μαρίνα Τσβετάγεβα: «Οταν δίνεις σε έναν άνθρωπο δίνεις στο στομάχι του, αλλά ο άνθρωπος δεν είναι το στομάχι του».

10. Λένε πως, αν τα καταφέρεις και βγεις από μια δύσκολη περιπέτεια της υγείας, δεν θέλεις να το θυμάσαι. Αντιθέτως, θέλω να τα θυμάμαι όλα, με λεπτομέρεια. Πώς είναι δυνατόν να ξεχάσω όλους αυτούς τους γιατρούς και νοσηλευτές που με φρόντισαν, όπως και τους ασθενείς με τους οποίους μοιράστηκα την αγωνία και τον πόνο. Η ζωή στο νοσοκομείο έχει άλλους κανόνες, απαιτεί άλλη συμπεριφορά. Η κοινότητα των ασθενών και των συνοδών τους, των ιατρών και των νοσηλευτών διέπεται από ισότητα και αδελφοσύνη: Ολοι είμαστε ίσοι μπροστά στον πόνο. Κι έτσι δημιουργείται σιωπηρά μια κοινότητα με ομόνοια και συντροφικότητα, χωρίς ψεύτικα προσωπεία, όπου ο ένας φροντίζει τον άλλον χωρίς διάκριση. Μια σχεδόν ουτοπική καθημερινότητα από τους ίδιους ανθρώπους που, σε άλλες συνθήκες, μεταλλάσσονται σε θηρία και αρπακτικά. Το μάθημα του θανάτου μάς κάνει όλους σοφότερους...

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 10-11-2018

ΚΑΝΕΛΛΗ

Μουντζούρες για... Πικάσο

Απ' τα πορτοκαλιά γάντια των καθαριστριών ως την εικόνα του σχετικά νέοκοπου τότε άθεου πρωθυπουργού που ζητάει να προσευχηθεί μόνος στο Αγιον Ορος... Απ' την έγχρωμη συνοδό στην ιουλιανή προεδρική δεξίωση ως τη Μόρια με τον Πάπα και την επίσκεψη σε κινηματογραφικά στούντιο στο Σικάγο... Απ' τις διαβολοδηλώσεις στο κηπάριο του Τραμπ, ως την τέντα της αμμούδας των Πρεσπών... Απ' το πιλοτάρισμα του «φάντομ», ως την επίσκεψη στο απέραντο καρβουνιασμένο νεκροταφείο στο Μάτι... Απ' τους πανηγυρισμούς και τους εναγκαλισμούς με άσπρα, μαύρα κι ασπρόμαυρα πρόβατα - απ' τη Ζωή ως τον Φίλη, τον Καμμένο και τον Κοτζιά - ως τις τριετείς μυστικές συνομιλίες-μπίζνες με την κορυφή της Ιεραρχίας, λιγότερο κοπιώδεις απ' το 17ωρο μνημονιακών διαπραγματεύσεων, αλλά εθναρχεύσουσας ιερής ιστορικότητας... Ο πρωθυπουργός Τσίπρας φιλοτεχνεί, χρόνια τώρα, το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέη Αλέξη, τηρώντας απαρέγκλιτα και την τελευταία λέξη των οδηγιών του διεθνούς κεφαλαιουχικού κονκλάβιου κατασκευής χρήσιμων ηγετών. Και η εικόνα, προορισμένη να προσκυνάται ψηφοθηρικώς από τους πλανημένους ή τους συστηματικά πλανόδιους της αριστεράς στον αιώνα τον άπαντα του αστικού νεφελώματος, αυτή η εικόνα του «παιδιού» που άρχισε να παίζει τα παιχνιδάκια της εξουσίας σε φόντο κόκκινο, με μπλε φαρδιά κορνίζα, μπλάβιασε, κυριολεκτικά! Ηρθε σα μπουνιά ξεγυρισμένη στα μούτρα του λαού, τον αιφνιδίασε με τριαντάφυλλα, ίδια σε Καισαριανή και Ιδιωτικό Οικονομικό Πανεπιστήμιο στη Σμύρνη, και τώρα τον αποτελειώνει στο συριζανέλικο τσίρκο, αποδεικνύοντας ότι το ράσο όχι μόνο κάνει τον παπά, αλλά και μπίζνεσμαν τον δημόσιο υπάλληλο, όταν στα πετεινά του ουρανού οι οπορτουνιστές λογαριάζουν μόνον τις κότες που γεννάνε χρυσά αυγά εντυπώσεων.

