ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ

Μακρόνησος– ΣΥΡΙΖΑ: Αυτό «…το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους»

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ 23 Οκτωβριου 2017

Πριν περάσει εβδομάδα από το προσκύνημα Τσίπρα στον «συνεχιστή των αξιών της ελευθερίας και δημοκρατίας» Τραμπ, ο ΣΥΡΙΖΑ διοργάνωσε εκδρομή «προσκυνηματικού χαρακτήρα» στη Μακρόνησο…
Ανάμεσα στους άλλους «προσκυνητές»,που πόζαραν και φωτογραφήθηκαν στη Μακρόνησο για να ανανεώσουν το «αριστερό» τους λεύκωμα, κι ο Ρήγας, ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ. Κι ο Κατρούγκαλος (φωτό). Και άλλοι.
Φυσικά δεν έχει νόημα, πια, να μιλήσεις για τσίπα.
Ούτε να χαραμίσεις πολλές κουβέντες για να υπερασπιστείς τη Μακρόνησο και τον ύψιστο συμβολισμό της από την ξετσιπωσιά των ξετσίπωτων. Ο λόγος είναι απλός:
Το χώμα της Μακρονήσου είναι στέρεο. Αντέχει πολλά. Είναι το «υλικό» του. Αίμα, το λένε. Και από το αίμα, «υλικό» πιο αδιάβροχο στην πολιτική αλητεία, πιο αδιαπέραστο από τον πολιτικό τσογλανισμό, δεν υπάρχει.
Το αίμα που πότισε τη Μακρόνησο και την έκανε συνώνυμη της συνέπειας, της αξιοπρέπειας, της λεβεντιάς και της αλήθειας δεν λερώνεται από κάπηλους.
Το χώμα της Μακρονήσου ήταν, είναι και θα είναι ανέγγιχτο.
Ο λόγος στον Ελύτη:

«Ήρθαν ντυμένοι  «φίλοι» 

αμέτρητες φορές οι εχθροί μου

το παμπάλαιο χώμα πατώντας.

        Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους»
ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

ΗΠΕΙΡΟΣ

«ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥ

Καμιά προοπτική για το λαό από τους σχεδιασμούς κυβέρνησης - κεφαλαίου

Το συλλαλητήριο που οργάνωσαν την Τρίτη στα Γιάννενα συνδικάτα και φορείς, με καθοριστική συμβολή των κομμουνιστών, τσαλάκωσε την «αναπτυξιακή» φιέστα της κυβέρνησης

Το 5ο περιφερειακό συνέδριο της κυβέρνησης για την παραγωγική ανασυγκρότηση, με υπότιτλο «Γέφυρες ανάπτυξης στην Ηπειρο», ολοκληρώθηκε την περασμένη Τρίτη στα Γιάννενα. Και με αυτό το συνέδριο, η κυβέρνηση επιδίωξε να συναινέσουν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι λαϊκές οικογένειες στην πολιτική στήριξης και ανάπτυξης των κερδών των μεγάλων ομίλων. Να πιστέψουν ότι αυτή είναι η λύση στα προβλήματά τους, στις δυσκολίες της επιβίωσης που μεγαλώνουν.Με ένα καλοδουλεμένο σχέδιο, που περιλάμβανε και συναισθηματικές αναφορές για την καταγωγή του πρωθυπουργού και άλλων υπουργών από την Ηπειρο, τον «ιστορικό αυτό τόπο», τις αναφορές στους «εθνικούς ευεργέτες», όπως ο Αβέρωφ, τις ειρωνείες, τα ανέκδοτα, τα εγκαίνια σε δομές διαχείρισης της φτώχειας και στην πρόκληση που λέγεται «κέντρο εξυπηρέτησης δανειοληπτών», η κυβέρνηση και οι συνοδοιπόροι της ξετύλιξαν το στρατηγικό σχεδιασμό του κεφαλαίου και για την Ηπειρο, που καλούνται να τον πληρώσουν οι λαϊκές οικογένειες.
Οι τομείς και οι κλάδοι που ανακοίνωσε η κυβέρνηση ότι προκρίνονται, δεν είναι πολύ διαφορετικοί από τις άλλες περιοχές της χώρας. Είναι κλάδοι ανταγωνιστικοί, προσφέρουν «προστιθέμενη αξία», δηλαδή κερδοφορία για το κεφάλαιο, έχουν εξαγωγικό προσανατολισμό. Είναι προφανές ότι αυτά τα χαρακτηριστικά αφορούν σε μεγάλες επιχειρήσεις και ομίλους.
Ετσι, στα στρογγυλά τραπέζια και τις συνεδρίες στο επίκεντρο μπήκαν η στήριξη της επιχειρηματικότητας στους τομείς της Ενέργειας, των υποδομών, η ανάπτυξη του αγροτοδιατροφικού τομέα, του τουρισμού, η διαχείριση των υδάτινων πόρων που αφθονούν στην Ηπειρο και του περιβάλλοντος προς όφελος των επιχειρηματιών.
Συζητήθηκε η αξιοποίηση του Πανεπιστημίου και του ΤΕΙ στη στήριξη της καινοτομίας και των επιχειρηματικών συμφερόντων. Βαφτίστηκε και η Ηπειρος «κόμβος μεταφοράς εμπορευμάτων». Αξιολογήθηκαν με δείκτες κερδών και τζίρου ο «σημαντικός φυσικός πλούτος» και το φυσικό «κάλλος» της περιοχής, οι ορεινοί όγκοι, τα ποτάμια, η φυτική και ζωική παραγωγή, ο πολιτισμός.

«Εμβλημα» η Ενέργεια και οι Μεταφορές

Η Επιτροπή Περιοχής του Κόμματος, με την ανακοίνωσή της, στις εξορμήσεις και περιοδείες σε χώρους δουλειάς, σχολές, γειτονιές, προειδοποίησε τις εργατικές - λαϊκές οικογένειες ότι θα ακούσουν πολλά ψέματα, με αφορμή αυτό το συνέδριο: Οτι δήθεν η καπιταλιστική ανάπτυξη μπορεί να βγάλει την Ηπειρο από τη λίστα των φτωχότερων περιφερειών της ΕΕ και ταυτόχρονα με τη μεγαλύτερη ανεργία. Οτι η καπιταλιστική ανάπτυξη θα αυξήσει τάχα το εισόδημα εργαζομένων, αγροτοκτηνοτρόφων και αυτοαπασχολούμενων. Θα αναστρέψει τη μετανάστευση νέων και επιστημόνων.
Οτι η ανάπτυξη των νέων οδικών αξόνων μπορεί να βγάλει την Ηπειρο από την απομόνωση, μαζί με το εμπορευματικό κέντρο στην Ηγουμενίτσα και την ανάπτυξη του λιμανιού. Οτι η Ηπειρος έχει εξαιρετική φέτα, που αν προστατευτεί η ονομασία προελεύσεως, θα σωθούν οι κτηνοτρόφοι, όπως και γενικά αν τυποποιηθούν και πιστοποιηθούν νέα αγροτικά - κτηνοτροφικά προϊόντα.
Κάποια άλλα έργα ή υποδομές που ανακοινώθηκαν, πληρώνονται ακριβά από το λαό, στη διάρκεια και μετά την κατασκευή τους, ενώ κριτήριο για την κατασκευή τους είναι να υπηρετούν το γενικότερο αναπτυξιακό σχέδιο προς όφελος των επιχειρηματικών συμφερόντων.
Μίλησαν επίσης για εξόρυξη υδρογονανθράκων, ανάπτυξη Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, ανακοίνωσαν την έλευση φυσικού αερίου στην Ηπειρο, την αξιοποίηση της γεωθερμίας κ.ά. Προφανής στόχος είναι η προσαρμογή στην παραπέρα «απελευθέρωση» της Ενέργειας, αλλά και η μείωση του ενεργειακού κόστους των μεγάλων επιχειρήσεων της περιοχής, ενώ θα παραμένουν τα ακριβά τιμολόγια για τα νοικοκυριά και τους φτωχούς αγρότες και κτηνοτρόφους.
Το «τυράκι» για το λαό είναι ο περιφερειακός πόρος 5% από τα έσοδα εξόρυξης υδρογονανθράκων, που ακόμα κι αν δοθεί, δεν θα ανακόψει τη φοροαφαίμαξη των λαϊκών στρωμάτων ούτε την ολομέτωπη επίθεση σε βάρος τους από την κυβέρνηση και την Τοπική Διοίκηση. Κάπου ανάμεσα σ' αυτά, υποσχέθηκαν και ίντερνετ στα χωριά της Ηπείρου και δορυφορικά πιάτα!

Απανωτά χτυπήματα στους μικρομεσαίους αγρότες

Συζήτησαν ακόμη για τη μεταποίηση, που στηρίζεται στο τρίπτυχο «ολοκληρωμένες αλυσίδες αξίας - εξωστρέφεια - περιβαλλοντική βιωσιμότητα». Ηδη, όμως, οι εργαζόμενοι στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις τροφίμων και στη συγκεκριμένη περιφέρεια έχουν εμπειρία απ' αυτήν την ανάπτυξη. Από την απλήρωτη εργασία, την εντατικοποίηση, τις ευέλικτες σχέσεις εργασίας.
Σε ό,τι αφορά τη στήριξη της μεταποίησης και του τουρισμού, μεγάλη συζήτηση έγινε γύρω από τις δεκάδες μελέτες και σχέδια Προεδρικού Διατάγματος που ετοιμάζονται, για τη θεσμοθέτηση «σύγχρονου χωροταξικού πλαισίου επενδύσεων», την εκπόνηση «Τοπικού Χωρικού Σχεδίου» για το δήμο Ιωαννίνων. Στόχος τους είναι να αλλάξει η χρήση γης για την ανάπτυξη των καπιταλιστικών επιχειρήσεων στους ορεινούς όγκους, γύρω από τη λίμνη Παμβώτιδα και τους αιγιαλούς. Και σε αυτό το τεράστιο πλιάτσικο υπόσχονται το αδύνατο: Να προστατεύσουν δήθεν και το περιβάλλον, με βάση τις επίσης αντιδραστικές κατευθύνσεις της ΕΕ.
Για την αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή δεν έκρυψαν λόγια. Μιλάνε για «ανανέωση του αγροτικού πληθυσμού», την ώρα που χιλιάδες μικροί παραγωγοί στην Ηπειρο έχουν ήδη εγκαταλείψει τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Μιλάνε για την παραγωγή αγροτικών προϊόντων, με δυνατότητες ανταγωνισμού και εξωστρέφειας, πράγμα που μπορεί να επιτευχθεί μόνο από μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, ή, όπως λένε, «συνεργατικές ομάδες» παραγωγών κ.λπ. Δηλαδή, «συμπράξεις», που δεν αφορούν μικρομεσαίους αγρότες και κτηνοτρόφους, αλλά εκείνους που διαθέτουν κεφάλαιο και πρόσβαση σε τραπεζικό δανεισμό.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι στον αγροτοδιατροφικό τομέα υποβλήθηκαν μόνο 17 προτάσεις στην Ηπειρο για χρηματοδότηση, με συνολικό προϋπολογισμό περίπου 35 εκατ. ευρώ. Προφανώς, τα ποσά αφορούν μεγάλες επιχειρήσεις, ενώ ταυτόχρονα νέοι άνθρωποι ούτε κατά διάνοια μπορούν να μπουν σε πρόγραμμα, παρά τα καλέσματα και τις ημερίδες της Περιφέρειας, αφού περιέχουν όρους λαιμητόμου. Ακόμη πιο καθαρά φαίνεται ότι τον μικρό κτηνοτρόφο δεν τον έσωσε η φέτα, ακόμη και όταν ήταν Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ), γιατί τον ποδοπάτησαν η ΚΑΠ και οι κυβερνήσεις. Δεν τον σώζουν, δηλαδή, οι όποιες πιστοποιήσεις των προϊόντων.