Οσο μάστορας της επικοινωνίας κι αν είναι κάποιος, κι είναι πολλοί στο μαξίμιο στενό περιβάλλον, η πραγματικότητα για την πλειοψηφία του λαού είναι τόσο σκληρή και ζοφερή, που ξεφτίζει η δυνατότητα να την πείθεις ότι πρέπει να χαζεύει τον ταχυδακτυλουργό της γειτονιάς με όρους ανάγνωσης των Μεταμορφώσεων του Οβίδιου.

Ετσι, και χάρη στην αταλάντευτη στάση του ΚΚΕ στη Βουλή και κυρίως εκτός αυτής, τα μπλαβιασμένα μάτια ανοίγουν τόσο όσο να πανικοβάλλεται το ανίερο γκουβέρνο απ' την ανταπόκριση τόσων δευτεροβάθμιων σωματείων στο κάλεσμα για την επικείμενη γενική απεργία. Ηδη σχεδόν όλοι πήραν πρέφα ότι η επιστροφή, δικαστικώς, αναδρομικών ψίχουλων, παγιώνει και οριστικοποιεί τις ως τώρα αριστερές και δεξιές περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Και συνάμα, όσο κι αν κρύφτηκε πίσω απ' τη λέξη τροπολογία, η ...αχτσιόγλικη εκδοχή του κατρουγκαλισμού φρόντισε να εμποδίσει και κάθε αξίωση των συνταξιούχων από δω και μπρος να διεκδικήσουν τα κλεμμένα των κόπων τους! Ηδη παπάδες και μη, έχοντας πικρή εμπειρία της κοινωνικοφροσύνης των μηκυάδων, πήραν πρέφα ότι το τάξιμο για ένταξη στο Δημόσιο, μάλλον σημαίνει από τίποτα ως την αιχμαλωσία σε κάποιον επενδυτή, αγοραστή, πολυεθνικό δυνάστη, που θα τον διαφεντεύει τουλάχιστον μέχρι το 2060!
Στο δε ζήτημα της... αναθεώρησης του Συντάγματος, που κυβέρνηση κι αντιπολίτευση επιμένουν ότι δεν αφορά την πλέμπα αλλά τους ανώτερης ευφυίας χειραγωγούς της, καθώς ολοένα και περισσότεροι ανοίγουν μάτια κι αυτιά στις άοκνες κομμουνιστικές παρεμβάσεις, πελώρια ερωτήματα αρχίζουν και ξεφυτρώνουν σε στόματα, ξεχωρίζοντας το μελάνι της σουπιάς απ' το μελάνι της γραφής.

Γιατί παίρνουν πρέφα όχι τι θέλει ο Αλέξης ν' αλλάξει στο κείμενο που έχει κάνει κουρελόχαρτο στην πράξη, αλλά τι θέλει να διατηρήσει ακέραιο τσιμεντώνοντας με αριστερό μυστρί τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Γιατί π.χ. πώς να πουλήσεις «λαϊκή κυριαρχία» στο πόπολο, όταν ξέρει ότι για να επιτάξεις τα αεροδρόμιά σου σε καιρό πολέμου, καμιά τριανταριά μάλιστα, πρέπει να πάρεις γραπτή άδεια απ' την εταιρεία (γερμανική «Φραπορτ») που τα έχει αγοράσει;;; `Η τι σημαίνει ανώτατος καταστατικός χάρτης, όταν η όποια διεθνής συμφωνία είναι υπεράνω του Συντάγματος;;; Και ποιος θα πιστέψει ότι η προστασία των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων θα... βελτιωθεί, με το άρθρο για την κατάσταση πολιορκίας (εσωτερική κατοχή χονδρικά) να μένει ίδιο κι απαράλλαχτο σε όλα τα Συντάγματα απ' το 1933 ως σήμερα;;;