Ερευνα στην υπηρεσία των μονοπωλίων

Μίλησαν ακόμα για τη διαχείριση των υδατικών οικοσυστημάτων και για την ανάγκη σύνταξης Σχεδίου Διαχείρισης, όταν οι Ηπειρώτες λένε το νερό νεράκι και την ίδια ώρα οι εταιρείες εμφιάλωσης αυξάνουν τα κέρδη τους. Δεν παρέλειψαν να παραθέσουν οι υπουργοί και ο πρωθυπουργός τα «θαύματά» τους στην Υγεία (είπαν για προσλήψεις στα νοσοκομεία της Ηπείρου, τις ΤΟΜΥ, την κάλυψη των ανασφάλιστων, την «ηθικοποίηση» του Συστήματος Υγείας, νέα μηχανήματα κ.λπ.).
Προσπάθησαν να κρύψουν τα τεράστια κενά (μόνιμες προσλήψεις έχουν γίνει μόνο 5!) και την κατάντια των περιφερειακών νοσοκομείων της Ηπείρου, που προκαλεί αντιδράσεις, όπως η αγωνιστική κινητοποίηση που εξελισσόταν την ίδια ώρα στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων για το δικαίωμα όλων των καθαριστριών στη δουλειά. Αυτών δηλαδή που μένουν στο δρόμο από την επιχείρηση «ηθικοποίησης» στα νοσοκομεία και οσονούπω θα τους προτείνουν τις γνωστές ΚΟΙΝΣΕΠ.
Εξήραν τις τεράστιες δυνατότητες του ΑΕΙ και του ΤΕΙ Ιωαννίνων να στηρίξουν την ανάπτυξη της επιχειρηματικής δράσης. Εξήγγειλαν τη δημιουργία Γεωπονικής Σχολής στην Αρτα, την ίδρυση Κέντρου Ερευνας στα Ιωάννινα, συζητάνε την πιθανή συγχώνευση τμημάτων ΑΕΙ - ΤΕΙ της Ηπείρου, ανακοίνωσαν τη δημιουργία διετών προγραμμάτων κατάρτισης από το Πανεπιστήμιο για πρόγραμμα Γαλακτοκομίας, Γεωργοκτηνοτροφικής Παραγωγής και το πρόγραμμα Ιχθυοκαλλιεργειών. Δηλαδή, προγράμματα που θα δώσουν φθηνό, κατάλληλα καταρτισμένο εργατικό δυναμικό στις μεγάλες αγροτοδιατροφικές επιχειρήσεις της περιοχής.
Δεν είδαν και δεν άκουσαν φυσικά τους φοιτητικούς συλλόγους που συσπειρώνονται στο ΜΑΣ και την ίδια μέρα είχαν κάνει κατάληψη στην Πρυτανεία, για το τεράστιο πρόβλημα με την έλλειψη φοιτητικών εστιών. Δεν είπαν στους φοιτητές - σπουδαστές ότι στόχος των συγχωνεύσεων είναι η εξοικονόμηση πόρων για το κεφάλαιο. Οτι η υλοποίηση διετών προγραμμάτων και οι συγχωνεύσεις είναι κατευθύνσεις της ΕΕ, με στόχο τη συνολική υποβάθμιση όλων των πτυχίων, την αποσύνδεση του πτυχίου από το επάγγελμα, την ένταση των ταξικών φραγμών. Οτι οι υποδομές και το προσωπικό των ΑΕΙ παραδίδονται τζάμπα στους επιχειρηματικούς ομίλους στο όνομα της «έρευνας» που υπηρετεί την κερδοφορία τους και καμία σχέση δεν έχει με τις λαϊκές ανάγκες.
Τις νέες θέσεις εργασίας που φέρνει η ανάπτυξη, δεν τις είδαν οι οικογένειες των απολυμένων στο πρώην σούπερ μάρκετ «Καρυπίδη». Τις μέρες του «αναπτυξιακού συνεδρίου», μαζί με το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων, έδιναν μάχη ενάντια στη νέα εργοδοσία του «Market in», για σταθερή δουλειά με δικαιώματα. Η καπιταλιστική ανάπτυξη, όπως φαίνεται, προχωράει και με συγχωνεύσεις και εξαγορές στο χώρο των σούπερ μάρκετ, πετώντας στο δρόμο εργαζόμενους, αφαιρώντας δικαιώματα χρόνων.

Πλατιά συζήτηση για τη διέξοδο που προτείνει το ΚΚΕ

Στο διήμερο συνέδριο η κυβέρνηση επιχείρησε να πλασάρει και το προσωπείο του «δημοκράτη». Οτι έρχεται να μιλήσει με το λαό και να τον ακούσει. Οταν όμως μιλούσε για «τοπική κοινωνία», εννοούσε αυτούς με τους οποίους στρατηγικά συμπορεύεται: Τα στελέχη των επιχειρήσεων, των άλλων αστικών κομμάτων και της Τοπικής Διοίκησης, των επιμελητηρίων που ήταν εκεί.
Οι «άλλοι», οι εργάτες, οι άνεργοι, οι φτωχοί αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, οι νέοι και οι γυναίκες από τις λαϊκές οικογένειες είδαν την «ανάπτυξη» εκατοντάδων αστυνομικών στην πόλη, τις κλούβες των ΜΑΤ που περιφρουρούσαν από τα εργατικά συνδικάτα, τα Εργατικά Κέντρα της Ηπείρου το χώρο του συνεδρίου και τον πρωθυπουργό. Πρόκειται για δύο διαφορετικούς κόσμους, με διαμετρικά αντίθετα συμφέροντα και ανάγκες.
Και απ' αυτό το «αναπτυξιακό συνέδριο» έγινε φανερό όχι μόνο ότι δεν θα έρθει κάποια ανακούφιση για τις λαϊκές οικογένειες από την καπιταλιστική ανάπτυξη, αλλά αυτή προϋποθέτει ακόμη πιο σκληρά μέτρα.
Απέναντι σε όλα αυτά, οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ άνοιξαν ένα μεγάλο κύκλο πολιτικής συζήτησης με τα λαϊκά στρώματα της περιοχής. Συζήτησαν στα σωματεία και στο κίνημα την ανάγκη απόρριψης της απάτης της «δίκαιης ανάπτυξης». Εγιναν βήματα στο να ανοίξει πιο συγκροτημένα και εξειδικευμένα η συζήτηση για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, για την οριστική και πραγματική διέξοδο προς όφελος του λαού. Τον δρόμο της σύγκρουσης με την πολιτική και το κράτος του κεφαλαίου, της ανατροπής του καπιταλισμού, της οικοδόμησης του σοσιαλισμού.
Δόθηκε η ευκαιρία να αναδειχθούν οι δυνατότητες της οικονομίας που στηρίζεται στην κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, στον επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό και τον εργατικό έλεγχο. Οι δυνατότητες όχι μόνο να μειωθεί, αλλά να εξαλειφθεί η ανεργία στην Ηπειρο, να αναπτυχθεί ισόμετρα ως περιοχή, να δημιουργήσει όλες τις προϋποθέσεις για κάλυψη των λαϊκών αναγκών.
Αυτή η συζήτηση που άνοιξε, γύρω από το Πρόγραμμα του ΚΚΕ, μαζί με την ανάπτυξη των κινητοποιήσεων τις μέρες του συνεδρίου, το στραπατσάρισμα της βιτρίνας της κυβέρνησης, η αγωνιστική σπίθα, είναι το μεγάλος κέρδος από την προσπάθεια της Οργάνωσης. Η συνέχιση αυτής τη προσπάθειας είναι μπροστά μας. Μέσα από τη δραστηριότητα για τα 100χρονα της Οκτωβριανής Επανάστασης, τις κινητοποιήσεις στις 9 Νοέμβρη, τη συνολική προσπάθεια της Οργάνωσης να δουλέψει με καλύτερους όρους για τη συσπείρωση δυνάμεων και την ισχυροποίηση του Κόμματος.

Της
Κατερίνας ΜΙΧΑΛΙΟΥ*
*Η Κατερίνα Μιχαλιού είναι μέλος του Γραφείου Περιοχής Ηπείρου - Κέρκυρας - Λευκάδας του ΚΚΕ

   

ΚΑΝΕΛΛΗ

Τ' απομεινάρια μιας διαφήμισης

Σπάνια μπερδεύεται, λόγω επαγγελματικής εμπειρίας και όχι διαστροφής, στο δικό μου το μυαλό η τηλεοπτική εικονική πραγματικότητα με αυτή καθαυτή την πραγματικότητα της ζωής. Θες επειδή απ' την εποχή της μαυρόασπρης εικόνας έως τα διαδικτυακά συνδεδεμένα ρολόγια χειρός, θες επειδή αγαπάω την τεχνολογική εξέλιξη αλλά όχι τη διανομή της, δε συγχέω εικόνες.

Οφείλω όμως να ομολογήσω ότι ο Τσίπρας το κατάφερε. Και ως παρών και ως απών. Χάζευα τις φωτογραφίες του με φόρμα και διατάσεις στο πεντακάθαρο πλακόστρωτο του Λίνκολν Παρκ στην Ουάσιγκτον κι έβλεπα τον Κέβιν Σπέισι στη σειρά House of Cards να εκτονώνεται απ' τις ίντριγκες και τις συνωμοσίες του Λευκού Οίκου. Υστερα έβλεπα την εκδρομή των βετεράνων, όχι των Αμερικανών, των αριστερών, στη Μακρόνησο και διάβαζα, μα την εικοστή ογδόη Οκτωβρίου, Long Island, που σημαίνει Μακρονήσι αγγλιστί. Και καλά, αυτά ήταν αποτυπωμένες εικόνες, όπως λέμε photovideo στις ιστοσελίδες. Εύκολα πιάνεται κανείς στον ιστό. Αλλά να είμαι στην επιτροπή της Βουλής κι ύστερα στην Ολομέλεια για νομοσχέδιο του ΥΠ.ΕΘΑ (Εθνικής Αμυνας, για όποιον πιστεύει ότι έχει απομείνει κάτι τέτοιο) και να βλέπω τους κ.κ. Καμμένο και Βίτσα ως πενταγωνίτες Αμερικανούς που παράξενα μιλούσαν Ελληνικά και ενώ έστριβαν το κεφάλι τους νόμιζες ότι κοιτούν το ολόγραμμα του Τραμπ ή του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, δεν το φαντάστηκα. Συντελούσης και της αγκυλωτής Χρυσής Αυγής, που κάθε φορά που ανοίγει το στόμα της π.χ. διά Χρ. Παππά για να εκστομίσει φασιστοεθνικιστίλες του τύπου «ο στρατός είναι όλη μου η ζωή», οπότε ξέρεις αμέσως ποιος στρατός, έχοντάς τον χορτάσει μπροστά απ' τα ναζιστικά σύμβολα σε χαιρετισμό heil, η ανάμειξη της εικονικής με την πραγματικότητα είναι εξαιρετικά οδυνηρή εμπειρία.

Οσο κι αν αναλύσει κανείς τις συριζανέλικες επικοινωνιακές αμερικανιές, μετά το ταξίδι της Αμερικής η κυβέρνηση τερμάτισε κάθε οπορτουνιστική αντίφαση ακόμα και στο επίπεδο της σάτιρας. Ακούγοντας μεγαλοστομίες περί «ρεαλισμού» και φληναφήματα περί «τιμής» στη μαρτυρική Μακρόνησο, η υποκρισία μιας ευτελισμένης από την εξουσία αριστεροσύνης συνθέτει κυνικά πλέον μια διαφήμιση της σύγχρονης ευρωενωσιακής πολιτικής, αισθητικής και επιπέδου Jumbo...

Μέρες που είναι, είμαι πεπεισμένη ότι και το στραπατσάρισμα του γαϊδάρου σε καμήλα αγγλιστί, είναι μέρος ενός σχεδίου μαγνητισμού της προσοχής μας στο προκλητικό στιλ τρολαρίσματος, έτσι ώστε να υψώνεται φράγμα στις συνειδήσεις του λαού - θεατή και να μην μπορεί να διακρίνει την αποτρόπαιη μετάβαση απ' τη δεξιά εξάρτηση της μεταπολίτευσης στην αριστερή υποτέλεια του εικοστού πρώτου αιώνα.
Ετσι, το «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» εμπεδωμένο στη λαϊκή συνείδηση ως συμπύκνωση της εγκληματικής φύσης του ιμπεριαλισμού, μετατρέπεται τώρα σε «καλώς τα τ' αμερικανάκια μας», όπως μια πορεία σε καρναβάλι ή μια πλατεία αγανακτισμένων σε βιβλίο του Βαρουφάκη κατάλληλο για ενήλικες...

Δεν είμαι καθόλου βέβαιη ότι αυτοί που επέλεξαν αυτήν την επικοινωνιακή πολιτική τακτική, δηλαδή το βάφτισμα του κρέατος σε ψάρι, όπως λέει κι ο λαός για τους χορτασμένους σε νηστεία, έχουν συναίσθηση της ζημιάς που επιφέρουν στο αγωνιστικό φρόνημα του τόπου. Εκτός κι αν τους αρκεί η διεθνοποίηση της λατινογραμμένης kolotoumpa κι αισθάνονται φορείς «ιστορικής» αλλαγής του σύγχρονου δυτικού κόσμου. Ισως το μυστικό του αμοραλισμού και της αδιαφορίας για το πολιτισμικό τραύμα να κρύβεται σ' εκείνη την προεκλογική διαφήμιση του Καμμένου που παίζει με τα τρενάκια του Αλέξη, που 'χε το χέρι στο γύψο. Τώρα τ' αεροπλανάκια, πραγματικό παιχνίδι, θα τα πληρώσουμε ακριβά ως μάρμαρο σπασμένο. Απομεινάρια μιας διαφήμισης!...

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

ΧΑΡΑΤΣΙΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΓΙΑ ΑΡΔΕΥΣΗ

Με το νέο χαράτσι στο νερό πλήττονται διπλά οι αγρότες

Το νέο χαράτσι στο νερό, που επιβάλλει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, πλήττει διπλά τους αγρότες, αφού θα το πληρώσουν τόσο για την ύδρευση του αγροτικού νοικοκυριού, όσο και για την άρδευση των καλλιεργειών, σημειώνει η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων.

Σε ανακοίνωσή της επισημαίνει:

«Πρόκειται για το πρόσθετο “περιβαλλοντικό” τέλος που επιβάλλεται με απόφαση της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων, στο πλαίσιο εφαρμογής από τη χώρα μας της Οδηγίας - Πλαίσιο της ΕΕ 2000/60 για τα νερά κι έρχεται να προστεθεί στα υψηλό ποσό που, ήδη, πληρώνουμε και για το πόσιμο, αλλά, μέσω των ΤΟΕΒ και για το νερό άρδευσης. Το τέλος θα το εισπράττει ο δήμος, ο οποίος θα μετρά την κατανάλωση στις ιδιωτικές αγροτικές γεωτρήσεις και θα το αποδίδει στο Πράσινο Ταμείο της ΕΕ, κρατώντας ως προμήθεια το 2,5% του ποσού.

Στις πλάτες των αγροτών, αλλά και των άλλων λαϊκών νοικοκυριών, θέλει να φορτώσει η κυβέρνηση και το λογαριασμό των έργων για το νερό που είτε έχουν γίνει στο παρελθόν, είτε είναι σε φάση κατασκευής ή πρόκειται να κατασκευαστούν στο μέλλον, καθώς στα νέα τιμολόγια ύδρευσης και άρδευσης θα συνυπολογίζεται και το κόστος απόσβεσης αυτών των έργων.