Ο συγκυβερνητικός ταχυδακτυλουργός που τέσσερα χρόνια τώρα πλασάρει μουντζούρες για Πικάσο και ψίχουλα για κόκκους από χαβιάρι, δεν είναι απλώς γυμνός αλλά μας το πλασάρει και ως my style rocks! Κι επειδή εσχάτως διαλαλεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα έρθει πρώτος στις ευρωεκλογές, μάλλον δεν πήρε πρέφα ότι πήραμε πρέφα πως μετά τα μαθήματα Δημοκρατίας που μας έκανε ο πολύς Μακρόν στην Πνύκα, τώρα στο Παρίσι του αποκαθιστά τον Πετέν ραίνοντας με γαλλικά αρώματα τους Τσολάκογλου, τους γκαουλάιτερ, τους δοσίλογους, τους χίτες και ταγματασφαλίτες της ταχέως εκφασιζόμενης Ευρώπης τους. Φύλλο συκής δε χαλαλίζουμε.

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 10-11-2018

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Αρ­χαιο­λό­γοι, μαζί με το δή­μαρ­χο Πά­τρας και Σπάρ­της, προ­σφεύ­γουν στο ΣτΕ για τη με­τα­βί­βα­ση μνη­μεί­ων στο Υπερ­τα­μείο

Από herko στο Νοέ 4, 2018 Πο­λι­τι­σμός

Στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας ενά­ντια στη με­τα­βί­βα­ση μνη­μεί­ων στην Ελ­λη­νι­κή Εται­ρεία Συμ­με­το­χών και Πε­ριου­σί­ας, προ­σέ­φυ­γε ο Σύλ­λο­γος Ελ­λή­νων Αρ­χαιο­λό­γων, από κοι­νού με τον δή­μαρ­χο Πα­τρέ­ων Κων­στα­ντί­νο Πε­λε­τί­δη και τον δή­μαρ­χο Σπάρ­της Ευάγ­γε­λο Βα­λιώ­τη.
Σε αί­τη­ση που κα­τέ­θε­σαν την Πα­ρα­σκευή (2/11), ζη­τούν «την ακύ­ρω­ση της από­φα­σης με­τα­βί­βα­σης ακι­νή­των αρ­χαιο­λο­γι­κού και πο­λι­τι­στι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος». «Έχουν πα­ρέλ­θει ήδη πλέον των δύο μηνών από την πρώτη ταυ­το­ποί­η­ση των ακι­νή­των αυτού του κα­τα­λό­γου και την απο­κά­λυ­ψη ότι σε αυτόν συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται μνη­μεία, αρ­χαιο­λο­γι­κοί χώροι, μου­σεία, ακί­νη­τα απαλ­λο­τριω­μέ­να για αρ­χαιο­λο­γι­κούς σκο­πούς και άλλα κτί­ρια που εμπί­πτουν στην αρ­μο­διό­τη­τα του ΥΠΠΟΑ, και παρά τις δια­βε­βαιώ­σεις για “εξαί­ρε­ση” αυτών των ακι­νή­των, καμία θε­σμι­κή ενέρ­γεια δεν έχει γίνει από το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών ή το υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού. Αντι­θέ­τως, κα­θη­με­ρι­νά έρ­χο­νται στο φως νέα στοι­χεία για τα μνη­μεία που “κρύ­βο­νται” πίσω από αυ­τούς τους κω­δι­κούς (ΚΑΕΚ). Ο Σύλ­λο­γος Ελ­λή­νων Αρ­χαιο­λό­γων έχει ταυ­το­ποι­ή­σει 587 ΚΑΕΚ από 36 νο­μούς της χώρας -και πι­θα­νόν αυτά να είναι μόλις τα μισά από τα πραγ­μα­τι­κά ακί­νη­τα πο­λι­τι­στι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στα 10.119 ακί­νη­τα» το­νί­ζει, με­τα­ξύ άλλων, σε ανα­κοί­νω­σή του ο Σύλ­λο­γος Ελ­λή­νων Αρ­χαιο­λό­γων.
«Όσο όμως οι ”καλές προ­θέ­σεις” της κυ­βέρ­νη­σης πα­ρα­μέ­νουν σε προ­φο­ρι­κές δια­βε­βαιώ­σεις, ή, ακόμη χει­ρό­τε­ρα, σε δη­λώ­σεις περί ”θέ­μα­τος που δεν υπάρ­χει”, ο Σύλ­λο­γος Ελ­λή­νων Αρ­χαιο­λό­γων θα αγω­νι­στεί με κάθε δυ­να­τό μέσο ώστε τα μνη­μεία να πα­ρα­μεί­νουν κοι­νω­νι­κό αγαθό που θα προ­σφέ­ρε­ται σε όλους-όλες και να μην κα­τα­λή­ξουν στο χαρ­το­φυ­λά­κιο του Υπερ­τα­μεί­ου για «αξιο­ποί­η­ση» και «ρευ­στο­ποί­η­ση», κα­τα­λή­γει η ανα­κοί­νω­ση.

ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

Σαν τα πουλιά

1. Πέρασα και φέτος από το Φεστιβάλ της Νεολαίας. Ναι, είναι μια βαθιά ανάσα πριν βάλουμε πάλι μέσα το κεφάλι στον αγώνα για τη βιοτή.

2. Ολες οι γενιές συναντώνται εδώ και είναι συγκινητικό να τις βλέπεις να λειτουργούν σαν ένα ενιαίο σώμα που ανανεώνεται και ανανεώνει την παράδοση του Κόμματος.

3. Είδα και νέα και παλιά πρόσωπα. Κρατώ πάντα την ίδια τακτική. Κάθομαι σε μια άκρη και τα παρατηρώ όλα, όπως κάνουν αυτοί που παρακολουθούν τα πουλιά και καταγράφουν τις κινήσεις τους. Γιατί ο δικός μας κόσμος είναι σαν τα πουλιά. Λαλούν μέσα στο φως, αλλά λαλούν και στο σκοτάδι.

4. Εχοντας επιθυμήσει τον ρέοντα λόγο, τρυπώνω ανάμεσα στον κόσμο και ακούω φράσεις, σκέψεις από τους βετεράνους μας, τους παλαιούς συνοδοιπόρους. Και τους παρακολουθώ και εμπνέομαι από τη «λάβα» τους, που κυλά ελεύθερη.

5. Πρόκειται για μια γιορτή που θεμέλιος λίθος της είναι η ανατροπή, η γενική κριτική για το αποτρόπαιο πολιτικό σύστημα στο οποίο ζούμε, για τον ατομικισμό, τις γελοίες φιλοδοξίες, τις ψεύτικες αντιπαλότητες, τα πολιτικά αστικά κόμματα, τη φλυαρία των οποίων όλο και περισσότεροι απεχθάνονται.

6. Στο κέντρο της γιορτής υποβόσκει ο αγώνας και η αγωνία του λαού για την έξοδο από το τέλμα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Καμία επιείκεια στους τραπεζίτες, που πειραματίστηκαν επάνω μας με σκοπό το κέρδος. Δεν κομίζω γλαύκας, είμαι ένας κρίκος στην ατέλειωτη αλυσίδα των θυμάτων. Οι ζωές όλων μας έχουν να κάνουν με τις απειλές μιας παγκόσμιας συμμορίας που δεν κρύβει την εχθρότητά της απέναντί μας. Σε καθημερινή βάση προσβολές, ταπεινώσεις και δήθεν απόπειρες των ψευτογκουρού της οικονομίας να μας σώσουν.