Η επιβάρυνση από το νέο "περιβαλλοντικό" χαράτσι για το νερό θα είναι πολύ μεγάλη για τους παραγωγούς αγρότες καθώς υπολογίζεται ότι θα φτάνει σε εκατοντάδες ευρώ κι έρχεται να προστεθεί στα άλλα πολλά και δυσβάστακτα βάρη με τα οποία μας έχει φορτώσει η πολιτική της ΕΕ και των ελληνικών κυβερνήσεων, όπως:

- Ο τριπλασιασμός των ασφαλιστικών εισφορών, σταδιακά, μέχρι το 2022, που αυξάνονται κι άλλο με την απόφαση που πάρθηκε στο πλαίσιο του 4ου Μνημονίου, το οποίο ψηφίστηκε πρόσφατα στη Βουλή, να υπολογίζονται ως ποσοστό επί του φορολογητέου εισοδήματος του προηγουμένου έτους και χωρίς την αφαίρεση των ασφαλιστικών εισφορών που έχουν καταβληθεί.

- Η φορολόγηση με υψηλούς φορολογικούς συντελεστές και με τεκμήρια διαβίωσης, καθώς και το τέλος επιτηδεύματος που θα εφαρμοστεί μετά από 5 χρόνια, ενώ στο πλαίσιο του 4ου μνημονίου πετσοκόβεται το αφορολόγητο που είχαμε κερδίσει με τους πολυήμερους σκληρούς αγώνες μας στα μπλόκα.

- Τα υπέρογκα ασφάλιστρα στον ΕΛΓΑ, ο αναχρονιστικός κανονισμός του οποίου δεν αναγνωρίζει και δεν αποζημιώνει όλων των ειδών τις ζημιές, ούτε και στο 100% της καταστροφής.

- Ο ΕΝΦΙΑ για τα σπίτια, τις αγροτικές αποθήκες και τους στάβλους, τα οικόπεδα και τα χωράφια.

- Η πολύ αυξημένη τιμή του αγροτικού ρεύματος και ο υψηλός ΦΠΑ στα αγροτικά μέσα και εφόδια.

- Ο επιπλέον φόρος στο κρασί και η κατάργηση των διήμερων στο τσίπουρο.

- Τα χαράτσια για τις δηλώσεις ΟΣΔΕ, τις αδειοδοτήσεις αρδευτικών γεωτρήσεων και σταβλικών εγκαταστάσεων, την πιστοποίηση ψεκαστικών, το ΚΤΕΟ για τα αγροτικά μηχανήματα, την ηλεκτρονική σήμανση των ζώων κ.ά.

- Τις περικοπές των επιδοτήσεων - ενισχύσεων στο πλαίσιο της νέας ΚΑΠ της ΕΕ για το 2015- 2020, που συνολικά θα ξεπεράσουν το 60%, ενώ με βάση τις κατευθύνσεις της νέας ΚΑΠ και με εργαλείο το νόμο για το διαχωρισμό των αγροτών σε "κατά κύριο επάγγελμα ή μη", αποκλείονται, εντελώς, από τις επιδοτήσεις - ενισχύσεις κοντά στις 250.000 μικροκαλλιεργητές, στην πλειοψηφία τους φτωχοί αγρότες που επειδή το αγροτικό τους εισόδημα δεν φτάνει για να ζήσουν τη οικογένειά τους, αναγκάζονται να κάνουν και μια άλλη δουλειά.

Ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι τάχα δεν θα επιβαρυνθούν “όσοι εφαρμόζουν καλές πρακτικές στην κατανάλωση του νερού" -χωρίς να διευκρινίζει τι ορίζει ως καλές πρακτικές- καθόλου δεν μας καθησυχάζει, ενώ κοροϊδεύει κατάμουτρα τους μικρομεσαίους αγρότες, υποστηρίζοντας ότι "θέτει σε προτεραιότητα τη βιωσιμότητα της αγροτικής δραστηριότητας, του αγροτικού εισοδήματος, εισάγει κοινωνικά και εισοδηματικά κριτήρια, δίνει έμφαση στη μείωση κόστους λειτουργίας και θέτει περιβαλλοντικούς στόχους μείωσης της κατανάλωσης".

Ως οργανωμένο αγροτικό κίνημα της μικρομεσαίας αγροτιάς, που εκφράζεται από τους Αγροτικούς Συλλόγους και τις Ομοσπονδίες, θα πολεμήσουμε κι αυτό το μέτρο της κυβέρνησης και της ΕΕ, όπως πολεμάμε τη γενικότερη πολιτική τους, η οποία, με όλα τα μέτρα που παίρνει για τον αγροτικό τομέα, στοχεύει στην επιτάχυνση της συγκέντρωσης της γης, της παραγωγής και της εμπορίας των αγροτικών προϊόντων στα χέρια λίγων μεγαλοεπιχειρηματιών και μονοπωλιακών ομίλων, με αποτέλεσμα το παραπέρα ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων.

Μαζί με τους συμμάχους μας, τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα, θα στήσουμε αγωνιστικά μπλόκα παντού ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα και θα περάσουμε στην αντεπίθεση, με στόχο την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, που μας οδηγεί μαζικά στη φτώχεια και στην εξαθλίωση και το άνοιγμα του δρόμου για μια άλλη αγροτική ανάπτυξη, κατά των συμφερόντων των μονοπωλίων και προς όφελος του ελληνικού λαού».

Το νερό κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα

«Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό - δώρο της φύσης και όχι ιδιοκτησία κανενός και η οποιαδήποτε συσχέτιση με κόστος είναι αντανάκλαση της λογικής της εμπορευματοποίησης», υπογραμμίζει με ανακοίνωσή της η Επιτροπή Περιοχής Θεσσαλίας του ΚΚΕ, με αφορμή το χαράτσι στο νερό που προωθεί η κυβέρνηση .

Αναφέρει συγκεκριμένα:

«Χαράτσι στο νερό τόσο για ύδρευση όσο και για άρδευση προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την επιβολή περιβαλλοντικών τελών που προκύπτουν από την Απόφαση της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων, υπηρεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος. Οι αυξήσεις στα τιμολόγια θα επιβαρύνουν τους αγρότες για τη χρήση νερού στις καλλιέργειες που ήδη πληρώνουν (στα ΤΟΕΒ) και όσους καταναλώνουν πόσιμο νερό για οικιακή χρήση.

Η απόφαση με θέμα την "Έγκριση γενικών κανόνων κοστολόγησης και τιμολόγησης υπηρεσιών ύδατος. Μέθοδος και διαδικασίες για την ανάκτηση κόστους των υπηρεσιών ύδατος στις διάφορες χρήσεις του" αναρτήθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης για την εφαρμογή σχετικής οδηγίας της ΕΕ.

Η επιβολή περιβαλλοντικών τελών είναι δεδομένη, έτσι κυβέρνηση και κυβερνητικοί βουλευτές προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι υποστηρίζοντας ότι δεν θα επιβαρυνθούν "όσοι εφαρμόζουν καλές πρακτικές στην κατανάλωση του νερού", χωρίς να διευκρινίζουν πάντως τι ορίζουν ως καλές πρακτικές, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο για τον τρόπο επιβάρυνσης των καταναλωτών. Η προστασία του περιβάλλοντος που επικαλούνται είναι υποκριτική. Στις σημερινές συνθήκες ανάπτυξης της τεχνολογίας και της επιστήμης, υπάρχει πλήθος από τεχνολογικές λύσεις που επιτρέπουν την εξοικονόμηση της κατανάλωσης νερού και διασφαλίζουν την καλή κατάσταση των υδατικών σωμάτων και την σημαντική αύξηση του διαθέσιμου νερού, χωρίς επιβάρυνση των λαϊκών στρωμάτων.

Στις σημερινές συνθήκες για το Κόμμα μας, χρειάζεται γενικότερος επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός. Οι υπηρεσίες ύδρευσης - αποχέτευσης - άρδευσης πρέπει να έχουν αποκλειστικά δημόσιο χαρακτήρα και να μην λειτουργούν ως επιχειρήσεις με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Η λειτουργία τους πρέπει να εντάσσεται στο γενικότερο σχεδιασμό, που θα παίρνει υπόψη τα επίγεια και υπόγεια αποθέματα, την περιβαλλοντική - κλιματική αλλαγή, την προστασία του περιβάλλοντος, τις σύγχρονες ανάγκες στην ύδρευση και αποχέτευση, την εξοικονόμηση και εξασφάλιση υδάτινων πόρων, την ποιότητά τους, την αποκατάσταση των υδάτινων αποθεμάτων, τις ανάγκες άρδευσης με βάση το σχεδιασμό της αγροτικής ανάπτυξης για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών με εγχώρια, ποιοτικά και φθηνά αγροτικά προϊόντα.

Διαχρονικά η πολιτική υδάτων της ΕΕ, που έχει συνδιαμορφωθεί με όλες τις κυβερνήσεις, προωθεί την παραπέρα εμπορευματοποίηση και την απελευθέρωση της διαχείρισης των υδάτινων πόρων. Η ΕΕ αξιοποιεί την κατάσταση και την ανάγκη προστασίας του υδατικού περιβάλλοντος, ως εργαλεία, για να προωθήσει την αντιλαϊκή πολιτική, ιδιαίτερα στον αγροτικό τομέα και στη λαϊκή κατανάλωση στις πόλεις. Η αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ έχει αρνητικό αποτέλεσμα στο κόστος ύδρευσης για τα λαϊκά στρώματα και στις εργασιακές σχέσεις των εργαζόμενων, αφού με την ανταποδοτικότητα, την έλλειψη χρηματοδότησης, μεταφέρουν στις πλάτες των λαϊκών καταναλωτών το σύνολο των βαρών.

Πίσω απ' όλες αυτές τις εξελίξεις, πραγματικός ένοχος είναι οι μονοπωλιακοί όμιλοι, η εξουσία του κεφαλαίου που υπηρετούν κυβέρνηση και ΕΕ για τους οποίους το νερό, όπως άλλωστε και τα τρόφιμα, η γη, τα δασικά οικοσυστήματα, οι φυσικοί πόροι, αποτελούν εμπορεύματα, ελέγχονται και αναπτύσσονται με γνώμονα τη κερδοφορία των μονοπωλίων.

Το ΚΚΕ, επιμένει πως διαχείριση του νερού, προς όφελος των λαϊκών αναγκών, σημαίνει αντιμετώπισή του ως κοινωνικό αγαθό. Προϋποθέτει ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, της εργατικής εξουσίας, κοινωνικοποιημένα τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, εργατικό έλεγχο. Σ' αυτό το πλαίσιο ο Ενιαίος Κρατικός Φορέας Διαχείρισης του νερού θα σχεδιάζει, θα υλοποιεί και θα ελέγχει τη διαχείριση του νερού. Για να ανοίξει αυτός ο ελπιδοφόρος δρόμος, σήμερα καλούμε όλους τους εργαζόμενους να οργανώσουν την πάλη τους ενάντια σε κάθε αύξηση, κάθε μορφή εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης του νερού, για φθηνό ποιοτικό νερό, για πλήρη σταθερή εργασία των εργαζόμενων στον κλάδο, με διασφάλιση των δικαιωμάτων τους. Να συμπορευθούν με το ΚΚΕ, στον αγώνα απέναντι στον πραγματικό αντίπαλο των εργαζόμενων, τους μονοπωλιακούς ομίλους και την κρατική εξουσία τους».   

ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΠΑΛΑΜΑ

ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

Παθητική ανθεκτικότητα

1. Η φράση «παθητική ανεκτικότητα» ανήκει στον επιστήθιο φίλο του Φραντς Κάφκα Μαξ Μπροντ, στην προσπάθειά του να ερμηνεύσει τη στάση του συγγραφέα απέναντι στην πραγματικότητα. Θεωρούσε μάλιστα ότι αυτή ήταν και η μοιραία αδυναμία της ζωής του. Σήμερα η φράση αυτή περιγράφει όλους εκείνους τους πολίτες της χώρας μας που, ουσιαστικά χωρίς άποψη, υπομένουν παθητικά ό,τι τους επιβάλλεται - και είναι πολλοί.

2. Τα τελευταία χρόνια, ο Ελληνας δεν φημίζεται για την ωριμότητά του. Ακόμη και η ξακουστή οργή του απέναντι σε ό,τι τον αδικεί έδωσε τη θέση της στην παθητικότητα, ικανοποιώντας όσους τον οδήγησαν ως εδώ, που τολμούν και ερμηνεύουν τη στάση του ως αποδοχή. Αν αυτό δεν είναι ασέβεια από τους κυβερνώντες, τότε τι είναι; Αν οι άθλιες συνθήκες της ζωής οδηγούν το βουβό δράμα των συνταξιούχων να μεγαλώνει μαζί με την αποστροφή τους για τη ζωή, τι να πω!

3. Το τοκογλυφικό κέρδος των Ευρωπαίων εις βάρος της Ελλάδας είναι σκάνδαλο και μεγάλη παρεκτροπή. Μετά τα αλλεπάλληλα πλήγματα, εδραιώθηκε η παθητικότητα σε έναν λαό τόσο ζωντανό όσο ο δικός μας. Τι αντίφαση! Ωστόσο, δεν πείθουν κανέναν για τα συναισθήματά τους: «Μπορώ να σας κοιτώ στα μάτια»! Γελοιότητες. Πρόκειται για πολιτικούς ιδανικούς εκπροσώπους της νέας υποτέλειας.

4. Λίγο ακόμη και η εξάρτηση του πολίτη από την παθητικότητα θα είναι ολοσχερής. Ηταν επόμενο να μπει σε τέτοια δίνη και να εγκαταλειφθεί στη μοίρα του, βλέποντας τα τεράστια και φιλόδοξα σχέδια που τον αφορούν να υποθηκεύουν τη ζωή του στο διηνεκές. Αδυνατώντας να ζήσει με αξιοπρέπεια, βλέπει τομ χρόνο του να περνά μελαγχολικά προβλέψιμος. Οσο κλείνεται στον εαυτό του, άλλο τόσο επιδεικτικά θα τον χειρίζονται και θα του φορτώνουν όσα ούτε οι ίδιοι - αριστεροί, δεξιοί και το κακό συναπάντημα - δεν φαντάζονται. Από δω και στο εξής, αν δεν μπορέσει να διαχειριστεί αυτήν την κατάσταση, όσο δίκιο κι αν έχει, δεν θα καταφέρει να προσφέρει το παραμικρό στον εαυτό του.