7. Το μεγαλύτερο ψέμα σε βάρος μας συντελείται απ' όσους εξυπηρετούν το κεφάλαιο χρησιμοποιώντας χίλιες προφάσεις. Λαδώνουν αδιαμαρτύρητα το μηχανισμό για να κρατούν το σύστημα σε άριστη κατάσταση και ετοιμότητα. Δεν κρατιούνται πλέον ούτε τα προσχήματα. Και ο χρόνος μοιάζει να κυλάει προς τα πίσω, σαν να ζούμε τις ζωές των παππούδων μας, οι οποίες ήταν απολύτως αναλώσιμες. Οι γέροντές μας συνταξιούχοι είναι εκ φύσεως ακίνδυνοι, άρα κατά μέτωπον επίθεση: Κόψτε μία φορά τις συντάξεις, κόψτε δύο φορές τις συντάξεις, τρεις... Γιατί να μην τις κόψουν και τελείως!

8. Ο καπιταλισμός, μια αθλιότητα. Αυτοί που τον εκπροσωπούν είναι, από τη μια, οι εκπρόσωποι του τραπεζικού συστήματος, που φυσικά είναι άριστοι εκπρόσωποι της κυρίαρχης ηθικής, οι άριστα καταρτισμένοι επιστήμονες που ενδιαφέρονται μόνο για την καριέρα τους και οι μορφωμένοι καλλιτέχνες που κοιτάνε τις απολαβές τους. Ολοι αναγνωρίζουν σιωπηρώς την ηθική του κέρδους του χρηματιστηρίου, που την ακολουθούν μαζί τους και πλήθος ανθρωπάκια πιστεύοντας πως ο πλούτος θα τους χτυπήσει αργά ή γρήγορα την πόρτα, όπως συμβαίνει στις ελληνικές ταινίες του '50 - '60. Νομίζετε πως οι Ελληνες σήμερα δεν παίζουν στα ίδια; Οτι δεν έχουν παραδώσει την ψυχή και το σώμα τους στο κυνήγι του κέρδους; Και από κοντά και η Εκκλησία που λατρεύει το χρήμα με το πρόσχημα ότι έτσι θα βοηθήσει τους αδύναμους. Ετσι, η ζωή συνεχίζεται ίδια και απαράλλαχτη, αποδεικνύοντας για πολλοστή φορά ότι δεν θεωρείται αυτονόητο δικαίωμα, αλλά είναι αποτέλεσμα διεκδικήσεων και αγώνων.

9. Νομίζουν πως σε όλους έχουν περάσει θηλιά στο λαιμό. Αλλά δεν μπορούν να δουν πως σε πολλούς από μας το σχοινί βρίσκεται στα δικά μας χέρια.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

 

 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 6-10-2018

ΚΑΝΕΛΛΗ

Εχε στο νου σου το παιδί

Τριανταέξι χιλιάδες λιγότερες γεννήσεις από θανάτους έχουμε. Κοντά εβδομήντα χιλιάδες παιδιά έχασαν τον κλήρο, το λαχνό του voucher για τον παιδικό σταθμό. Το θαύμα να φτιάξεις πάνω από διακόσιους νέους παιδικούς σταθμούς με εφάπαξ καμιά εξηνταριά χιλιάδες ευρώ μέσα στο 18, όχι απλώς δεν συντελέστηκε, αλλά ξεπέρασε σε επικοινωνιακή απάτη και το πάλαι ποτέ νερό του Καματερού. Ξέρω γυναίκα τριανταπεντάρα, αυτοαπασχολούμενη με τρελά ωράρια, που το δίχρονο παιδί της άλλαξε τρεις σταθμούς για να γυρίσει σ' αυτόν που το πήγε πέρυσι, αφού επιστρατεύτηκαν γκρίνια, απειλές, μέσα και παράμεσα.