5. Το προφανές μάς χτυπάει την πόρτα και δεν υπάρχει λόγος για καμία ερμηνεία. Η πλήρης απώλεια της αίσθησης της πραγματικότητας εξηγεί την ακατάσχετη φλυαρία του πρωθυπουργού. Αθόρυβος όταν κλείνει τις συμφωνίες, θορυβώδης όταν συλλαμβάνει μια σκέψη για τη σωτηρία της χώρας - σκέψη τόσο πληκτικά προβλέψιμη, που ακόμα και ένα λαϊκό μέντιουμ θα τα έλεγε καλύτερα.

6. Οι πόζες είναι σε ημερήσια διάταξη από τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Χαρίζουν, όπως οι καλοί χριστιανοί, τη συμπόνια τους σε αφθονία στους αδύναμους πολίτες, αφού πρώτοι εκείνοι τους ισοπέδωσαν. Το κοινό όμως στο οποίο απευθύνονται τώρα πια δεν συγκινείται από αυτούς που τους κατάντησαν πειραματόζωα. Καημένοι βουλευτές, επί Σαμαρά ζούσαν μια αθεράπευτη αλαλία. Μόλις άλλαξε η κυβέρνηση, έψαχναν μια ουρανοκατέβατη ευκαιρία για να κερδίσουν - τι άλλο - πάλι την εξουσία. Από απλή σύμπτωση, εκείνη καθόταν, ανάμεσά τους, στο διπλανό έδρανο. Ιδού ο νυμφίος. Ο Κυριάκος με το γνωστό βαθύ βλέμμα του άφησε σεμνά και ταπεινά πίσω το παρελθόν και έκανε ένα ακόμη ξεκίνημα στην καριέρα του.

7. Δεν είναι υπερβολή, το νέο μνημόνιο αποτελεί αληθινή προσβολή κατά των πολιτών. Η κυβέρνηση δεν δείχνει να υποψιάζεται το παραμικρό, σίγουρη, υπεράνω των καταστάσεων. Οι συνεχείς φιλοδοξίες της μαζί με τους Γερμανούς προστάτες της την καθιστούν ευάλωτη, παγιδευμένη σε διακανονισμούς σε σημείο υπνοβασίας. Η Ιστορία ωστόσο είναι αμείλικτη: ό,τι δίνεις παίρνεις. Μπορεί να αργήσει ακόμα ο λαός να πετάξει την παθητικότητα και το στείρο παράπονο από πάνω του, αλλά στο τέλος θα επιστρέψει στη ζωή όπως πάντα.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

ΚΑΝΕΛΛΗ

Γραβατωμένα χαιρετίσματα...

Αυτή η ρημάδα η γραβάτα μούλιασε στον κακό καιρό αυτού του Μάη, που τον πληρώνουνε σ' ένα θανατηφόρο μείγμα πιστωτών, κεραυνών, χαλαζιού και πειθήνιων εκατό πενηντατριών ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ βουλευτών, όχι πια μόνο τα παιδιά κι οι γέροι, αλλά όλοι όσοι συμπόνεσαν περισσότερο έναν επιχείλιο έρπητα απ' ό,τι τον διπλανό τους. Πέφτει χοντρό χαλάζι, αλλά ακόμα χοντρύτερο δούλεμα, καθώς στην κεντρική αστική πολιτική σκηνή διαγωνίζονται κυβέρνηση κι αντιπολίτευση, κόμματα και κομματικοί φύλαρχοι, ποιος θα εξαργυρώσει πρώτος έστω και τμήμα της επιταγής του μέλλοντός μας. Αυτό το μέλλον, που δεν το χώρισε σε τάξεις ο ποιητής στο στίχο του, μοιάζει να μη σώζεται απ' την ξηρασία, όσο νερό κι αν πάρεις μαζί σου.

Και μιας κι ο λόγος για νερό, εμείς οι μεγαλύτεροι που μεγαλώσαμε με φανφάρες για την κολοσσιαία εκτροπή του Αχελώου, μένουμε με ξεραμένη γλώσσα, σκέτο παπούτσι που λέει κι ο λαός, καθώς πληροφορούμαστε την τιμολόγηση του ποτιστικού νερού για αγρότες ως προϋπόθεση να ξεχρεώσουμε τα προ δεκαετίας ζαρζαβατικά το 2060.

Την ώρα που υποκριτές και φαρισαίοι θρηνούν περισσότερο κι από τους συγγενείς σ' ένα θεόρατο, ογκώδες, ένα λεπτό σιγής, για τους έφηβους στην έκρηξη στο Μάντσεστερ, ένα μειράκιο δέκα εννιά χρόνων συλλαμβάνεται στη Ρω, νησίδα εσχατιά του τόπου μας, να διακινεί δυστυχισμένους μετανάστες! Ανθρωπέμπορας, ετών 19, καταμεσής πελάγου παραδίπλα από το καράβι που συνελήφθη να μεταφέρει εκρηκτικά απ' την Τουρκία στο Σουδάν και τώρα ελέγχεται στη Σούδα. Απ' τη φωτογραφία του Μπιν Λάντεν με σμόκιν στο Λευκό Οίκο έως τον Τραμπ να λικνίζεται με σαουδαραβική σπάθα στην τελετή εξοπλισμού όλων των χορηγών πολέμου. Πόσα λεπτά τρομοκρατικής σιγής έστειλαν νιάτα και μωρά μα στον τάφο, μα στη φυλακή.

Την ώρα που γράφω, η επίσημη ενημέρωση θέλει τον πρωθυπουργό μας να επιδιώκει συνάντηση με τον Τραμπ στα πλαίσια της Συνόδου του ΝΑΤΟ, εκεί όπου τα μαύρα κοράκια με τα νύχια τα γαμψά, τα γεράκια κι όλα τα αρπαχτικά, αναζητούν το δύο τοις εκατό του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος κάθε χώρας - μέλους ως συνεισφορά στην επίσημη τρομοκράτηση λαών. Ο τρόμος πουλάει και κυρίως καθηλώνει τις μάζες τις περισφιγμένες απ' τη «γραβάτα» που καθόλου συμβολικά σφίγγεται στο λαιμό τους.

Δεν ξέρω στ' αλήθεια πόσο διαφέρει ο διακινητής ανθρώπινων βομβών εξαθλίωσης και δυστυχίας απ' το βομβιστή, τον πυροβολητή, το χειριστή μη επανδρωμένου σκάφους που διαμελίζει την ικανότητα της ανθρωπότητας να αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως τέτοια.

Η Τερέζα Μέι θύμωσε με τους Αμερικανούς γιατί της ξεμπρόστιασαν στοιχεία της έρευνας για την τραγωδία στο Μάντσεστερ. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αποφάσισε, λένε, να συμβιβαστεί με το μεγάλο δανειστή. Το χαλάζι έγινε βροχή κι απ' την πολλή ελάφρυνση, τη συνεχώς επικείμενη του χρέους, ησύχασα, έβγαλα φτερά και πετάω. Είμαι πεπεισμένη πως ο Ικαρος θα είχε σωθεί αν τον περιμάζευε η Frontex απ' τη Μεσόγειο. Γραβατωμένα χαιρετίσματα στην αγραβάτωτη εξουσία.

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΔΗΜΑ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Το τελευταίο «αντίο» στη συντρόφισσα Μαρία Παπαδήμα-Βενετσανοπούλου

Στελέχη του Κόμματος σε θέσεις τιμητικής φρουράς δίπλα στην αλύγιστη κομμουνίστρια

«...Ολο είχα στο μυαλό μου το πώς θα νικήσουμε. Εμείς δεν είχαμε τίποτα, είχαμε μόνο τα όπλα, ενώ αυτοί είχαν αεροπλάνα, τανκς, πολυβόλα, τόσα μέσα. Ολη μας η ζωή στο Γράμμο ήταν πόλεμος, τίποτε άλλο. Και έτσι 29 Αυγούστου νικηθήκαμε, δεν αντέξαμε άλλο, 28 με 29 Αυγούστου του '49. Ο Στρατός θριαμβολογούσε, γιόρταζε, πέταγε πυροτεχνήματα, φωτοβολίδες και μας χτύπαγε συνέχεια, κι εμείς τραβάγαμε τώρα για την Αλβανία...». Λόγια της κομμουνίστριας Μαρίας Παπαδήμα-Βενετσανοπούλου, αγωνίστριας της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, που «έφυγε» στις 19/1 και η πολιτική της κηδεία έγινε στο Νεκροταφείο Ζωγράφου το περασμένο Σάββατο. Τα λόγια της αυτά μετέφερε στο χαιρετισμό της η B. Παναγή, που την αποχαιρέτησε εκ μέρους της Τομεακής Επιτροπής Α' Αθήνας - Γαλατσίου και της ΚΟΒ Παγκρατίου της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ. Στην κηδεία, μεταξύ άλλων, το «παρών» έδωσε αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Νίκο Σοφιανό, μέλος του ΠΓ, καθώς και ο πρόεδρος της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, Χρήστος Τσιντζιλώνης.Η ανθυπολοχαγός του ΔΣΕ, Μαρία Βενετσανοπούλου, που έζησε μέχρι τα 92 της χρόνια, «αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της στον αγώνα για τα δίκαια της εργατικής τάξης και του λαού. Συνέδεσε όλη της τη ζωή με το Κόμμα και το λαϊκό κίνημα, δεν έλειψε ούτε στιγμή από καμιά μάχη, δεν λιποψύχησε ποτέ, δεν έκανε πίσω, δεν ταλαντεύτηκε στις πολλές δύσκολες καμπές που πέρασε το Κόμμα μας», τόνισε χαρακτηριστικά στην ομιλία του το μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, Γ. Τούσσας.
Στη συνέχεια, ο Γ. Τούσσας αναφέρθηκε στο πλούσιο αγωνιστικό βιογραφικό της συντρόφισσας: Γεννήθηκε το 1924 στο χωριό Αθαμάνιο Αρτας, σε μία φτωχική οικογένεια. Την περίοδο της ναζιστικής κατοχής αμέσως εντάχθηκε στην Εθνική Αλληλεγγύη και κατόπιν στην ΕΠΟΝ. Ηταν από τις πρώτες γυναίκες στο χωριό της που δήλωσε ότι θέλει να πολεμήσει στο αντάρτικο. Γίνεται μέλος του ΚΚΕ το 1943. Κατατάσσεται στην 8η Μεραρχία του ΕΛΑΣ στη Μεσούντα, παίρνει μέρος σε μάχες στην Αμφιλοχία και στην Πρέβεζα.
Μετά τη Βάρκιζα η διμοιρία της αναγκάζεται να παραδώσει τα όπλα στην Αρτα. Τη μέρα που παραδίνανε τα όπλα, καταφέρνει να πάρει ένα και να το κρύψει. Συλλαμβάνεται και πιέζεται να υπογράψει δήλωση, δεν υπέγραψε και βασανίστηκε από τους «ΜΑΫδες». Παραμένει στο χωριό της και προσπαθεί να έρθει σε επαφή με την Οργάνωση με δυσκολία, μιας και οι περισσότεροι είναι στις εξορίες και τις φυλακές. Το 1947 κατατάσσεται στον ΔΣΕ, παίρνει μέρος σε μάχες και επιχειρήσεις στη Μουργκάνα και την ευρύτερη περιοχή. Παίρνει το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Στη Σχολή Αξιωματικών του ΔΣΕ, στο Λαιμό Πρεσπών, γνώρισε τον άντρα της, τον Βασίλη Βενετσανόπουλο. Μετά την ήττα του ΔΣΕ, περνάει μαζί με συναγωνιστές της στην Αλβανία και από εκεί στην Τασκένδη. Στην Τασκένδη σπουδάζει στη Σχολή Βιομηχανίας Επεξεργασίας Βάμβακος, ξανασμίγει με τον σύντροφο Βασίλη, παντρεύονται και φεύγουν για τη Ρουμανία. Με την επιστροφή στην Ελλάδα, συνεχίζει να παλεύει οργανωμένα μέσα από τις γραμμές του Κόμματος. Πιστή στο Κόμμα και στις πιο δύσκολες φάσεις της Ιστορίας του, μαχήτρια, υπερασπιζόταν έως το τέλος της ζωής της με πάθος τα ιδανικά του σοσιαλισμού - κομμουνισμού.
«Τόσο η συντρόφισσα Μαρία όσο και ο σύντροφος Βασίλης ήταν από εκείνους που χωρίς να υπολογίσουν θυσίες ακολούθησαν το δρόμο του αγώνα, ανταποκρινόμενοι στη φωνή της συνείδησης και του χρέους, που ταυτίζεται με το δίκιο του λαού και την ανάγκη της εποχής, την πάλη της εργατικής τάξης για το σοσιαλισμό», τόνισε ο Γ. Τούσσας. «Η συντρόφισσα Μαρία ανήκει σε εκείνη τη γενιά των κομμουνιστών, των αλύγιστων της ταξικής πάλης, που πάντα θα μας εμπνέουν με τη ζωή τους, τη δράση τους και γενικότερα το παράδειγμά τους... Είμαστε περήφανοι που παλέψαμε μαζί της, που μαζί της δώσαμε τόσους αγώνες, που γευτήκαμε τις χαρές και τις δυσκολίες της κομματικής ζωής, που παίρναμε δύναμη και κουράγιο από το προσωπικό της παράδειγμα. Η ΚΕ του ΚΚΕ, σύσσωμο το Κόμμα μας δίνουμε σήμερα τον ύστατο χαιρετισμό στη συντρόφισσά μας...».
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 24-1-2017