Αλλωστε ο ΣΕΒ θέλει τα μωρά να αποκτήσουν ψηφιακές δεξιότητες, πριν καλά καλά μιλήσουν, για να εξασφαλίσει νωρίς νωρίς online δουλάκια με κονσερβαρισμένα μυαλουδάκια, μεγαλωμένα σε σταθμούς, που εφτά στους δέκα δεν έχουν αυλή και σχεδόν τρεις στις δέκα τάξεις δεν έχουν καν παράθυρο. Δώστε ρε δεξιότητες κομπιουτεράδικες σε πιτσιρίκια, που δεν μπορούν να τρέξουν και να παίξουν, δεν έχουν αγγίξει χώμα ή λουλούδια και είναι σε ποσοστό 65% παιδιά ανέργων και φτωχών λαϊκών οικογενειών. Απ' αυτά τα συγκλονιστικά στοιχεία που έδωσε ο ΓΓ του Κόμματος στην πρόσφατη ομιλία του, στη Νομική, για την Προσχολική Αγωγή, προτείνοντας να ανοίξουμε «τον όμορφο δρόμο της ανατροπής», ομιλία κυριολεκτικά «παιδαγωγικό ποίημα», που θάφτηκε επικοινωνιακά από πληθώρα μαζικών μέσων και κομματικών ντουντούκων, που τάχα μου δήθεν κόπτονται και σπαράζουν για το μέλλον της χώρας των παιδιών, είναι ένα διαλεκτικό ρινγκ στο οποίο πρέπει να μπούμε και να χτυπηθούμε μέχρι το νοκ άουτ του αντιπάλου, σύντροφοι.

Γιατί έξω απ' τα σχοινιά αυτού του ρινγκ, ΣΥΡΙΖΑίοι και ΑΝΕΛίτες και Νεοδημοκράτες και ΚΙΝΑΛιοι και κεντροτιποτάδες και επικοινωνιάδες και λαϊκιστές και φασισταριά, τα παιδιά, τα μωρά, τα βρέφη, οι έφηβοι, τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, έχουνε βγει κυριολεκτικά σε μια λοταρία κόλασης.

Αρκεί μια περιήγηση στις πάντα διαβαστερές ειδήσεις περί παιδιών εδώ, και στον υπόλοιπο θαυμαστό καπιταλιστικό κόσμο, για να σου στρίψει η βίδα, επίσης κυριολεκτικά, και να βγεις στο δρόμο να φωνάζεις μαζί με το «φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» και «φονιάδες των παιδιών πολεμοκάπηλοι ρουφιάνοι». Δε θέλω να βρωμίσω τη στήλη με τραγικές ιστορίες παιδιών, παγιδευμένων στον πακτωλό δισεκατομμυρίων της διαδικτυακής πορνογραφίας, παιδιών που χρειάζεται έρανος για να σωθεί η ζωή τους, μωρών και βρεφών που εγκαταλείπονται σε ελάχιστες κανονικές και αρκετές ύποπτες δομές, λόγω αδυναμίας εξαθλιωμένων γονέων να τα συντηρήσουν, πολλώ μάλλον να τα εκπαιδεύσουν.

Θέλω να σταθώ σ' αυτό που για μια ακόμη φορά κάνει το Κόμμα, να χτυπάει δηλαδή, όπως 100 χρόνια, τη σάπια ρίζα, την καρδιά του προβλήματος, της υποθήκευσης, για να μην πω της γενοκτονίας του μέλλοντος του κόσμου, που είναι τα παιδιά. Οπως το κανε η δασκάλα, η αντάρτισσα στα βουνά, απ' τις μούσες του ΕΑΜ, και ζωντανεύει σαν θεά στα μάτια του μικρού ανταρτόπουλου (λεύκωμα για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ), που φρόντισε εκτός από το να φυτέψει γράμματα στα μυαλουδάκια των παιδιών, να τους εξασφαλίσει και παπούτσια και τσουράπια...

Η λέξη σταθμός, όταν μιλάς για παιδιά, έχει βαριά ιδεολογική φόρτιση και όχι απλώς πρόσημο. Για τους κομμουνιστές, ο παιδικός σταθμός είναι το πρώτο αποφασιστικό, γεμάτο σωματικά, ψυχικά και πνευματικά εφόδια, βήμα, απ' τα πολλά της ανθρώπινης ζωής. Για τους καπιταλίστες είναι κάτι ανάμεσα σε πάρκινγκ παιδιών ή εργοστάσιο εύκολης αναπαραγωγής του χειραγωγημένου απ' την αρχή της ζωής του πληθυσμού, ώστε να προσαρμόζεται καλύτερα στο σύστημά του.

Κανένα όνειρο δεν μπορεί να πάρει εκδίκηση αν δεν έχεις στο νου σου το παιδί και δεν γλιτώσει για να υπάρχει ελπίδα...

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 6-10-2018

ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

Ο γάμος της φρίκης με την πολιτεία

1. Το μικρό κορίτσι που φόρεσε τα φτερά του Ικαρου στο Μάτι για να γλιτώσει από τη φωτιά μ' έχει στοιχειώσει. Παραφράζοντας τον Ανδρέα Κάλβο, «από ψηλά καθώς έπεσε, απέθανεν ελεύθερο». Αχ, τι όνειρα θα έκανε η κατά χάριν κόρη μας! Δυστυχώς η χαρά της νεότητας συντρίφτηκε στο Κόκκινο Λιμανάκι.

2. Τι σημασία έχει που ο πρωθυπουργός ανέλαβε την ευθύνη. Δεν υπήρξε καμία ουσιαστική αντίδραση που να δείχνει ταπεινότητα. Και το τριήμερο πένθος δεν διορθώνει την υπεροψία ούτε την υποκρισία της Πολιτείας. Κι έτσι άρχισε ένας νέος κύκλος «εργασιών» μέχρι τις εκλογές: Η κυβέρνηση να προσπαθεί να θάψει με κάθε τρόπο το θέμα, και ο Κυριάκος το Κοκοράκι να το ξεθάβει με κάθε ευκαιρία. Ωστόσο, η πράξη της εγκατάλειψης δεν παραγράφεται. Θα λειτουργεί στο διηνεκές. Και την ώρα που θα βγάζουν δεκάρικους λόγους με στόχο την αρπαγή της εξουσίας, η τέφρα των νεκρών θα φαίνεται εκεί, πάνω τους, κι ας μην το καταλαβαίνουν εκείνοι.

3. Ο εισαγγελέας που έχει αναλάβει την υπόθεση δήλωσε πως χρειάζεται κι άλλα στοιχεία, πιο πολλά στοιχεία. Δεν έχω σκοπό να βασανίσω τα αυτονόητα, ούτε να αρχίσω να μιλάω τα κορακίστικα.

4. Ας επιστρέψουμε στα πιο πρόσφατα γεγονότα. Φρίκη! Φρίκη το λιντσάρισμα στην Ομόνοια, που έγινε από δύο ευυπόληπτους πολίτες στο φως της μέρας. Ο μικροαστός σκύβει το κεφάλι στον ισχυρό βασανιστή του, αλλά γίνεται αμείλικτος στον φτωχοδιάβολο. Πόσο εύκολα το θύμα μπορεί να γίνει θύτης όταν απουσιάζει η κρίση. Και για να μην ξεχνιόμαστε ότι ο μικροαστισμός ορίζει την κυρίαρχη ηθική, ο έτερος εμπλεκόμενος παραδέχτηκε πως, αν γνώριζε το σάλο που ξέσπασε, δεν θα είχε αναμειχθεί!

5. Στη χώρα μας έχουν πολλαπλασιαστεί τα περιστατικά βίας, κυρίως από ακροδεξιές ομάδες και την εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής. Ανοιχτή πληγή η δίκη του δολοφονημένου Παύλου Φύσσα. Ανυπόφορη πια η κατάσταση. Ο δολοφόνος του συμπλήρωσε το 18μηνο και είναι ελεύθερος. Οι χρυσαυγίτες κατηγορούμενοι περιφρονούν το δικαστήριο και δεν προσέρχονται. Αν εμφανιστούν, σκοπό έχουν μόνο να προκαλέσουν - και συχνά την μητέρα του νεκρού. Σε αυτήν την ξεχαρβαλωμένη κοινωνία, είναι σίγουροι πως θα τη βγάλουν καθαρή.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 29-9-2018